Skip to main content

मेरा रंग दे बसंती चोला

लेखक बेभान यांनी मंगळवार, 23/03/2010 18:13 या दिवशी प्रकाशित केले.
आज २३ मार्च भगतसिंग, सुखदेव, राजगुरू यांचा ७९ स्मृतीदिन. भ्रष्ट राज्यकर्त्यांचे वाढदिवस साजरे करण्यापेक्षा आपलं संपूर्ण आयुष्य देशासाठी वेचणा-या या महात्म्यांना विनम्र अभिवादन...इन्किलाब जिन्दाबाद.. सरफरोशी की तमन्ना अब हमारे दिल में है.. ’लिजंड ऑफ भगतसिंग’ मधील हे ए. आर.

सुमनताई

लेखक दिपक यांनी मंगळवार, 23/03/2010 14:53 या दिवशी प्रकाशित केले.
कॉलेजमधुन घरी आलो होतो. घरात पाऊल ठेवतो न ठेवतोच तर बाबा फोनवर कुणाबरोबर तरी मोठ्याने बोलत होते ते कानावर पडले. "देवानं तुम्हाला अकला दिल्या नाहीत कारे. सोन्यासारख्या पोरीचा जीव घेतला तुम्ही. काय कमी केलं रे तुमच्यासाठी तिने. शेतात गुरासारखी कामं केली ना तीने... घरात मोलकरणीसारखी राबवून घेतलीच ना.. त्यात तुम्हाला तीची काळजी घेता नाही आली...." आई पलंगाला डोक्याला हात लावून बसलेली. मला काय झालं ते कळेना. आईला हात लावुन विचारलं काय झालं. ’सुमन... सुमन गेली’. आई एवढचं बोलुन डोळे पुसत किचन मध्ये गेली. ते ऎकुन मी पुर्ण बिथरलोच. मोठ्या काकांची मुलगी सुमन माझ्यापेक्षा दोन वर्षानी मोठी होती.

हिटलरची प्रेयसी - इव्हा ब्राऊ

लेखक गुपचुप यांनी मंगळवार, 23/03/2010 13:36 या दिवशी प्रकाशित केले.
इव्हा ब्राऊ हिटलर ची केवळ रखेल होती. तिची आणि हिटलर ची भेट हेनरिच होपमन घरी १९३० च्या सुमारास झाली होती हेनरिच होपमन हां हिटलर चा छायाचित्रकार होता. इव्हा ब्राऊ चा हिटलरशी झालेला परिचय हे गेली राउबल आत्महत्येचे एक कारण असावे. इव्हा ब्राऊ ही साधी,बेताची आकर्षक मुलगी होती. हिटलर आपल्याला सोडून देईल की काय अशी तिला नेहमी भीती वाटत असे. हिटलर ने तिला धूम्रपान करण्यास आणि नृत्य करण्यास बंदी केली होती. हिटलर जरी तिच्याकडे दिवसेंदिवस अक्षम्य दुर्लक्ष करीत असे, तरी तो तिच्याबाबतीत मत्सरी होता.तिची कुत्रा पाळण्याची साधी इच्छा ही त्याने मानली नाही. तिची दैनंदिनी सापडली आहे.

ज्येष्ठ आषाढ

लेखक धनंजय यांनी मंगळवार, 23/03/2010 00:32 या दिवशी प्रकाशित केले.
ज्येष्ठ आषाढ ..... कधि बसतो लगबग उडतो एक थवा . थयथयते मग ना दिसते वीज लता . दुमदुमतो कधि गुरगुरतो ढग काळा . थबथबली अवजड करडी स्तब्ध हवा .....

उन्हाळ्याची तयारी

लेखक अरुंधती यांनी सोमवार, 22/03/2010 22:23 या दिवशी प्रकाशित केले.
उन्हाळा आला की आमची दरवर्षीप्रमाणे 'उन्हाळ्याची बेगमी' सुरु होते. म्हणजे सर्व जाडजूड पांघरुणे, दुलया ह्यांना माळा दाखवायचा आणि त्या जागी डोळ्यांना शांत करणार्‍या रंगांच्या स्वच्छ सुती, तलम चादरी, पडदे वगैरे लावायचे. कूलरची साफसफाई करून ठेवायची! ठुमकत ठुमकत कुंभारवाड्यातून चांगल्यापैकी माठ आणायचा आणि त्याला दोन तीन दिवस आधी पाण्यात, मग उन्हात असे आलटून पालटून ठेवायचे.... त्याला तिपाईवर ठेवून त्यात पाणी भरायचे, वाळ्याची जुडी घालायची, ओले फडके बाहेरून गुंडाळायचे आणि थंडगार पाण्याच्या चवदार आस्वादाला सज्ज व्हायचे!

अमृत महोत्सवासाठी काढण्यात आलेले भित्तिचित्र...

लेखक डावखुरा यांनी सोमवार, 22/03/2010 21:49 या दिवशी प्रकाशित केले.
सर जमशेटजी जीजीभाई उपयोजित कला महाविद्यालय्, किल्ला[फोर्ट], दा.नौ.मार्ग, मुम्बई.४००००१.

सावध ऐका (मागल्या) हाका!

लेखक भोचक यांनी सोमवार, 22/03/2010 20:02 या दिवशी प्रकाशित केले.
पदार्थाची चव लिहून सांगता येत नाही, तो अनुभवाचा भाग आहे, तद्वतः इंदूरी हाकांचे विश्व हा खास अनुभवाचाच भाग आहे. आता लेखाची सुरवातच खाद्यपदार्थाच्या शब्दाने व्हावी हा खास इंदुरी असल्याचा अपरिहार्य नि अटळ परिणाम आहे. पण तो अट्टल खवय्या असल्याची साक्षही आहे. इंदुरात आल्यावरही इथल्या हाकांमध्ये भिजले नाहीत नि त्या हाका तुमच्या जिभेत भिजल्या नाहीत, तर तुम्ही 'इंदौरकर' कधीच होऊ शकणार नाही. इथल्या भय्याचा उच्चार तुम्ही कोणत्या वेळी, कोणासमोर नि कसा करता यावरही तुम्ही इंदौरी आहात की नाही हे ठरते.