चौथे चिमणराव ह्या चिं. वि. जोशींच्या पुस्तकात चिमणरावांना रविवार हा कधीच सुखाचा सुवर्णदिन वाटला नाही. त्यावरुन रविवारला हल्लीच्या शाळेतल्या एखाद्या विद्यार्थ्याच्या दृष्टिकोनातून नावे ठेवण्याची मला कल्पना आली. ती पुढीलप्रमाणे मांडत आहे - मौजेचे सहस्रावधी क्षण वाटते असतील विलक्षण व्यर्थ जातात पण तोचि रविवार म्हणावा थोडक्यात काय, सुट्टी मिळते, पण फुकट जाते. शनिवारी शाळेतून प्रचंड गृहपाठ मिळालेला असतो. तो रविवारावर ढकलण्यात येतो. शनिवारीच काय ती मौजमजा!

आज प्रो.देसाई हंसत हंसत येताना पाहून मला खात्री झाली की काही तरी ते मला आनंदाची बातमी सांगणार आहेत.वाटेत ओळखीचा असो नसो ते सर्वांशी हंसत होते.हे जरा मला निराळंच वाटलं.एका लहान मुलाने त्यांना, "हाय ग्रॅन्डपा!" असं म्हटल्यावर थांबून त्याच्या पाठीवर थोपटून हंसत होते. जवळ आल्यावर मी त्याना विचारलं, "काय भाऊसाहेब,आज बरेच आनंदी दिसता.मघापासून मी बघतोय तुम्हाला तुमचा चेहरा हंसरा दिसतो.म्हणजे तो एरव्ही नसतो अशातला भाग नाही,पण आज जरा विशेष,काय गौडबंगाल आहे.?" "कर्माचं गौडबंगाल,अहो मला तुम्हाला माझी जुनी एक आठवण न विसरता सांगायची होती.म्हणून निघतानाच त्याची पूर्व तयारी करीत आलो आहे." हे त्यांच्याकडून

प्रिय के.एस.देवेगौडाजी, कशी आहे आपली तब्बेत. आपल्याला मस्तकशुळ झाल्याचे विविध वाहीन्यांवर पाहीले म्हणुन हा पत्रप्रपंच. मला डोके आहे असा गैरसमज झाल्यामुळे माझ्या सासुबाईंनी विशिष्ठ प्रकारांच्या फुलांचे एक तेल पाठवले होते. मस्तक शुळावर रामबाण उपाय. कुठल्या पत्यावर पाठवायचे ते व्य. नी. ने कळवा. टोकन नंबर पुकारला जात नाही म्हणुन म्हणुन मधल्या वेळेत आपण मिपा उघडले की काय? ...... आणि माझे मारुती-१, मारुती २ हे लेख वाचलेत की काय? ह्या लेखांनी काही सदस्यांना असाच मस्तकशुळ दिला होता. त्यातल्या नायिकेच्या स्वभावाशी आपले वर्तन मिळते जुळते आहे ह्या भावनेचा आपल्याला त्रास झाला असेल तर क्षमस्व.