मिसळपाव | मराठी माणसांचे ऑनलाईन व्यासपीठ

पाऊस गाणी =========== झर झर झडी त्यात कागद होडी खट्याळ थोडी ति लोभस दडी.. खळ खळ घळी पाहता गाली खळी भज्याची थाळी नि विजेची टाळी.. रंग रंग दारी त्यात फुलली दरी सण उत्सव घरी नि दंगली सारी.. चिंब चिंब गाणी गाती पाऊस ठाणी खोटीच नाणी नि पाणीच पाणी.. सर सर हट्टी तिची पोरांशी गट्टी शाळेला सुट्टी नि डोक्यावर पट्टी.. गर्द गर्द झाडी त्यात संतत झडी भिजली गढी नि पुराची कडी.. टीप टीप बरी की झडच खरी असो काही जरी झरो रिमझीम सरी.. =========== स्वाती फडणीस १८-०६-२०१०

मागच्या आठवड्यात घनगडला गेलो होतो . तिथे घेतलेली काही छायाचित्रे इथे देत आहे. मन नाजुकशी मोतीमाळ तुझ्या नाजुकश्या गळ्यात

ताम्हिनी लोनावळा रस्ता -

घनगडचा एक अवघड पॅच ..

काव्यरस

शांतरस

कायम सुरु असतो आठवणींचा लपंडाव भावनांचा, शब्दांचा, अन नात्यांचा लपंडाव कधी नाती माझ्यापासून लपतात तर कधी मी त्यांच्यापासून ... कधी शब्द माझ्यापासून लपतात तर कधी मी त्यांच्यापासून ... इच्छांचेही तेच , नात्यांचेही तेच प्रेमाचेही तेच अन आप्तांचेही तेच ... माझे मन, अन माझ्या सावल्या माझे विचार, अन माझे प्रतिबिंब ह्यांनी मांडलेला लपाछपिचा डाव आयुष्य माझे म्हणजे एक लपंडाव binarybandya™

आषाढी एकादशी:- म्रुदुमान्य नावाच्या एका दैत्याने शंकराची आराधना करुन त्याला प्रसन्न करुन घेतले आणि त्याच्याकडून वर मिळवीला की त्याला कोणत्याही प्राण्याकडून मरण प्राप्त होणार नाही, फ़क्त एका स्त्रीच्या हातून तो मरेल. या म्रुदुमान्याने या वराच्या जोरावर सर्व देवांना जिंकले आणि श्रीविष्णूस जिंकण्यासाठी तो वैकुंठास गेला, उभयतांच्या लढाईत श्रीविष्णूचा पराभव होऊन तो शंकराकडे गेला पण शंकरही आपल्या वरामुळे हताश झाला होता. नंतर ब्रम्हा - विष्णू - महेश व सर्व देव एका पर्वताच्या गुहेत लपुन राहिले. तिथे काही दिवसानी ब्रम्हा - विष्णू - महेश या तीघांच्या श्वासाने एक देवी उत्पन्न झाली.

आज आषाढी एकादशी.. !! विठठल विठठल जै हरी विठ्ठल... मी फक्त साबुदाणा खिचडी, वेफर्स, केळी खाल्ली... थोडं दुध पिलो/प्यालो तुम्ही उपासाचे काय काय पदार्थ खाल्ले ? किंवा खाणार ? * आम्ही कालिदास असलो तरी धोरणात बसत नसल्यास धागा उडवला तरी चालेल पण जो संपादक उडवेल त्याला विठ्ठल शिक्षा करेल, धन्यवाद.

हे मासे १ इंचाच्या आसपास असतात. दिसायला अगदी मोत्यासारखे चकचकीत असतात. पण ह्यांना खवल असतात. ही खवले काठायची व डोके आणि शेपुट काढायचे. निवडायचा थोडा त्रास असतो. हे मासे छोटे असतात पण खुप चविष्ट असतात.

आलाय पाउस ...चिंब भिजून घे तळहातावर थेंबांचा स्पर्श.......मनात साठवून घे.. थेंबांची सरसर,थेंबांचा नाद...कानामध्ये साठवून घे पाउस आलाय ... भिजून घे ओल्या ओल्या मातीचा गहिरा गंध....तुझा आहे पानांचा ओला ओला हिरवा रंग.... तुझा आहे चेहऱ्यावर पडणारा प्रत्येक थेंब.....तुझ्यासाठी आहे आला आहे पाउस..भिजून घे ढगांचही मन भरून आलय...... तुझ्यासारखं मनातल्या मनात...त्याच गहिवरण समजून घे... आला आहे पाउस...भिजून घे.. ओले कपडे..ओले केस... ओला तळवा.... आणि ओल चिंब मन.. ..बाकी सगळा पाउस तसाच अंगावर सुकव.. ...पण मन तसाच ठेव...अगदी ओल चिंब... ...भिजलेल मन ... मनातला पाउस.... मनभर साठवून घे... .......

काव्यरस

शांतरस

मंडळीनमस्कार, हल्लीमिसळपावचा साहित्य क्षेत्रात उमटलेला ठसा जसा प्राजुच्या कविता संग्रहान रेखीव झाला तसाच आणखी एक ठसा उमटला आहे आपल्या सहप्रवासी अरुण मनोहरांच्या कथा संग्रहाचा!! या बद्दल माहिती मिळाली. अरुण मनोहर हे थोडस लांबुन पाहिलेल व्यक्तिमत्व. एकतर वयान ते जेष्ठ!! आणि सर्व कार्यक्रमात त्यांचा असलेला पुढाकार! सिंगापुरच्या मराठी साहित्यिक क्षेत्रात, अरुण मनोहर हे नाव माहित नसलेली व्यक्ती विरळच!

ओठातील छळी मला, अधूरी कहाणी जुनी गालातील खळी काढी, खोडी दिवाणी जुनी नीरव डोही काळाच्या, शब्द कुठूनी आले? आठवांच्या लाटा म्हणती मुकी गाणी जुनी सर्वस्व देऊनीही, ऋणमुक्त ना जाहलो विकूनीयाही आत्म्याला, उरली नाणी जुनी बेगड्या दुनियेमध्ये बेगडी किमयाच दिसे शहनाई भासे जरी, आहे पिंगाणी जुनी भग्न वा्स्तूखंडरात धुंडाळशी काय आज? भरभरुनी लुटल्यावरी, उरली विराणी जुनी मनोहर शेर लिखीत, रातराणी गायी गझल का टोचूनी पुन्हा देशी, जखम ही राणी जुनी

Subscribe to

पाऊस गाणी

घनगड. काही छायाचित्रे

अरूपाचे रूप

लपंडाव

आषाढी एकादशी काही कथा

उपास

मासे ९) मोदकं (भिळजे)

..पाउस

नविन कथासंग्रह

जुनी