खाली दिलेले आत्मकथन नाही. पन्नास वर्षांपूर्वी खेड्यात वाढलेल्या मुलांच्या अनुभवाची मिसळ आहे. त्यात चवीसाठी पदरचे तिखटमीठ घातले आहे.

डॉक्टर की कलेक्टर ?

माझ्या कॉलेजच्या जीवनात आमच्या 'सांस्कॄतीक संघाची' एक 'पंच लाईन' होती. एकदम झक्कस .......
मला ती माझ्या ब्लोग वर टाकायची आहे पण मला त्या ४ ओळींपैकी फक्त ३ ओळीच आठवत आहेत, तर मला त्याची चौथी ओळ पूर्ण करण्यास मदत करा .........
मी हा 'मिपा' च्या 'चारोळीत्तम लोकांना ' दिलेला 'खो' समजावयास हरकत नाही ....

"जिज्ञासा आमची जननी आहे ,
-------------------------
जिंकण्यासाठीच जन्म घेतो,
यश आमच्या रक्तात आहे ...... "

 

नमस्कार म॑डळी!
शिर्षक पाहून गो॑धळलात? जुन्या जाणत्या लोका॑ना मात्र हा प्रश्न पडला नसेल.
बोलट, म्हणजे नक्की काय बुवा? तो आहे बोल्टचा अपभ्र॑श. आता तुम्ही म्हणाल "बर॑ मग? त्याच॑ काय इथे?"

तर म॑डळी त्याच॑ अस॑ झाल॑ की, काल स॑ध्याकाळी कचेरीतून राहत्या खुराड्याकडे एका॑तवासात जाताना  अचानक मनात मळभ दाटून आल॑...खुराड्याकडे जाव॑स॑च वाटेना. मग पावल॑ आपसुक वळली ती साकीच्या मैखान्याकड॑.
ह॑sss अजुन बोलटाचा गु॑ता काही सुटत नाहीय्ये नाही का? तर ह्या मैखान्यात मला बोलट भेटला.

माझे एक काका आहेत त्यांना कोणी विचारले की काय, ठीक चालले आहे 
ना... की ते म्हणतात, अहो कसले काय... दात पांढरे झालेत, केस 
हलायला लागलेत... 

कधी म्हणतात... आम्ही जिलबीसारखी सरळ माणसे.. चाल्लयं कसेतरी.. 

असे त्यांचे संवाद झक्कास असतात. ते प्रत्येक वाक्याला हुकुमी टाळी 
घेऊ शकतात.

दिनांक २७ फेब्रुवारी २००८ - हिंदुस्थान समाजवादी प्रजासत्तक सेनेचे सरसेनापती हुतात्मा ’चंद्रशेखर आझाद’ म्हणजेच चंद्रशेखर सीताराम तिवारी यांचा सत्त्याहत्तरावा समर्पणदिन.
प्रखर राष्ट्रवाद म्हणजे काय ते स्वा. सावरकरांनी दाखवून दिले, धगधगते हौतात्म्य म्हणजे काय ते हुतात्मा भगतसिंगाने दाखवून दिले, समर्पित जीवन म्हणजे काय ते नेताजी सुभाषांनी दाखवून दिले तर एका सेनापतीचा मृत्यू कसा असावा हे हुतात्मा आझादांनी दाखवून दिले.