(संदिप-सलिल आणि त्यांच्या तमाम चाहत्यांची माफी मागून) लादेन म्हणतो चेपेन चेपेन, दाऊद म्हणतो चेपेन चेपेन. न्याय खोटा, कोर्टं खोटी, कायदाच म्हणतो चेपेन चेपेन..! हल्ला होतो अतिरेक्यांचा मंत्री बदलत बसतो सूट. दिल्लीवरुनी येता कोणी उचलत बसतो त्याचे बूट. बूट म्हणाले मंत्र्याला आणिक त्याच्या संत्र्याला, सुटला नाही 'बुश'सुद्धा डावा, उजवा फेकेन फेकेन..! 'कमळा' नाही सुगंध उरला, 'पंजा' देतो नुसतीच थाप 'इंजिन' पळते मारित शिट्ट्या, घोळामध्ये 'घड्याळ' - 'चाप' महाराष्ट्राची धरती रे परप्रांताची भरती रे अबू चालवे सायकल सायकल, लालू धरतो लालटेन लालटेन..! मी बापूंना मारुन डोळा, भरतो माझा पेला रे जो प्याला तो

प्रेरणा - शुचि यांची अप्रतिम चांदणशब्द आणि दुर्बीटणेबैंची भांडणशब्द भांडवलशाही मधाळ वाणी॥१॥ कैक आमिषे ठायी ठायी॥२॥ कुटील निती पांढरपेशी॥३॥ लाल-शहांची नुसती वळवळ॥४॥ टवाळ फौजा हीन व हिणकस॥५॥ हिरव्या नाण्याची व्यर्थ हि खणखण॥६॥ कोण कुणाचे कुणा कळेना॥७॥ सोयीतून ही केवळ अडचण||८|| बाकी चालू देत...

प्रेरणा : शुचिची चांदणशब्द तिरडी बांध करकचून||१|| खांदे चार भारवाही||२|| चिता जराशी निट रचा||३|| काडी लावता पेटेल धडधड||४|| दीर्घउसासे दु:खकल्लोळ||५|| सोडून माती सरिता सागर||६|| पंचत्वात करा विलिन||७||

आज पहाटे ९ वाजता कसेबसे डोळे उघडले आणि घाबरत घाबरत मी बाथरूम गाठले मातृदेवातेची बडबड चिडचिड नेहमीसारखी आज कानावर माझ्या कशी ती पडलीच नाही उशिरा उठूनही कोणी माझ्यावर तोफ डागली नाही टेबला वरती आई ने पोहे काढून होते ठेवले कसेबसे कोंबून तोंडी धावत पळत कॉलेज गाठले प्रवेश द्वारी पाहुनिया सरांची रागीट स्वारी परत मुकाट्याने फिरवली मी माझी बापुडी सवारी थेट मग मी लाडक्या fashion street वरी शिरले मनसोक्त कपड्यांच्या खरेदीत बुडुनी गेले गम्मत अशी घडली की मला सगळे फुकट मिळाले कारण अस्तित्व माझे कुणाच्याही खिजगणितही नवते नंतर मग मलाच माझी भीती वाटू लागली आणि मग आईची मऊ कुशी मला आठवली वाटल