आजकाल भारतात राहुन, जळाऊगिरी करीत आणि परदेशात रहाणाऱ्या लोकांना तसेच, तिथल्या सिस्टिम ला नांवे ठेवणे हे एक फॅशन स्टेटमेंट झाले आहे. त्यातल्या त्यात, आंतरजालाची सिटीझनशिप मिळाली की मग तर आभाळालाच हात पोहोचले , आणि मग तर त्या लोकांना सगळ्या अनिवासी लोकांना ज्ञान शिकवण्याचा परवाना मिळाला आहे असे वाटते. ह्या भारतिय नागरिक असलेल्या, पण व्यवहारात इंग्रजी/ हिन्दी बोलणाऱ्या महाराष्टीयन्स च्या ’अक्कल शिकवण्याच्या वागणुकीची अस्सल मराठी माणसाला खरंच गरज आहे कां? इथल्या ज्या अनिवासी लोकांची ते खिल्ली उडवतात, त्याच लोकांना निमंत्रित वक्ते म्हणून लेक्चरं द्यायला बोलवतात.

आपल्यातील बरेच जण वेगवेगळी पुस्तके वाचत असाल. अनेक पुस्तंकं वाचली असता एखादे छान वाटते. आपल्या वाचनात आलेली आम्हा सर्व मीपाकरांना उपयुक्त अशी पुस्तके ह्या धाग्यात नमूद करावी व सर्वांना उत्तमोत्तम वाचनाचा आस्वाद द्यावा. खालील काही पुस्तकं सर्वांनी जरूर वाचावी. क्रुपया काहीतरी उपयुक्त संदेश देतील अशी पुस्तकेच लिहावीत ही नम्र विनंती. मी वाचलेली काही उत्तम व उपयुक्त पुस्तकं खालील प्रमाणे: १.

"मराठी अमेरिकन्स" हा लेख/चर्चा वाचत असताना एक लिहायचा ठरवलेला पण बाकी व्यस्तपणामुळे लिहायचा राहीलेला चर्चा प्रस्ताव परत डोक्यात आला. दोन एक आठवड्यांपुर्वी मी ५-६ दिवसांसाठी भारतात गेलो होतो. या वेळेस काँटीनेंटल एअरलाईनचे नॉनस्टॉप न्यू अर्क (नेवार्क) न्यू जर्सी ते मुंबई असे विमान पकडायचे होते. बॉस्टन ते न्यू अर्क हे पण काँटीनेंटलने प्रवास केला त्यात काही विशेष आढळले नाही. म्हणजे "कस्टमर सर्व्हीस" वगैरे नेहमीप्रमाणे होती. वेगळे काहीच नव्हते.

आजकाल भारताबाहेर राहुन , इतर देशाचे नागरिकत्व घेउन त्यांची भाट गिरी करित आणि भारतात रहाणाऱ्या लोकांना तसेच, इथल्या सिस्टिम ला नांवे ठेवणे हे एक फॅशन स्टेटमेंट झाले आहे. त्यातल्या त्यात, अमेरिकेची सिटीझनशिप मिळाली की मग तर आभाळालाच हात पोहोचले , आणि मग तर त्या लोकांना सगळ्या भारतियांना ज्ञान शिकवण्याचा परवाना मिळाला आहे असे वाटते. ह्या भारतिय नागरिक नसलेल्या , पण मराठी बोलणाऱ्या अमेरिकन्स च्या ’अक्कल शिकवण्याच्या वागणुकीची भारताला गरज आहे कां? इथल्या ज्या राजनैतिक नेत्यांची जे खिल्ली उडवतात, त्याच नेत्यांना हार्वर्ड ला लेक्चर द्यायला बोलवतात.

उर्जेचा वापर... सकाळी उदर भर न्याहारी केली, कार्यालयासाठी निघायला दुचाकीवर तंगडं झटकलं आणी प्रस्थान केले. वाटेत बचकभर वाहतुकदिवे आहेत तेथे थांबत थांबत एकदाचा कसाबसा कार्यालयाच्या इमारतीत पोहोचलो. कार्यालयाच्या वाहनतळामध्ये कसे बसे आमचे वाहन उभे केले आणि कामाच्या ठिकाणि जाण्याकरीता कुच केले. तेवढ्यात आमच्या इमारती मधील त्या भागातील उदवाहन (म्हणजे लिफ्ट हो!!) काम करीत नसल्याचे आमच्या लक्षात आले. कंपनीच्या प्रशासनाला शिव्या घालत आम्ही जिन्याने जाणेच योग्य समजले. धापा टाकत जागेवर बसलो तेव्हा आमचा संगणक चालुच होता. तेव्हा मनात विचार आला कि हा संगणक काल पासुन विनाकारण चालु आहे.