Skip to main content

शेवभाजी...[पहा, करा ,मग खा नाहीच जमली तर घरी या...]

लेखक डावखुरा
रविवार, 24/10/2010 या दिवशी प्रकाशित केले.
साहित्य..सामुग्री...: लसुण, खोबरे, कांदा, टमाटा,सुगरण(कोथिंबिर), गरम मसाला,लाल तिखट, चवीपुरते मीठ, तेल्,जिरं,मोहरी.... पुर्वतयारी: १) कांदा भाजुन घ्या...मिक्सर मध्ये बारीक करुन घ्या... २) टॉमॅटो ची पेस्ट करुन घ्या... ३) लसुण्,खोबरे,कोथिंबिर ची पेस्ट करुन घ्या.. आता प्रत्यक्ष भाजी तयार करायला घेउ.. शेवभाजी कृती : १) फोडणी : गॅस वरील कढईत फो

खानदेशी पदार्थ्-बटटी

शनिवार, 23/10/2010 या दिवशी प्रकाशित केले.
साहित्य- गव्हाची जाड्सर कणिक-२ वाटी (मध्यम आकाराची) हळ्द्-चिमुट्भर खाण्याचा सोडा-चिमुट्भर मीठ्-चवीनुसार जीरे,ओवा,तेल गरजेनुसार क्रुती- १)एका भांड्यात गव्हाची जाड्सर कणिक घ्यावी (टीप) त्यात हळद ,खाण्याचा सोडा,जीरे,ओवा,चवीनुसार मीठ व पाणी घालुन कणिक मळुन घ्यावी. २)तयार कणकेचे दोन समान गोल भाग करावेत . ३)त्यापैकी एक गोळा घेउन त्याला हातानेच वाटीचा आकार द्यावा व त्या वाटीत एक चमचा तेल घालावे व वाटीचे तोंड बंद करुन घ्यावे (फोटोत दाखवल्याप्रमाने) batti)ईड

पट्टडकल्....................

शनिवार, 23/10/2010 या दिवशी प्रकाशित केले.
पट्टडकल्.... मला खूप काहि माहिती नाही पण हे ठीकाण सुंदरच आहे. बदामी -ऐहोळे च्या मार्गावर आहे. बदामी -ऐहोळे पेक्षा जास्त सुस्थितीत आहे.

घेरलेलं पिठलं

शनिवार, 23/10/2010 या दिवशी प्रकाशित केले.
साहित्य- बेसन्-१वाटी(मध्यम आकाराची ) कांदा-१ मोठा लसुण-७-८ पाकळ्या हळद्-अर्धा टे.स्पून लाल तिखट-२ ट्.स्पून तेल्-गरजेनुसार जीरे,मोहोरी क्रुती- १)एका कढईत तेल गरम करत ठेवावे ,तेल गरम झाले कि त्यात जीरे,मोहोरी घालावी.जीरे,मोहोरी तड्तड्ली कि त्यात १ मोठा कांदा बारिक चिरुन घालावा. २)कांदा गुलाबीसर रंगावर परतुन घ्यावा मग त्यात बारिक चिरलेला लसुण घालावा व परतुन घ्यावे.३)नंतर त्यात हळ्द्,लाल तिखट घालुन परतुन घ्यावे व २ ते अडीच वाटी गरम पाणी घालावे. ४)पाण्याला उकळी फुटली कि त्यात हळूहळू बेसन घालायला सुरवात करावी,बेसन टाकतांना त्याच्या त्या पाण्यात गुठळ्या होनार नाहित याची काळजी घ्यावी यासाठी एका हातान

शाही शेवया

शनिवार, 23/10/2010 या दिवशी प्रकाशित केले.
shevayaaसाहित्य- साजुक तूप्-पाव वाटी शेवया-पाउण वाटी साखर्-अर्धी वाटी दूध-२ ते अडीच वाटी केशर काड्या-७-८ सुका मेवा-आवडीनुसार व उपलब्धतेनुसार क्रुती- १)प्रथम एका कढईत तूप गरम करावे ,तूप गरम झाले कि त्यात शेवया लालसर रंगावर परतुन घ्याव्या.जास्त लाल होउ देउ नये. २)शेवया लालसर झाल्या कि त्यात अडीच वाटी गरम दूध घालावे व ढवळुन घ्यावे व लगेच त्यात साखर घालुन परतावे. ३)आता लगेच यात केशर घालावे म्हणजे केशरचा रंग त्यात उतरेल. ४)१०-१५ मिनीट शिजु द्यावे ,शेवया

नव स्दस्य

लेखक pramanik
शनिवार, 23/10/2010 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्रामाणीक आपटे, राहणारा पुणे,सध्या गुजरात संगणकतज्ञ मी ईथला नवीन सदस्य आहे.ह्यापुर्वी इतर मराठी वेबसाईटस वर लिखाण केले आहे.मिसळपाव.कॉम हे नावच आकर्षीत करणारे आहे.पण ह्यापुर्वी ज्या फोटोने मन जिंकल होते,तो फोटो काही पहावयास मिळाला नाही. काही विषयांत माझे वाचन खुप आहे,त्याच्याच जोरावर ईथे लिहेन अस ठरवुन आलोय.ईथल्या सदस्यांचे वाद व विनोदच मला ईथे घेउन आले.काही विषयांत चाललेले वाद्,काही सदस्यांचे वागणे,काही शब्दांचा वापर व लिहलेल्या धाग्याव्यतीरीक्त होणारे असंबंध लिखाण हे मला नकोसे वाटणारे घटक. मी संस्कृत भाषेचा आभ्यास केला आहे.पण ईथे काहीजणांना समजणार नाही हे लक्षात आल्याने केवल धाग्याचे नाव सं

तुम्हाला कोणते "फटाके" आवडतात?

लेखक अवलिया
शनिवार, 23/10/2010 या दिवशी प्रकाशित केले.
दिवाळी जवळ आलेली आहे. हा भारतातील त्यातही हिंदूंचा सण असल्याने त्यातल्या अनेक ब-यावाईट परिणामांबद्दल जसे की फटाके फोडल्याने होणारे प्रदुषण, भरमसाठ खाण्यामुळे होणारी अन्नधान्याची टंचाई, एकमेकांना भेटुन मोठ्याने गप्पा मारुन होणारे ध्वनीप्रदुषण, सुट्ट्यांमुळे होणारी मानवी कार्यतासांची हानी, त्याचा जीडीपीवर होणारा परिणाम इत्यादी इत्यादी विषयांवर विचारवंतांच्या चर्चा सुरु होतील. आपण त्यात भाग घेण्याचे काही कारण नाही. आज आपल्याला चर्चा करायची आहे फटाक्यांविषयी... :) फटाके अनेक प्रकारचे असतात. काही आवाज करणारे असतात. तर काही नुसतेच शोभेचे असतात.

निम्मा रस्ता चालला

शनिवार, 23/10/2010 या दिवशी प्रकाशित केले.
निम्मा रस्ता चालला
पार्‍श्वभुमी:हिरो मोठ्या संकटात आहे. तो मनाला प्रश्न विचारतो. कोरस म्हणजे त्याचे +ve मनच आहे. (एक दुसराही विचार असा करता येईल:- रस्ता=जिवन, चालणे=जिवन जगणे, थांबणे= मृत्यू )
कोरसः निम्मा रस्ता चालला मागं वळतो कशाला? म्होरं जायाचं जायाचं आता थांबतो कशाला? ||धृ|| . . . . हिरो: वाट अवघड, मधी दगड बाजू करू कसा? ||१|| नाही माहित कुठं जायाचं कुना पुसू कसा?
काव्यरस