"हे चित्र पहा आणि ते चित्र पहा" चिंतन करताना.शेक्स पीअर च्या नाटकातल वाक्य आठवल."हे चित्र पहा आणि ते चित्र पहा" स्विमिंग पुल मधें, लहान मुलीं, कोवळ्या कळ्या पोहण्याचा ड्रेस घालुन पाण्यात पोहत होत्या.. पाणि एकमेकांच्या अंगावर उडवत होत्या.. निळ्याभोर पाण्यांत मासोळ्या पोहतात असे वाटत होते.... गावात लहान मुलि डोक्यावर हंडा घेउन झपाझप चालल्या होत्या. झोपडीत प्यायला पाण्याचा थेंब नव्हता. नदिच पाणी आटल होत.. आत पात्राजवळ खोल खड्डा खणुन झीरपलेल पाणी करवंटीन हंड्यात भरायच होते पीण्यासाठी, झोपडीत प्यायला पाण्याचा थेंब नव्हता सोसायटीच्या आवारात मुल उभी होती. इस्त्रीचा कडक शाळेचा ड्रेस चकाचक शुज,मोजे,

पुन्हा नवी धून छेड, जुने राग गाऊ नको वाट चुकवेल वाट, वळणांनी जाऊ नको रानवारा अंगणात, गुणगुणेल कानात, तुला वेळूच्या बनात बोलावेल; जाऊ नको धुंद केवड्याचे रान, गंधमुग्ध पान पान, हरपून गेले भान, असे वेड लावू नको माझ्या भाळी गोंदले तू गर्द पळसाचे ऋतू भावबंधाचे हे सेतू ओलांडून जाऊ नको येता सांज अंधारून, कशी निघू रे घरून? काळवेळ विसरून आर्त साद देऊ नको नको घाई, जरा थांब; पावसात चिंब चिंब ओंजळीत चार थेंब, टिपून ते घेऊ नको

'त्यांच्या' लग्नाची पत्रिका आज घरी आली, गालात हसत आम्ही उरलेल्यांची संख्या मोजली, संख्या पाहुन आमचा पहिलाच ठोका चुकला, त्रास नको म्हणुन औषधाचा पेला लगेच भरला, दोन-चार वर्षं कशी अशीच सरली होती तो रुसला आहे म्हणुन ती माझ्यापाशी रडली होती, समजवायचं त्याला म्हणुन घरातच बैठक मांडली होती, त्या दिवशी पिताना त्याला बाटलीच जास्त प्यारी होती, 'Please share our happiness' बघुन डोक्याला शॉट लागला, वैतागुन आम्ही लगेच उरलेल्यांचा घोळका जमवला, थोड्याच वेळात टेबलावर बाटल्यांची रांग लावलेली होती, दिलासा एव्हढाच प्रत्येकाने एक तरी बाटली आणली होती, विषय बदलुन आम्ही लगेच बॅचलर्स पार्ट्या आठवल्या, पुढचा नंबर