.
"हालो ... बापूसायब बोलून ऱ्हायले का जी?"
"हा मंग... कोन बोलून ऱ्हायलं?"
"आहो मी.... मी पद्मा बोलून ऱ्हायली."
"पद्मा?" बापूसायबाले कायबी टोटल लागेना.
"वळखलं नाय का?"
"आवाज वळखीचा हाय, पन आठवू नाय ऱ्हायला."
"अवं मी भौसायबाची सून.. तुमी नाय का त्या दिवशी घरी आल्ते?"
"हा हा... बोला सुनबाई .. आत्ता आलं ध्यानात."
आता भौसायबाची सून आपल्याला कायले फोन करू ऱ्हायली ते बापूसायबाले कळेना..
"बापूसाहेब येक अडचण व्हती. मदत करसान का?"
"सांगा की सुनबाई. अवं हक्क हायं तुमचा.
.
जवा जवा मायी आठोन यीन तुले
तवा या अक्शराईत पायजो मले
उलसाक आठोलो तं भूलजो मले
मायासंगचे दिवस कंदीमंदी
येतीन भरुन तुया डोयामंदी
तवा त्या आसवाईत पायजो मले
उलसाक आठोलो तं भूलजो मले
काई नाई मायाजोळ ठूलं म्या
सूक-दुक, चेन-भूक, बांधून तुले देलं म्या
गाठोड्यात त्या सांभाळून ठूजो मले
उलसाक आठोलो तं भूलजो मले
मायी नाई झाली, कोणाची तं होशीन
मले नाई ठिक, त्याले तं खुश ठूशीन
काम पळलं काई तं सांगजो मले
उलसाक आठोलो तं भूलजो मले
जवा जवा मायी आठोन यीन तुले
तवा या अक्शराईत पायजो मले
उलसाक आठोलो तं भूलजो मले
उलसाक आठ
"जा रे पोट्ट्याइवा, गवऱ्यायसाटी सेन जमा करून आन्जान."
माय असी बोलावसीन अना आमि घमेले, गंज्या घेऊनसन्यारि धावत निंगावसीन. मोहल्ल्यातले बाकिचे पोट्टे बी संगासंग चलत. आमी दुसऱ्या गावी रायत होतून. येति काइ आमच्या गाइभसी नोहोत्या. त्या सब आमच्या वस्तीवाल्या गावी. अना त्या जमान्यात गॅस बी पोवचला नोहोता. तं चुलीवर सब रांधा लागे. मंग गोवऱ्या बी लागत. मी, माह्या भाऊ, मोहल्ल्याचे बाकी पोट्टे असे सबजन घमेले, गंज्या घेउनसन्यारि गाइभसीइच्या मंगामंगा जात रायतोतो. मंग त बाप्पा बम मज्या येहे.
.
मना मामाना गावमा एक डाव असं घडनं. मी तवयं धाकला व्हतू.पन मना मामा , मना दोस्त व्हता. रातले, मी मामाना जोडे जपाले जाये. तवय मना मामा माले रोज गावमा काय काय घडनं, ते सम्दं सांगे. मामाले चावयानी भलती गोडी व्हती. मामीले आयकाना भलता कटाया व्हता. म्हनिसन माले गावमा काय काय भानगडी चालु शेतस त्या बठ्ठा समजे.
एक रोज मामा सांगत व्हता. त्या गावमां एक सुतार र्हाये. सुतार तसा कामले चांगला व्हता. लोकेस्मा मियि मिसळीसन र्हाये. काम कराले बी वाघ व्हता. सम्दा लोके त्याले 'सुतारदादा' म्हनीसनी हाक मारेत.
मिसळपाव