Skip to main content

... अस्तित्व माझे

लेखक गणेशा यांनी सोमवार, 26/03/2012 21:18 या दिवशी प्रकाशित केले.
जीवणाच्या भावगर्दित मेहमान अस्तित्व माझे बसू कसा पंक्तीत तुमच्या, बदनाम अस्तित्व माझे निसर्गाच्या चक्रात अडकले सूर्य,चंद्र,तारे भावनांच्या बाजारात, बंदिवान अस्तित्व माझे घायाळ नजर शोधती, ओळखीच्या खानाखुना आसवांच्या गावात, गुमनाम अस्तित्व माझे माणसांच्या कल्लोळात हरविले मनाचे स्वैर बंध भासांच्या ताटव्यात, सुनसान अस्तित्व माझे सुगंधाच्या मायाजाळात अडकली फ़ुलपाखरे झुगारले नभाला असे, बेगुमान अस्तित्व माझे रात्रीस, सांजवेळी साद घालतो जख्मी सूर्य झाकोळले अंधारात, दीपमान अस्तित्व माझे छप्परविरहीत घरट्यात उभ्या असंख्य भिंती नभांकणात विखुरले, बेभान अस्तित्व माझे स्वरविरहीत शब्दांचे उठते निशब्द क

क्षणभर!

लेखक भारी समर्थ यांनी सोमवार, 26/03/2012 16:18 या दिवशी प्रकाशित केले.
ही ऊन उतरली संध्या भावप्रखर तळपते जे नसते नशीबी त्याचे कढ काढून काढून जळते मज प्रेमच वाटे माझे जरी फिरलो माघारी दोष जरी का माझा दुसर्‍याच्या माथी मारी तो पसरी रंग सोन्याचे ढळता भास्कर गगनी अभागी आम्ही मात्र रमतो आत्मभजनी हर्ष असो वा दु:ख राग लोभ वा मत्सर अपुल्या मनाचे घोडे सावरून घे क्षणभर!

देव खरच नवसाला पावतो का?

लेखक निश यांनी सोमवार, 26/03/2012 15:28 या दिवशी प्रकाशित केले.
देव खरच नवसाला पावतो का? ह्या शंकेच उत्तर मला अजुन मिळाल नाही आहे. ह्याला कारणही तसच घडल. काल रवीवारी , मी व माझे दोन मित्र एका प्रसिध्द देवळात देवाच्या पाया पडायला गेलो होतो. बाहेर बरीच लांब रांग लागली होती. त्या रांगेत उभे रहीलो असतो तर सहजच आम्हाला दोन ते तीन तास लागले असते देवाच्या पाया पडायला. माझ्या मित्राने तिथे असलेल्या स्वयंसेवकाला विचारले आज ही रांग एव्हढी लांब का आहे? तर तो म्हणाला नवसाचि आहे. ती रांग एव्हढी लांब होती की मला खरच नवल वाटल की जर देवाला नवस करुन जर ते नवस खरे होत असतील तर मग हे जग मग फक्त नवसांवर चालायला हवे. कर नवस घे नवसाच फळ.

ऒंजळीत हिरव्या काचा

लेखक भारी समर्थ यांनी सोमवार, 26/03/2012 13:39 या दिवशी प्रकाशित केले.
ऒंजळीत हिरव्या काचा माझ्या रिकाम्या हाती प्राणसखी ती माझी मज सोडून झाली पुढती हा काळ एकटा झाला की नशीब माझे रूसले गालावरले झरले थेंब मी स्वहस्ताने पुसले या वेळी संसाराच्या का तुजविन जगणे आले आठवणीच सार्‍या तुझया अन् कल्लोळ मागे थांबले कोण जाणील सांग गूढ गुपीते अपुली अंधारातही धरली होती माझ्यावर तु सावली व्यसन झाल्या सवयीचे हे खुंटत कुढणे काय? माणसांचा भवती पसारा मला ओळखील काय? आता धरतो उराशी सगळे कढ तुझे नी माझे शांत एकटाच आता म्हणतील मला हे मागे.

कुत्रेकुई, पळता भुई, झोप जाई!!

लेखक निमिष सोनार यांनी सोमवार, 26/03/2012 13:38 या दिवशी प्रकाशित केले.
एका बातमीनुसार हायकोर्टाने म्हटल्याचे आठवते की झोप हा माणसाचा मुलभूत हक्क आहे. म्हणून रात्री दहा नंतर लाऊडस्पीकर वाजवण्यावर बंदी केली आहे. पण, रस्तोरस्ती भटकणाऱ्या कुत्र्यांबद्दल कोर्टाची आणि महानागरपालीकांची भूमिका काय आहे? रात्री कामावरून घरी परत येणारया नागरिकांना, लहान मुलांना चावणे, त्यांचेवर भुंकणे, त्यांच्या वाहनामागे पळणे, तसेच रात्रभर कुत्र्यांचा घोळका एकत्र येवून कर्कश्य आवाजात मोठ्ठ्याने भुंकणे असे प्रकार अनेक शहरातील वेगवेगळ्या परिसरात वाढले आहेत. त्यामुळे नागरिकांची झोप हैराण झाली आहे. या भटक्या कुत्र्यांना काही गेटच्या आत राहून भुंकणारी पाळीव कुत्रीही साथ देत असतात.

दु:खाचा महाकवी हरपला

लेखक सांजसंध्या यांनी सोमवार, 26/03/2012 12:08 या दिवशी प्रकाशित केले.
अत्यंत दुर्बोध कविता अशी टीका पचवून पुढे दु:खाचा महाकवी या रसिकांनी दिलेल्या बिरूदाला शेवटपर्यंत जागलेले श्री माणिक गोडघाटे उर्फ ग्रेस हे आपल्यात राहीले नाहीत या बातमीवर विश्वास बसत नाही. मर्ढेकरांनतरच्या पिढीतले ते एक महत्वाचे आणि प्रमुख कवी होत. १० मे १९३७ रोजी ग्रेसजींचा जन्म नागपुरात झाला. त्यांचं बालपण विलक्षण गेलं. त्याबद्दल त्यांनी मौन पाळणं पसंत केलं. पण मनात खदखदणारं दु:खं प्रतिमांची सोबत घेऊन आलं. एखाद्या पदार्थाची चव जशी मोजता येत नाही तशीच भावनेची तीव्रताही. ती तीव्रता वाचकांपर्यंत पोहोचण्यासाठी प्रतिमांचा वापर केवळ ग्रेसजींसारखे कवीच करू शकतात.

साहित्यातील 'माणिक' हरपलं ....

लेखक सुहास झेले यांनी सोमवार, 26/03/2012 11:14 या दिवशी प्रकाशित केले.
जीव राखता राखता तुला हाताशी घेईन झडझडीचा पाऊस डोळे भरून पाहीन तुझे सोडवीन केस त्यांचा बांधीन आंबाडा देहझडल्या हातांनी वर ठेवीन केवडा तुझे मेघमोर नेसू तुला असे नेसवीन अंग पडेल उघडे तिथे गवाक्ष बांधीन दूध पान्ह्यात वाहत्या तुझ्या बाळांच्या स्तनांना दृष्ट काढल्या वेळेचा मग घालीन उखाना तुझे रूप थकलेले उभे राहता दाराशी तुझा पदर धरून मागे येईन उपाशी मुक्या बाहुलीचा खेळ देवघरात मांडीन नथ डोळ्यांशी येताना निरांजनात तेवीन तुझ्या चिमण्यांची जेव्हा घरी मळभ येईल वळचणीचा पाऊस माझा सोयरा होईल भाळी शिशिराची फुले अंगी मोतियांचा जोग तुझ्या पापण्यांच्या काठी मला पहाटेची जाग नाही दु: खाचा आडोसा नको सुखाच

झाड झाडासवे बोले.. (अष्टाक्षरी)

लेखक वेणू यांनी सोमवार, 26/03/2012 10:31 या दिवशी प्रकाशित केले.
झाड झाडासवे बोले, काय गूढ आहे सारे? नाही प़क्षी घरट्यांत कसे झाले बंद वारे? झाड उत्तरे झाडाला, अरे सारे बदलले, पक्षी रमती बाहेर घेत वार्‍यासवे झुले.. झाड झाडासवे बोले, काय सांगतोस असे? नाही पक्षी नाही वारा आता जगायचे कसे? झाड उत्तरे झाडाला, नको होउस उदास, वय तुझे माझे झाले त्यांचे तारुण्य भरास.. झाड झाडासवे बोले उरे पानगळ अशी, होतो बहरलो जेव्हा सारे होते माझ्यापाशी... झाड उत्तरे झाडाला, जगण्याची रीत खरी पंख फुटता फुटता पक्षी भरारी भरारी झाड झाडासवे बोले, आत दाटून रे येते रोज बोलतो जरी हे फिरुनीया तेच वाटे..! यावा बहर बहर भेट चिमण्यांची व्हावी, माझ्या अंगाखांद्यावर पुन्हा हसावी खेळावी.. प

फिल्मी चक्कर

लेखक अरुण मनोहर यांनी सोमवार, 26/03/2012 09:49 या दिवशी प्रकाशित केले.
हिन्दी सिनेमातले काही संवाद उगाळून उगाळून पकावू झाले आहेत. तरीही अजून देखील कित्येक सिनेमात तेच ऐकायला मिळतात. मग बापुडे प्रेक्षक जमेल तेव्हा त्या संवादाची खिल्ली उडवून स्वतःचे मनोरंजन करून घेतात. सोनी टीव्हीच्या कॉमेडी सर्कसमधे असेच एक दमदार विडंबन ऐकायला मिळाले... बाप एकाला सांगत असतो- “मैने अपने बेटोँको पेट काट काट कर पाला है!” समोरच्यावर काही परिणाम झाला नाही हे पाहून बाप पुन्हा म्हणतो- “विश्वास नही होता तो इनके पेट देखो.

द अंडरटेकर!

लेखक चैतन्य गौरान्गप्रभु यांनी सोमवार, 26/03/2012 04:09 या दिवशी प्रकाशित केले.
बास! शिर्षक वाचल्यावरच अनेकांचा थरकाप उडेल. अनेकांना आश्चर्य वाटेल. अनेकांना उत्साह वाटेल. आणि अनेकांना विचित्रही वाटेल. मात्र 'कोण हा अंडरटेकर?' असा प्रश्न कुणालाच पडणार नाही. रेसलींग या नावानं प्रसिद्ध असलेली कुस्ती तुम्हाला आवडत असेल अथवा नसेल, आणि डब्ल्य़ुडब्ल्य़ुएफ (किंवा आता डब्ल्य़ुडब्ल्य़ुई) अनेक वर्षांपासुन पाहिले असेल अथवा नसेल; परंतु 'अंडरटेकर' हे नाव आणि हे व्यक्तीमत्त्व याबद्दल काहिच कल्पना नाही; असा माणुस सापडणे विरळाच! आपण ज्या क्षेत्रात काम करतो, त्या क्षेत्रालाच आपल्या नावानं ओळखलं जाण्याचं सौभाग्य एखाद्याच सचिन तेंडुलकरला मिळतं आणि एखाद्याच अंडरटेकरला! मार्क विल्यम कॉलॉवे.