आली लहर केला कहर....... मित्रासाठी आमची एक कविता ======= आली लहर केला कहर होऊदे खर्च कशाला फिकर? चंद्रा वाणी मुखडा काळजाचा तुकडा ज्वानीचा कहर इष्काचा बहर नौ वारी साडी तंगशी चोळी नजरेत धार काळजावर वार खुदकन हसली काळजाला डसली जिवाला घोर झोपेच खोबरं धरला हात घातली मागणी खुदकन हसली शुक्राची चांदनी आई सरपंच. बाप आमदार आली लहर केला कहर होऊदे खर्च कशाला फिकर? अविनाश

माझ्या जिवनी कसला हा लपंडाव कधी सुख सारे कधी दु:खाचे हे डाव तुझे असणे नसणे ही वेड लावी मनाला तुझ्या नसण्यात ही तुझे भास जिवाला हे असले कसले धुके दाटले या मनी सरले दिवस सारे उरल्या आठवणी सारे असुन ही सलतो प्रीये तुझा अभाव असा माझ्या जिवनी कसला हा लपंडाव.. श्वास जरी हा माझा त्यात मी न कधी दिसलेला जीव हा माझा सारा फक्त तुझ्यातच गुंतलेला मन फिरते तुझ्याच मागे कसे सांगांवे कुणाला विसरून जावे म्हणता कसे आवरावे मनाला धडपडते अन् सावरते साराच तुझा प्रभाव असा माझ्या जिवनी कसला हा लपंडाव..

संमोहित मनाच्या दुख-या गाभा-याला स्पर्श करून सांगतो हे आत्मनिवेदन सत्य आहे ! पहाटे उमलुन पहिल्या प्रकाश किरणात कोमेजणा-या बकुळफुलांच्या संचिताच्या शापासारखं हे जगणं अन् क्लेश नवसाचं रूपं देवीच्या उंबरठ्यावर ठोकावं असं पूर्व परंपरेने चालत आलेलं ! संध्याकाळी मी जेव्हा डोळ्यावाटे रक्त वाहतो तेव्हा तुझे परसदार लालभडक होते, पसरलेले लाल अन् येणारे कृष्णमय ह्याच्या संगमाने जे काही क्षिताजावर उमटते त्याला शब्द नसतात त्याच अवस्थेत मी असतो ह्यासाठी पाहिजेतर मी माझ्या पहिल्या कवितेच्या गर्भपाताची शपथ घेतो ! शेवरीच्या कापसात विधवेची रात्र गुंडाळून विरह आग आग होऊन रात्र जाळतो मग झोप परागंदा होते अ