"बेट्या, आता तू मोठा झालास. आता वेगळ्या ताटात जेवत जा." मी लहानपणी तिसरीत जाईतो बाबांच्या ताटात जेवायचे. यामुळे त्यांच्या तिखट खाण्याच्या प्रमाणाला आळा बसायचा त्यामुळे ते करवादायचे पण लहान लेकराला काय म्हणा म्हणून असा क्षीण प्रयत्न करायचे. "पुढच्या वर्षीपासून जेवत जाईन वेगळ्या ताटात. अजून मी छोटीच आहे." बागेत जाऊया, सर्कस बघायचीये, नवे बूट घ्यायचे वगैरे म्हटले की बाबांचे "पुढच्या वर्षी" हे उत्तर इतके ठरलेले असायचे की तेच उत्तर माझ्या तोंडून बाहेर पडल्यास नवल ते कसले? ~~~ बाबांच्या हापिसात बसून त्यांच्या कामात त्यांना मदत करण्याची मला कायम हौस.

"अहो सर" मागुन हाक आली. पानाच्या ठेल्यावर बंडोपंत उभे होते. बंडोपंत एका बँकेत मॅनेजर आहेत. चर्चा करणे बंडोपंताना फार आवडते. चर्चा करणे व त्या नंतर आव्हान देणे ह्यावर त्यांचे जिवापाड प्रेम विषय कुठलाही चालतो. "कुठे निघालात. स्टेशन ला का? चला मी सोडतो रिक्षाने. आज गाडी मान्सुन मेंटेनंस ला गेलीय" मी न विचारताच खुलासा. इतक्यात पाउस सुरु झाला. आडोशाला थांबलो. "आपला चॅलेंज होता. खरे झाले की नाय. आय. सी.एस.सी चे पालक गेलेच की नाय कोर्टात 'बेस्ट ऑफ फाइव' च्या विरुद्ध." चालायचेच हो बंडोपंत. "ह्या वर्षी पण अ‍ॅडमिशन प्रोसेस चे वांदे होणार. कॉलेज उशिरा सुरु होणार.