त्या दिवशी मी आणि माझा मित्र निखील, सेकंड शिफ्ट्मध्ये कामावर आलो होतो. रात्रीचे आठ साडे आठ वाजले होते. अगदी निवांतपणे संगणकाची आज्ञावली बनवण्यासाठी नक्कल करणं आणि चिकटवनं (कॉपी आणि पेस्ट हो...) चालू होतं. इतक्यात पुण्याहून वैशालीचा म्हणजेच आमच्या प्रोजेक्ट मॅनेजरचा फोन आला. तिला आमच्या अमेरिकेतील मॅनेजरला निरोप द्यायचा होता. निरोप असा होता की, अमर नाइट शिफ्ट्मध्ये कामावर येण्यासाठी निघाला असताना वाटेत महापेच्या पुलाखाली त्याची मोटारसायकल घसरली आणि तो खाली पडला. त्याच्या रुममेट्ने त्याला दवाखान्यात नेलं आहे पण आज काय तो कामावर येऊ शकणार नाही. (अमर खूप कामाचा माणूस आहे...

जागतिक महिला दिनानिमित्त जगातील आणि खास करून मिसळपाववरील समस्त महिला वर्गाला शुभेच्छा आणि विनम्र अभिवादन.... -- तात्या अभ्यंकर.

जागतिक महिला दिनानिमित्त मिसळपाववरिल नामवंत महिला सभासदाचे हाद्रिक अभिनदन शरुबाबा

काल रात्रीपासून डोक्यात एक नवा कथानायक घोळ घालत होता,तेवढा झटपट लिहून काढावा म्हणून आज सकाळी जरा लवकरच उठलो.घराचं दार उघडत नाही तो समोरचा नाना आम्हाला सामोरा(खरंतर पाठमोरा)गेला.नको तो अवयव खाजवत बसाययची लोकाना भारी खोड.च्यामारी!उद्या त्याला स्क्रबिंग ब्रशच घेऊन देतो(ओशाळला तर ठिक-नाहीतर ब्रशचे पैसे वाया जायचे)सकाळी सकाळी नको त्या गोष्टी नजरेस पडतात. म्हटलं लवकर जाऊन प्रात:विधी उरकून घ्यावा,पण हे सालं चाळीतले आयुष्यच बेकार.एकवेळ स्मशानभूमीत अंत्यसंस्काराची जागा वेळेवर मिळेल,पण सकाळी वेळेवर संडास रिकामं मिळेल याची खात्री नाही.प्रसंग निभाऊन नेला.दिवसेंदिवस आमच्या सहनशक्तीत कमालीची वाढ होतेय.काम फ

गेले काही दिवस "मी " आणि "धमाल मुलगा" यांच्यात "पुण्यातील मिपाकरांच्या भेटीगाठी समारंभ [ हो आमचा आपला साधाच , नाहितर संभेलन म्हटले की फार काहितरी मोठे वाटते आणि जवळजवळ त्याचे 'सूप वाजणे' हे सुध्धा ठरलेले असते.] " ठरवायचा की नाही यासंबंधी चर्चा चालू होती ... वास्तविक पाहता मी "धमाल" ला बेंगलोरचे आमंत्रण दिले होते पण मार्चच्या अखेरीस होळीची आणि जोडून शनिवार / रविवार अश्या २१ , २२ आणि २३ मार्च या ३ दिवशी सुट्ट्या येत आहेत. बहूतेक 'दूर देशी काम करणारे हमाल लोक' त्या मुहुर्तावर आपापल्या गावी परत येण्याची शक्यता आहे.