माझ काय चुकलं भंडाऱ्यातल बाळ माझ्या स्वप्नात आलं म्हणल आजोबा , मला देवानी नाही नेल नऊ महिने तीच्या पोटात खुप काही ऐकलं बाहेर आल्यावर तीचं तोंड सुद्धा नाही पाहिलं निघाली होती आणायला करून स्वागताची तयारी हळूच घेऊन जा रे आजी होती म्हणायली अधीर झालो होतो भेटायला बघुन साऱ्यांची स्वप्नं म्हटलं होत मनाशीच लवकरच येतो खेळायला पळा पळा धावा धावा चहूकडे गोंधळ माजला अंधार झाला सगळीकडे छतावरचा दिवा पण विझला इवले इवले पाय माझे सांगा पळू मी कसा काका, मावशी, ताई ओरडून बसला माझा घसा माह्या लेकराला वाचवा माझी माय आरडत होती पदरानी तोंड दाबून टाचा खरडत होती काय झालं कस झालं कळलच नाही सुरू व्हायच्या

रूटीनाचे गंजलेले यंत्र अखंड घुमते जुन्या व्रणावर रोज नवी जखम करते अनावर भोवंडून शिणलेल्या प्राणासाठी वाटेवरच्या झाडाची साथ वाटे मला मोठी त्याचा मायाळू विस्तार घाले हिरवी फुंकर एक रंगीत पाखरू झुले उंच फांदीवर इवल्याश्या कंठातून काढी तरल लकेरी हाक आभाळाची येता झेपावते दिगंतरी