सक्काळी सक्काळी मिपावर आलो आणि 'ब्यूटी पार्लर अर्थात यौवन फुफाटा' ही कविता वाचून डोळे भरुन आले! काल भडकमकर मास्तरांनी जालिंदर जलालाबादींची ओळख काय करुन दिली आणि आज ही नवकविता वाचायला काय मिळाली, सगळेच विलक्षण! हे म्हणजे आज आर्त भावाने विठ्ठलाची भक्ती करावी आणि लगेच दुसर्‍या दिवशी साक्षात पांडूरंगाने आपल्याला डब्बलसीट न्यावे तसा प्रकार झाला!! धन्य आहेस माऊली धन्य आहेस!!

सांग दर्पणा कशी मी दिसते... ..... जामानिमा साग्रसंगीत कौशल्याचे कुवलयापीड .... मन जळे जीव उरे काजळावर कृष्ण पुटे .... हल्लीच फुटलीय कोंडी अन् परतवलेत आरंभशूर हल्ले ... फसव्या क्रांतीला झालीय बाधा यच्चयावतांची विचक्षण त्रेधा ... पीटिकांना मसाज अन् मलम पण मनावर कोणते कलम? ... कोणते सन्मान अन् कोणते पुरस्कार दिव्या दिव्या दीपत्कार...

वाटते तुझ्यावर काही लिहावे मनातील भावनांना कागदावर निरखावे न्याहाळताना तुला, तंद्रित जावे सहवासी तुझ्या वाहवून यावे. शब्द शब्दांना जुळवून घ्यावे सुगंधी रचनी तुला हुंगावे शाईतून तुझे प्रेम पाझरावे. मखमली लालीत तुला पसरावे. वाचताना तुज ओठ हसावे डोळ्यांतून भाव पाझरावे दाखवताना तुज हे शब्द तुझ्या ओठचा शब्द व्हावे.

अप्सारानी श्वापदाना भाळाणे नाही बरे.. माणसानी माणसाना टाळणे नाही बरे.. चुकवली जरी उत्तरे नशिबाने कधी.. वेदनानी वेदनाना जाळणे नाही बरे.. दाखावली 'करुणा' पारध्याने कधी.. हरिणानी पारध्याला नीहाळणे नाही बरे.. नाकारली जरी कवीता रसीकानी कधी.. अक्षरानी अक्षराना हेटाळणे नाही बरे.. ग्रिष्र्माच्या झेलुन ज्वाळा सावली झाले कधी.. श्रावणाच्या ऐनवेळीचे वागणे नाही बरे.. अज्ञाताच्या गर्दिला तु वाहतो श्रद्धांजली.. यादीत त्या नाव माझे गाळणे नाही बरे.. मेलो जरि असलो आम्ही कधी काळी .. असे सहज आम्हाला तुम्ही विसरणे नाही बरे.. स्वर्गाच्या ऐवजी नरकत गेलो आम्ही कधी .. नावाच्या अलीकडे 'स्व' लावणे नही बरे..