म्हणूनच म्हटलं "अरे, आतातरी 'खो' दे ।" भरधाव गाडीने उडवून दिल्यावर विव्हळत होता तिथेच -तसाच ओलांडला देह त्याचा, गाडीइतक्याच वेगाने पळणा-या देहांनी, माणसांनी नव्हेच.... म्हणूनंच म्हटलं 'खो' दे आता, डोळे असून आंधळे असलेल्यांना! बघ,हात बटबटलेत तिचे मातीने त्याच हाताने वेचतेय शिते कोँबड्यांना घातलेली तिच्या पोटात जात नाही काही पण तीच्यामूळे पोट भरतंय डासांचं उघड्या देहावर बसलेली कीटकांची पालं अरे, दिसतात ना तुला ते जास्त खाऊन ओकणारे मग दे 'खो' त्यांनाही बघ,बघ चुरगळली की तिला जग हसलं तीलाच विचारत फ़िरले 'रेट' झालं मेल्याहून मेल्यागत चुरगळणारे पाय मात्र हींडले अजून एखादं फूल धुंडाळत ती मात्र अशु

ग्वेंडोलिन ब्रूक्स (१९१७-२०००) ही अमेरिकेतील कृष्णवर्णीयांमधील एक महत्त्वाची कवयित्री होऊन गेली. तिची कर्मभूमी शिकागो शहराचा दरिद्री आणि ओबडधोबड दक्षिण भाग. त्या परिस्थितीत पिचणारी, त्या परिस्थितीतही भोग भोगणारी, अशी माणसे तिच्या कवितांमध्ये उतरली आहेत.