कसे भास होत असतात मला कसे कसे सुंगध पसरतात मनात माझ्या तू आठवत राहतेस संध्याकाळी तिन्हीसांजेला, कशी हलके हलके उतरतेस मनात माझ्या ह्या खिन्न वेळी ,कातरवेळी अलगद पावलांनी किती दूर आहेस तू नि मी असा परदेशी फक्त एकटा माझ्या खिडकीतून बघत बसतो हे खिन्न आभाळ नि घराकडे परतणारी पाखरे तुझ्या आठवणीने किती काहूर उठतात मनात माझ्या नि किती व्याकुळ होऊन जाते मन माझे गच्च कल्लोळ नुसता मी गुदमरून जातो तुझ्या आठवणीत मग कधीतरी अचानक नेटवर बोलताना दिसू लागतो मला देवघरातील दिवा नि तुझ्या चेहऱ्यावरचा प्रसन्न भाव किती सहजपणे सहन करीत असतेस तुझे एकटेपण . मुलाना सांभाळीत हे सगळे आठवून हलकेच कल्लोळ कमी होऊ लागत

मंद वारा रात्र चांदनी धुंद मी मधुमती का देतोस रे वेदना प्रीत दे ना मजला || स्वप्न तुझेच सजविले स्वप्नातच रंगविले तुजला स्वप्नातच मी रमले स्वप्न वेडी वृषला का देतोस रे वेदना प्रीत दे ना मजला ||१|| प्रीत तुझी हवी हवीशी रोज मला वाटते दिस न रात तुझी संगती होय मला भासते प्रीतीच्या भावना शरदा त ही चिंब चिंब भिजल्या का देतोस रे वेदना प्रीत दे ना मजला ||२|| मन धुंद धुंद वाट पाहते तुझी कशी राहू सांग मी एकटी ? हे विरहाच्या वाळूतील मृगजळा का देतोस रे वेदना प्रीत दे ना मजला ||३|| मंद वारा बोचतो स्पर्श तुझाच हा धगधगले अंतःमन घे जवळ घे मजला रात्र चांदनी मिठीत घेउनी चुकवू नको रे क्षणा का देतोस रे

3