मिसळपाव | मराठी माणसांचे ऑनलाईन व्यासपीठ

मी सहसा क्रेडिट कार्ड वापरत नाही. अगदीच अडचणीत हाताशी असावे इतपतच वापर करतो. कार्ड घेतले त्या वेळेस कार्ड प्रोटेक्षन सर्व्हिस साठी ( सी पी पी आसिस्टन्स) रु.१६९९/- चे एक पॅकेज घेतले होते. यात कार्डचा विमा अपेक्षीत होता. कालांतराने लक्षात आले की आपला कार्डचा वापर फारच खुपच कमी आहे. या सर्व्हिस बद्दल मी विसरूनही गेलो होतो. गेल्या वर्षी सी पी पी ची रक्कम कार्डावर डेबीट झाल्यावर ती सर्व्हीस आपण वापरतोय हे लक्षात आले. यंदा त्या सर्वीसबद्दल मला एक फोन आला.

मसुर पुलाव साहित्य (चार जणांसाठी) :- दोन वाट्या बासमती तांदुळ अर्धी वाटी अख्खा मसुर एक मोठ्या आकाराचा कांदा एक मोठ्या आकाराचा बटाटा एक मध्यम आकाराचा टोमॅटो अर्धी वाटी फ्लॅावर अर्धी वाटी गाजर चार हिरव्या मिरच्या दोन टेबलस्पुन साजुक तुप दोन तमालपत्राची पाने तीन दालचीनीचे तुकडे एक मोठी (मसाल्याची) वेलची एक चक्रीफुल आठ-दहा लवंगा एक टिस्पुन गरम मसाला एक टिस्पुन धने व बडीशोप पुड एक टिस्पुन आले लसुण पेस्ट एक टिस्पुन हिरव्या मिरचीचा ठेचा आठ-दहा कडीपत्त्याची पाने दहा-बारा काजु चवीपुरते मीठ

निसर्गाचा न्याय हिवाळा उन्हाळा पुन्हा पावसाळा, युगे युगे असे ऋतुचक्र फिरे, निसर्ग देतो भरभरून सारे मानवाची हाव तरिही ना सरे !! मानवाचे अनाचार वाढले, निसर्गचक्र सारेच बिघडले अवघी सृष्टी धरूनी वेठीस स्वार्थासाठी तीला लुबाडले !! मग प्रलय बनूनी पाऊस आला झोडपून टाके सर्व जगाला, नदीच झाला सारा गाव , सर्वस्व सवे घेऊन गेला !! डोंगर कुशीतलं टुमदार गाव निसर्ग सौंदर्याने डोळे दिपले पाऊस माराने पडली दरड उभे गावच गाडले गेले !! निसर्गाचे नुकसान केले गोठल्या मानवाच्या संवेदना, हिशोब त्याचा तो घेतोय करून, मागे उरतेय. , फक्त वेदना !!

मी सध्या काय पाहतोय दूरदर्शन १) काही वर्षांपूर्वी दूरदर्शन " कोर्ट मार्शल " मुलाखतकार प्रदीप भिडे ( बातम्या) https://www.youtube.com/watch?v=pUSFBwD2Hx4 २) अलीकडले दूरदर्शन " दुसरी बाजू " मुलाखतकार विक्रम गोखले https://www.youtube.com/watch?v=OFBEtsv2bm8 ३) https://www.youtube.com/watch?v=iiAQAIGp588 नक्की पहा मराठी कलाक्षेत्रातील दिग्दर्शक, निर्माते. कलाकार, गायक.. मेजवानी आहे नुसती

भारताची संस्कृती हजारो वर्ष जुनी आहे. हजारो वर्षांत इथे निर्मित झालेले ज्ञान मौखिक आणि लिखित परंपरेत सुरक्षित ठेवण्याचे प्रयत्न विद्वानांनी सतत केले. अधिकांश लिखित ज्ञान ताडपत्र इत्यादीवर पुस्तक स्वरुपात सुरक्षित ठेवले. विदेशी आक्रांतानी आपले ज्ञान नष्ट करण्याचा पुरजोर प्रयत्न केला. लाखो पुस्तके जाळून नष्ट केली. तरीही कालप्रवाहात लाखो ताडपत्री पाण्डूलिपी निश्चित जिवंत राहल्या असतील. देशाला स्वतंत्रता मिळाली. पण आपले दुर्भाग्य गुलामी मानसिकता असलेल्या काळ्या साहेबांचे राज्य भारतात आले. आपल्या प्राचीन ज्ञानाविषयी त्यांच्या मनात आदर कमीच.

पुर, वादळ, भूकंप अशा नैसर्गीक आपत्तीच्या प्रसंगी आपण सगळेच मानवधर्माला जागुन यथाशक्ती मदतकार्यात सहभागी होतो त्याप्रमाणे काल दिनांक २६ जुलै २०२१ रोजी रायगड जिल्ह्यातील महाड शहर आणि परिसरातील वाड्या, वस्त्यांमधील पुरग्रस्त रहिवाशांना अन्नवाटप करण्यासाठी मित्रांबरोबर जाणे झाले. प्रत्यक्ष मदतकार्यात सहभागी होऊन ८०० खऱ्याखुऱ्या गरजूंच्या हातात ताजा, गरम गरम मसुर पुलाव मिळाल्यावर त्यांच्या चेहऱ्यावर फुललेले हास्य व दिसलेला आनंद पाहुन लाभलेले समाधान आणि हे काम करत असताना मधे मिळालेल्या दिड एक तासाच्या फावल्या वेळात अगदी अनपेक्षीतपणे नितांत सुंदर अशा सह्याद्रीच्या कुशीत, गांधारपाले गावाजवळ ई.स.

त्याचं असं झालं की आमच्या सुनबाईंनी आम्हा दोघांना बेबी सीटिंगसाठी बोलावले. आमचा नातू, नायल चार महिन्याचा झाला होता व चेहरे, आवाज बऱ्यापैकी ओळखू शकत होता. तसेच बाटलीने दूध देखील प्यायला शिकला होता त्यामुळे आठ तासांसाठी त्याला सांभाळणे फारसे अवघड जाणार नव्हते. आणि तसेही आम्ही आमच्या मुलाला वाढवले होतेच त्यामुळे बेबी सीटिंगचा फर्स्टहँड अनुभव देखील गाठीशी होता. तरी देखील नातवाला तो जागा असताना कशा न कशात गुंतवून ठेवणे गरजेचे होते नाहीतर रडारड व्हायची शक्यताच जास्त होती.

'समूदादा' ही नागेश सू. शेवाळकर यांची बालकादंबरी वाचताना वाचकांना मनापासून आनंद होतो, एक प्रकारचे समाधान होते आणि डोळेही पाणवतात! समीर हा कादंबरीचा नायक आणि इतर बाल पात्रं आज घरोघरी, इमारतींमध्ये, गल्लोगल्ली आणि चाळींमधून निश्चितपणे भेटत असतात. त्यांना पाहताना मनात एक शंका आल्याशिवाय राहत नाही की, आजच्या स्पर्धेच्या युगात आपण बालकांचे बालपण हिरावून घेत आहोत की काय? कारण आज मुल दोन-अडीच वर्षांचे होत नाही तोच त्याची रवानगी 'प्ले ग्रुप' किंवा पाळणाघरात होताना दिसते आहे. समूदादा हे सर्वसामान्य घरामध्ये बागडणाऱ्या बालकांचे प्रतिनिधीत्व करणारे चरित्र आहे.

‘समस्या’ हा असा एक शब्द आहे, ज्याभोवती इच्छा असो अथवा नसो, सगळ्यांनाच प्रदक्षिणा करायला लागतात. वांच्छित अवांच्छित असल्या सोईस्कर कप्प्यांत नाही ढकलून देता येत त्यांना. समस्या लहान असतात, मोठ्या असतात, आतल्या असतात, बाहेरच्या असतात अथवा अन्य काही असू शकतात. पण त्या असतातच असतात. त्यांना काही कुणी आवतन देऊन आपल्या अंगणी आणलेलं नसतं. आगंतुक असतात त्या. त्यांना टाळायचे, नसतीलच टाळता येत, तर त्यापासून पळायचे विकल्प बहुदा नसतात. समजा असले म्हणून त्यातून काही मुक्तीचा मार्ग गवसतो असंही नाही. म्हणून की काय त्यांच्याभोवती संदेहाची अनेक वर्तुळे कोरलेली असतात.

विदेशी कथा परिचयमालेतील याआधीचे लेख: १ कोसळणारा पाउस : १०० वर्षांपूर्वी ! २. एका आईचा सूडाग्नी ३. कुणास सांगू ? ४. ‘भेट’ तिची त्याची ५. नकोसा पांढरा हत्ती ............................ आतापर्यंत वाचकांच्या उत्साहवर्धक प्रतिसादामुळे या लेखमालेचे पाच भाग प्रकाशित झालेत. सहावा भाग सादर करताना आनंद होत आहे. या भागासाठी Katherine Mansfield यांच्या कथेची निवड केली आहे. या विदुषी जन्माने न्यूझीलंडच्या.

Subscribe to

क्रेडीट कार्डवरील व्यवहार कँन्सल करण्याबाबत मदत हवी आहे.

मसुर पुलाव

निसर्गाचा न्याय

दूरदर्शन

प्राचीन ज्ञानाचे पुनरुत्थान (डिजिटलीकरण) आणि प्रकाशन - पतंजलिचे महत्वपूर्ण योगदान

मदतकार्यातले पर्यटन - गांधारपाले लेणी.

माझं बेबी सीटिंग ........

समूदादाः डोळे पाणवणारी कादंबरी!

समस्यांचे जाळे

ती सुंदर? मीही सुंदर ! ( कथा परिचय: ६)