Skip to main content

डाळिंब सोलण्याची कला

लेखक डॉ.श्रीराम दिवटे यांनी रविवार, 13/06/2010 14:27 या दिवशी प्रकाशित केले.
डाळिंब व्यवस्थित सोलणे हे मनीचं गूज खोलण्याइतकंच कठीण काम असतं. मधुमिठास बोलणे काय किंवा इच्छित निसरगाठी खोलणे काय दोन्ही गोष्टी एकाच पाटातून वाहणाऱ्‍या! त्या वाहत्या, खळाळत्या प्रेमजलात (किंवा जालात म्हणा हवं तर) संबंधित प्रेमीजन कसे-किती-कोठवर वहावत जातील याचा अंदाज भल्याभल्यांनाही येत नसतो. पाटाने वहिवाट मोडल्यावरच भानावर येणं होतं! तद्वत डाळिंब सोलण्याअगोदर आत काय दडलंय? टिप्पूर दाणे आहेत की नुसताच भुललासी वरलिया रंगा असा प्रकार आहे, याचा अदमास ना चाकूला असतो ना काकूला. डाळिंब विक्रेती काकू कितीही म्हटली की ते झाडावरच टचकन् फुटलंय, यावर पटकन विश्वास ठेऊ नये बंधूंनो.

अल्लाजान..

लेखक विसोबा खेचर यांनी शनिवार, 12/06/2010 21:21 या दिवशी प्रकाशित केले.
त्याला सारे अल्लाजान असं म्हणायचे. कोण होता तो? एका घरवालीचा हरकाम्या. कुणाचा? रौशनी नावाच्या एका घरवालीचा हरकाम्या.. रौशनीआपा आणि तिच्या साऱ्या वेश्या मुली यांचा हरकाम्या. अजून एक हरकाम्या होता मन्सूर. आणि हा अल्लाजान. रौशनीआपाचा वेश्याव्यवसाय चालायचा फोरासरोडला. तिथे हरकाम्या होता अल्लाजान.. आणि काय ओळख होती या अल्लाजानची? स्त्री? नाही. पुरुष? नाही! अल्लाजान तृतीयपंथी होता. उभट, किंचित दाढीचे खुंट वाढलेला काळसर बायकी चेहरा.. हावभावही बायकी.. अंगात सदैव कुठलातरी मळका पंजाबी ड्रेस घालायचा.. डोक्याचं साफ टकलं त्यामुळे एक कुठली तरी मळकट ओढणी नेहमी डोक्यावर ओढलेली असायची!

एका शाळेत दोन दोन गणवेश

लेखक शैलेश हिंदळेकर यांनी शनिवार, 12/06/2010 19:44 या दिवशी प्रकाशित केले.
आता शाळा सुरु होतील. माझ्या मुलाने या वर्षी दहावीची परी़क्षा दिली. पण मागच्या वर्षीचाच अनुभव सांगतो. पालक सभेला मी विचारलं की शाळा नेहमीचा एक गणवेश आणि खेळ ( स्पोर्ट्स) करिता एक गणवेश वापरायची सक्ती करते. यामागचा उद्देश काय. तर उत्तर मिळालं की मुलं खेळाच्या तासाला उन्हात ग्राऊंडवर जातात, त्यांना उन्हाचा त्रास होऊ नये, म्हणून सफेद गणवेश ठेवला आहे. पण मूळ साध्या गणवेशात सफेद शर्ट आहे आणि हा गणवेशही उन्हात जाण्यासाठी चालू शकतो.

(नको तेच झाले)

लेखक राजेश घासकडवी यांनी शनिवार, 12/06/2010 19:41 या दिवशी प्रकाशित केले.
क्रान्ति यांची ही कविता आकारबंधासाठी प्रेरणा ठरली. पण खरा दोष आहे इतर अनेक कवितांचा ज्यांनी व्यसनमुक्तीच्या मार्गावरून पदच्युत केलं... पुन्हा काव्य आले; असेही, तसेही नको तेच झाले; असेही, तसेही जरा सोडतो मी; विडंबन नशेला पुन्हा ग्लास आले; असेही, तसेही किती जाऊ द्यावे?
काव्यरस

शनी, अवलिया, निखील आणी मकी

लेखक परिकथेतील राजकुमार यांनी शनिवार, 12/06/2010 17:20 या दिवशी प्रकाशित केले.
आत्ता काही वेळापुर्वीच एक गंमतीशीर योगायोग लक्षात आला. आज शनी, अवलिया, निखील देशपांडे आणी मस्त कलंदर ह्या सर्वांचा वाढदिवस आहेत. *देव पण काय काय दिवस दाखवणार आहे अजुन काय महिती ?* असो.. तर ह्या सर्वांना वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा.