जुने तेच सोने की---- प्रत्येकाच्या आयुष्यात कधी ना कधी वाईट व चांगला काळ येत असतो किंवा जात असतो साधारण पणे सन १९६० ते २००० या काळात मी अनेक चांगल्या गोष्टी वाचल्या,लिहिल्या व पाहिल्या,त्या काळी वाचलेल्या काही मराठी कादंबर्या- ययाती , म्रुतुंजय, छावा,असा मी असा मी,अपुर्वाई,राजा शिव छ्त्रपती, श्री.बाबुराव अर्नाळ्कर रहस्य कथा, रेडिओ-आकाश् वाणी पुणे - पुन्हा प्रपंच्,असा आमचा गाव्,युवावाणी, रेडिओ सिलोन -ओवल टीन के साथी-हमीद सयानी,बिनाका गीत् माला-अमिन सयानी दुरदशन वर पाहिलेल्या काही मालीका-(हिंदी) आलीफ लैला,अकबर द ग्रेट,बुनियाद,चंद्रकाता,रामायण्,व्योमकेश बक्शी,महाभारत्,भारत एक खोज्,मालगुडी डेज्,

रोज वर्तमान पत्र वाचण्यासाठी घेवो अथवा एखाद्या वृत्तवाहिनीचे दर्शन घेवो, भ्रष्टाचार आणि तोही उच्चपदस्थाचा पाहिला की जीव वैतागतो, मनात विचार येतो की या लोकांना इतके कोट्यावधी रुपयांची संपन्नता असताना परत हजारो कोटीची घोटाळा करताना का मी करीत आहे आणि कधी मी थांबणार असा विचार का बरे मनात येत नाही बरे? अश्या विचारांच्या काहिलीत असतांना सुपर३० नावाच्या संस्थेची माहिती मिळाली आणि उन्हात शितळतेचा अनुभव आला. सुपर३० ही संस्था पटना येथे आनंद कुमार नावाचे गृहस्थ चालवतात.

http://maharashtratimes.indiatimes.com/articleshow/15544120.cms अतिथी देवो भव अर्थात अतिथीला देव मानणारे व्हा अशा अर्थाचा वेदातला एक श्लोक आहे. आपल्या सरकारने त्यात थोडा बदल करुन अतिरेकी देवो भव केला आहे की काय अशी शंका येणारी ही बातमी. ही खोटी असू दे अशी इच्छा. पण ह्या नराधमाला रमझान आहे म्हणून सुकामेवा, भेजा फ्राय, मलई असल्या अन्नाची रेलचेल असणारे खाणे दिले जात आहे अशी ही बातमी आहे. सामान्य लोकांनाही असले खाणे परवडत नसेल. आणि अन्य कैद्यांनाही असले खायला दिले जात नसेल ते ह्या नररत्नांना कुठल्या कारणाने दिले जाते?