संभाव्याच्या अब्ज छटांतून वर्तमान उजळतो कशाने? कोण ठरविते? किंवा सारे, यदृच्छयाच घडून जाते? भूतभविष्यातील भासांचे इंद्रजाल मायावी छेदून काल-प्रवाहा स्तब्ध करोनी ऐलपैल वर्तमान उरते कालौघाची गाज अनाहत चराचराला व्यापुनी उरते "क्षण आत्ताचा क्षणजीवी नच" क्षणोक्षणी वर्तमान म्हणते

कपिकुळाला सांगणारा तोच माझा वंश आहे, माझ्यातही थोडासा त्या मर्कटाचा अंश आहे संथ पाण्या पाहूनि, मोहुनि जाई कुणी, खडे त्यात फेकण्याची का मला ही खोड आहे? विचित्र या शब्दातही , चिवित्र काही शोधतो मी, शोधल्यावरी सापडे काही , हे मात्र गूढ आहे माणसे ठेवती जपूनी धीर वा गंभीर चेहरे मुखवटयांच्या खालती त्या एक मंद स्मित आहे तेच थोड़े ओठी येण्या, करो वाटे मग खट्याळ चाळा खोल गेल्या वात्रटाला साद घालता मजा आहे भली भली माणसे असती आतून व्रात्य मुलांपरी या मुलांच्या हातावरी टाळी देण्याची खाज आहे मी नव्हे हो त्यातला अन मी नाही त्यातली हेच जन त्वरे उठती कड़ी लावण्या आतली विसंगति त्यांच्या मनीची त्यांच्या पुढ

खरे चेहरे झाकण्या चढवूनी खोटे मुखवटे खरेच आहे भासवतात मग ते चेहरे खोटे ||१|| मनात कटूता असूनी वाहवा करती हसूनी खोटे वार करती पाठीवरती ||२|| तोंडदेखला आदर देवूनी स्वागत होई पाठ वळता निंदा करण्याची करती घाई ||३|| स्वार्थ साधण्या स्तूती करती तोंडभरूनी कार्यभाग संपला, टिकेची झोड वदनी ||४|| खोटे चेहरे वागवीत खोटे जीवन का जगावे? मुखवट्याविना खरे चेहरे जगाला दाखवावे ||५|| - पाषाणभेद २१/०९/२०२१