Skip to main content

गणपती बाप्पासाठी खिरापती--१)चुरमुर्याचा लाडू -

लेखक निवेदिता-ताई यांनी शुक्रवार, 02/09/2011 08:00 या दिवशी प्रकाशित केले.
दोन ते तीन वाट्या चुरमुरे भाजुन घ्या, एक वाटी गूळ किसुन घ्या व त्यात एक ते दीड चमचा साजूक तुप घालून त्याला एक चटका द्या, त्यात चुरमुरे घालून गरम असतानाच त्याचे छोटे छोटे लाडू वळा. गणपती बाप्पा खुश - व - बच्चे कंपनी खुश. (मोठ्यानिही खायला हरकत नाही.) फोटो काढेपर्यंत लाडू शिल्लक राहिले नाहीत.(क्षमस्व.)

वाळू

लेखक पाषाणभेद यांनी शुक्रवार, 02/09/2011 06:21 या दिवशी प्रकाशित केले.
वाळू
समुद्रकाठावरची वाळू अन वाळवंटातली वाळू. दोन्ही वाळूचेच प्रकार पण दोन्हीतले स्वभाव किती भिन्न... एक थंड तर एक उष्ण एक पाण्याशी जवळीक साधणारी तर दुसरी पाण्याशिवाय राहणारी एकीवर थंडवारे वाहतात तर दुसरीवर उष्ण एकीवर सुंदर सुंदर दृष्य असणारी झाडे, वने, निसर्ग तर दुसरी रुक्ष, तापलेली, वैराण जागा . . . . कधी कधी वाटते की, तुझ्या अन माझ्या स्वभावातही इतकेच अंतर आहे काय? - पाषाणभेद (दगडफोड्या) ०२/०९/२०११

माझा श्रीगणेशा

लेखक jaypal यांनी गुरुवार, 01/09/2011 23:11 या दिवशी प्रकाशित केले.
मित्र हो खुप दिवसांनी तुम्हा सगळ्यांना परत भेटतांना खुप आनंद होतोय :-) आजच्या शुभमुहुर्तावर म्यान केलेला केमेरा परत बाहेर काढला आणि श्रीगणेशाला सुरुवात केली घरच्या गणरायाच्या ह्या काही भाव मुद्रा १. g २. 2 ३. 3 ४.

सक्त मजुरी

लेखक अविनाशकुलकर्णी यांनी गुरुवार, 01/09/2011 22:45 या दिवशी प्रकाशित केले.
जन्म ठेप/सक्त मजुरीची जास्तित जास्त शिक्षा १४ वर्षे असते असे ऐकुन आहे..हे खरे आहे का? जास्तित जास्त किति वर्षे शिक्षा होवु शकते?? अशी जास्तित जास्त वर्षे शिक्षा भोगल्याची उदाहरणे आहेत का> सक्त मजुरी म्हणजे नेमके काय?? अश्या कैद्याना तुरुंगातच काम दिले जाते का? असेल तर काय स्वरुपाचे??व त्याला मोबदला दिला जातो का? व किति?? नेमके काय काम असते? जन्म ठेप व सक्त मजुरी यात नेमका फरक काय आहे? आज महा नगरे व शहरे व जिल्हा यांची स्थिति पाहिली तर शहरातल्या बर्याच भागात घाणीचे साम्राज्य असते.. सक्त मजुरीची शिक्षा झालेल्यांना सरकार सफाइ कामगार म्हणुन वापरु शकते का?

शाबासकी आणि निर्भत्सना

लेखक सुधीर काळे यांनी गुरुवार, 01/09/2011 22:28 या दिवशी प्रकाशित केले.
शाबासकी आणि निर्भत्सना! (कामरान शफी या स्तंभलेखकाने लिहिलेला हा लेख काराचीहून प्रसिद्ध होणार्‍या 'डॉन' या वृत्तपत्रात २३ ऑगस्ट रोजी प्रकाशित झाला. तो मला खूप आवडला म्हणून तो लेख मी शफीसाहेबांची आणि 'डॉन'ची रीतसर परवानगी घेऊन इथे अनुवादित केलेला आहे. शफीसाहेबांना या लेखाला आलेल्या आपणा सर्वांच्या प्रतिसादाबद्दल खूप उत्सुकता आहे.)

अण्णांच्या उपोषणाच फलीत.

लेखक chipatakhdumdum यांनी गुरुवार, 01/09/2011 22:12 या दिवशी प्रकाशित केले.
अण्णांच्या उपोषणाच फलीत काय आहे, हे खूप विचार करुन सुध्धा कळत नाहीए. अल्प स्वल्प बुध्दीला अस वाटायला लागल आहे की ' बादशहाचा पोपट आणि बिरबल ' आणि ' राजा, त्याचा सोन्याचा अंगरखा आणि लहान मुलगा ' या दोन गोष्टींच तात्पर्य आणि 'अण्णांच उपोषण ' यांच्यामध्ये काही तरी समान धागा आहे. तुम्हाला काय वाटत ?

(राया मला अनफ्रेंड करू नका)

लेखक ३_१४ विक्षिप्त अदिती यांनी गुरुवार, 01/09/2011 21:27 या दिवशी प्रकाशित केले.
एका आधुनिकोत्तर तरुणीची ही दारूण फेसबुककथा आहे. तरुण अन् तरुणी पूर्वी प्रत्यक्ष बागेत वगैरे भेटत. आजकालच्या व्हर्च्युअल विश्वात ते फेसबुकाच्या फार्मव्हिलमध्ये भेटतात. अशाच एका तरुणीला, आपल्या कवितेच्या नायिकेला एक तरुण भेटला. वॉल फोटो वगैरे तपासायचे कांदेपोहे झाल्यानंतर रीतसर फ्रेंड रिक्वेस्ट झाली. एकमेकांना त्यांनी बघितलं नव्हतं. तरी वॉलपोस्टा लाइक करून, सारख्याच कॉजेसना सपोर्ट करून, फार्मव्हिलमध्ये एकमेकांच्या झाडांना पाणी घालून त्यांची मैत्री वाढली. तिने त्याला आपल्या अकाउंटचा पासवर्ड दिल्यानंतर मात्र चित्र पालटलं.
काव्यरस
शृंगार

वाचणार्‍याची रोजनिशी

लेखक नंदन यांनी गुरुवार, 01/09/2011 12:54 या दिवशी प्रकाशित केले.
सॉमरसेट मॉमच्या 'द बुक बॅग' ह्या कथेत वाचनाबद्दल सुरेख भाष्य आहे - 'Some people read for instruction, which is praiseworthy and some for pleasure, which is innocent; but not a few read from habit, and I suppose that this is neither innocent or praiseworthy. Of that lamentable company am I.' वाचनाच्या छंदाचं हळूहळू सवयीत - किंवा खरं तर व्यसनात - रूपांतर कसं होत जातं आणि ज्ञानवर्धन किंवा रंजन हे हेतू कसे मागे पडत जातात यावर भाष्य करणारे हे उद्गार. अशा काही मोजक्या, भाग्यवान वाचकांचे पुस्तकांबद्दलचे किंवा एकंदरीतच साहित्यव्यवहाराविषयीचे अनुभव वाचणं, ही देखील एक पर्वणी असते.
Subscribe to