पोरांच्या उन्हाळ्याच्या सुट्ट्या सुरु झाल्या की इथे सर्वाना भटकायचे वेध लागतात. अर्थात तेही ठीकच आहे म्हणा कारण उन्हाळ्याच्या ह्याच तीन चार महिन्यात मनसोक्त भटकायला मिळतं. मग आहेच थंडीत बाहेर पांढरा एकसुरी रंग बघत दिवस रात्र घालवणं. इथे एप्रिल महिन्यांपासूनच छोट्या छोट्या गावांच्या जत्रा सुरु होतात. पर्यटकांना आकर्षित करण्यासाठी वेगवेगळ्या क्लुप्त्या लढवत असतात. त्यापैकीच 'हॉवेल' हे एक छोटंसं गाव. त्यांच्या 'हॉट एअर बलून फेस्टीवल' बद्धल बरंच ऐकलं होतं पण घराच्या अवघ्या तासा-दोन तासांच्या अंतरावर असूनही जाणं मात्र झालं नव्हतं.

काशीद समुद्रकिनार्‍यावर झाडाखाली बसलो असताना हा सापडला.... Canon 450D, 18-55mm lens

अनुभव लिहायचा प्रयत्न पहील्यांच करतो आहे बघु केती जमतो का. (१० वी च्या परीक्षीतील निबंधानंतर थेट १२ वर्षानंतर) कामशेत जवळ तुंग आणी तिकोन्या च्या जवळ असलेल्या टेकाडाजवळ टेंपल पायलट या पुणास्थित संस्थेने ने २ ३ ४ मे २००८ साली पॅराग्ल्यायडींग बेसिक कोर्स आयोजित केला होता. २ तारखेला दुपारी कामशेत हायवे जवळील धाब्यावर जमायचे होते. तिकडे १ तास तांत्रीक बाबी समजावुन सांगितल्या. रोज दुपारी २.०० ते ३.०० पर्यंत तांत्रीक बाबी १/२ तास धाबा ते टेकडी सुर्यास्ता पर्यंत सराव असा दिनक्रम होता पहील्या दिवशी फोटोत दाखवल्या प्रमाणे ग्लायडर घेउन धावयला लावले.

गोमू माहेरला आली हो नाखवा हिच्या घोवाला कोकण दाखवा असं गाणं लहानपणापासून ऐकलं होतं. माझ्या आजीचं (आईच्या आईचं) गाव राजापूर. आईच्या वडलांचं गाव वेरळ. त्यामुळे मी आणि माझे आईवडील हाडाचे मुंबईकर असले तरी भावविश्वात कोकण यायचंच. कधी आईच्या मामाने आणलेला फणस, तर कधी मला न आवडणारं कुळथाचं पिठलं. लग्नकार्याच्या वेळी एकत्र जमलेल्या लोकांकडून ऐकलेल्या गप्पा, होणाऱ्या अतिशय जवळिकीच्या ( पक्षी खोदून खोदून होणाऱ्या - पैसे किती मिळतात, इतकी वर्षं झाली तरी मूल का नाही वगैरे) चौकशा व भुताखेतांच्या गोष्टी - इतपतच कोकणाची माहिती. त्यात कल्पनाविश्वात भर म्हणजे गारंबीचा बापू, पुलंचा अंतू बर्वा वगैरे.