मिसळपाव
दिपिका
'मी तुझी होऊ शकत नाही,'
'का?,'
'ते तु ऐकु शकणार नाहीस?,'
'का?सांग ना का?,'
'कारण......कारण......मी.....
तुर्किश आउबरजिन योगर्ट डिप (तुर्किश वांग्याचे भरीत)
तुर्किश रेस्टॉरंटमध्ये जेवायला गेल्यानंतर शाकाहारींसाठी अगदी कमी पर्याय उपलब्ध असतात. फलाफल किंवा व्हेज डोनर हे नेहमीचेच प्रकार. हा काय वेगळा प्रकार दिसतोय म्हणून मागवला आणि फार आवडला. आपल्या वांग्याच्या भरताचाच भाऊबंद. दह्यातले भरीत म्हणू शकतो. घरी करायला अगदीच सोप्पा वाटला. हा पदार्थ स्टार्टर्स मध्ये मोडणारा आहे. सोबत पिटा ब्रेड किंवा तत्सम प्रकार असतात. पण आपल्या भारतीय जेवणात पोळी भाजी किंवा खिचडी, भात यासोबत साईड डिश म्हणूनही चालतो.
थेंब
संथ पाउस पडतो
झाडे,कौले भिजवीत
जणू स्वप्न उतरते
जडावल्या पापणीत....
झाडे चिंब शहारली
पक्षी मिटत पंखात
शांत दुपार पेंगते
थेंब थेंब न्याहळत...
ओल्या लाल कौलांवर
मंद पावसाचा सूर
हिरव्या कंच शेतावर
संथ थेंबांचा पदर...
ओला वास रानीवनी
ढग पाण्यात वाहात
भोवताल सारे स्तब्ध
थेंब एकटे गातात....
काव्यरस
मावा केक
साहित्य- १५० ग्राम मैदा
१५० ग्राम मावा/खवा (मावा उपलब्ध नसल्यास रिकोटाचीज चा मावा बनवावा.)
१२५ ग्राम तूप/लोणी
२०० ग्राम साखर
४ अंडी
१ चहाचा चमचा वॅनिला इसेन्स
१ चहाचा चमचा बेकिंग पावडर
पाव कप दूध
१चिमूट मीठ
कृती- मावा पुरणयंत्रातून मो़कळा करुन घ्या.
मैदा,बेकिंग पावडर व मीठ एकत्र करुन घ्या आणि मोकळा केलेला मावा हलक्या हाताने त्यात मिक्स करा.
तूप/लोणी फेटून घ्या.
त्यात साखर घालून फेटा.
अंडी घालून बिट करा.
वॅनिला अर्क घाला ,२ मोठे चमचे दूध घाला.
मैदा व माव्याचे मिश्रण थोडे थोडे घाला व हलक्या हाताने फेटा.
मिश्रण घट्ट वाटले तर एखादा चमचा दूध घाला.
सर्व मिश्रण एकजीव झाले पाहिजे.
अवन १८० अंश से.
मराठी वाङ्मयाचा गाळीव इतिहास
पुलंची अनेक पुस्तके अनेकांनी वाचली असतील आणि त्यातील बरेच उतारे कैकांच्या लक्षात असतील. पण टिपिकल 'पु.ल. कॅनन' मध्ये 'मराठी वाङ्मयाचा गाळीव इतिहास' या छोटेखानी परंतु अप्रतीम पुस्तकाचा समावेश होत नाही. तुलनेने या पुस्तकाचे वाचक कमी आहेत असे चर्चेवरून लक्षात आले. मिपाकरांपैकी बर्याच जणांना हे पुस्तक नक्की माहिती असेल यात शंका नाहीच, पण सामान्यतः या पुस्तकाबद्दल व्हावी तितकी चर्चा होताना दिसत नाही हेही तितकेच खरे. तस्मात हा धागा या पुस्तकाबद्दल चर्चा करण्यासाठी काढलेला आहे. या पुस्तकातील आवडते उतारे, याची प्रेरणास्थाने, इ.इ. सर्व प्रकारची चर्चा होणे इथे अपेक्षित आहे.
पहाटे येणारी नर्स
हॉस्पिटल म्हंटले कि नर्सेस या आल्याच! या हॉस्पिटलमध्ये जवळपास सर्व नर्सेस भारत देशातील स्वर्ग म्हणून ओळखणार्या केरळ या राज्यातील होत्या. शिवाय म्हणतात न खुदा मेहरबान तो गधा पेहलवान, या धर्तीवर माझ्या रूम मध्ये येणाऱ्या सर्वच नर्सेस पंचविसिच्या आतल्या आणि सुंदरच होत्या. भल्या पहाटे पाच सव्वा-पाचच्या सुमारास येणारी नर्सच्या बाबतीत काय म्हणावं, तिचे मोठे काळे डोळे, लांब सडक केस, सरळ नाक, सुबक देहयष्टी व शिवाय उजळ रंग. जणू स्वर्गातील अप्सराच.
बाय पास सर्जरी झालेली, छातीत लागलेय टाक्यांमुळे वेदना या होत्याच त्यात भर म्हणून साठी दोन्ही पायातून नासा काढल्या मुळे, पायांना ही टाके लागलेले.
खारवलेले शेँगदाणे
खारवलेले शेंगदाणे
साहित्य:
शेंगदाणे ,मीठ (+अर्धीवाटी भाजण्यासाठी) .स्टीलची चाळण ,जुनी अॅल्यु०ची कढई इ०
कृती :
(१)वाटीभर दाणे बोलमध्ये घेऊन एक छोटा चमचाभर पाणी टाका .मिसळून अर्धाएक तास ठेवल्यावर सर्व पाणी शोषले जाईल .ओलसरपणा गेला पाहिजे .
(२)दोन चमचे पाण्यात चमचाभर मीठ टाकून विरघळवा .थोडे तसेच राहील .हे एक चमचा पाणी एका मोठ्या थाळ्यात टाकून बाजूला ठेवा .
गवार फाँड्यु.... एक कधीच न केलेली पा.क्रु.....
आज पर्यंत मिपाच्या आयुष्यात बर्याच पा.क्रु. आल्या.
काही भाव खात अधून मधून येत राहिल्या, तर काही अतुल बेदाडे सारख्या एक-दोन डाव खेळून बाद झाल्या.पण त्या कुणीतरी करून बघीतल्या होत्या हे निश्चित.ही आजची पा.क्रु. मात्र फार अनवट आहे.
कधी-कधी मिपावर बिना फोटोच्या पा.क्रु.
कोबीची खीर
कोबीची खीर
साहित्य ---------
किसलेला कोबी १ वाटी
दुध अर्धा लिटर
साखर पाउण वाटी
सोललेले वेलची दाणे ४
वेलची पूड १ लहान चमचा.
साजूक तूप २ चमचे
बदाम पिस्ते बारीक चिरलेले दोन लहान चमचे.
कृती---------------
कोबी धुवून किसणीवर किसून घ्यावा.
पिळून त्यातील पाणी काढून टाकावे
भांडे गरम करून त्यात तूप टाकावे,
तूप तापल्यावर त्यात वेलचीचे सोललेले दाणे टाकावे
दाणे .तडतडले कि त्यात कोबीचा कीस टाकून चांगला परतून .घ्यावा.
मग त्यात दुध टाकून किस शिजून द्यावा.
कोबी शिजला की साखर टाकून एक उकळी काढावी.
साखर विरघळली की भांडे खाली उतरवून त्यात वेलची पावडर,बदाम,पिस्ते टाकावे.
मराठी चित्रपटांची/मालिकांची मुलगा-सून द्वेष्टी मानसिकता !!!
"सून-मुलगा अति नालायक आणि वाईट असतात पण आई-वडील-नणंद-जावई ही माणसे देवापेक्षाही श्रेष्ठ आणि आदर्श माणसं असतात" असा संदेश देणारे मराठी चित्रपट बंद होत आहेत आणि मराठी निर्माते-लेखक-दिग्दर्शक प्रगल्भ होत आहेत असे मला वाटायला लागले असतांनाच मध्यंतरी एक "स्वातंत्र्याची ऐशी तैशी" हा चित्रपट आला आणि वाटलं की कुत्र्याचं शेपूट वाकडं ते वाकडंच राहाणार म्हणजेच मराठी चित्रपट हे सून-मुलगा द्वेष्टेच राहाणार!! असे हे चित्रपट नाण्याच्या केवळ एकाच बाजू साठी बनवले जाणारे चित्रपट असतात. नाण्याला दुसरी बाजू असते हेच मुळी त्यांना मान्य नसतं.