मिसळपाव | मराठी माणसांचे ऑनलाईन व्यासपीठ

गुबगुबीत बाळाचा पहिला वाढदिवस वाटतोय अगदी प्रदर्शनीय उत्सवच चिमण्या नजरेने टिपलेली लठ्ठ श्रीमंती देतीय भविष्यातील ऐश्वर्याची हमी पुढच्या टप्प्यात दिसतंय सुखासीन बालपण मागेल ते मिळतंय कारण कमी नाही धन बागडणाऱ्या गोंडसाचा काढून टाकलेला लगाम खुणावतोय की व्हायचे नाहीच कधी गुलाम धोधो ओतलेल्या पैशातून अंकुरलेले शिक्षण कमीच पडतंय की लावायला चांगले वळण केलेल्या गुंतवणुकीतून हवी असलेली वसुली शोधाया लावतेय कोणा सावजाची टुमदार हवेली गडगंज विपुलतेतून अंगात आलेला माज करू नाही शकत बौद्धिक दुबळेपणावर मात आणि अखेर प्रश्न पडतो मनाच्या कवाडात की खरंच करायला हवेत का नको इतके लाड ? ...............

काव्यरस

कविता माझी

मी घेतली यॉट ढिसक्लेमरः केवळ हलके घेण्यासाठी. कुणाही व्यक्ती, शक्ती, राजकीय पक्ष-पुढारी, मुळशी पॅटर्न, वाढदिवस बॅनरवाले यांचा उपमर्द करण्याचा हेतू नाही. मी तर घेतली बाबा यॉट फेरारी पेक्षा फार मोठ्ठा तिचा थाट मी तर घेतली ब्वॉ यॉट || धृ || नकोच कसले रस्ते आता धुळभरी ट्रॅफीकचे अन नकोच ते लफडे आता पार्कींगसाठीचे मध्यमवर्गीयाला सांगतो त्याला आहे माझ्याशी गाठ ||१|| इंग्लीश मेडीअम मधला मी कॉन्व्हेंट एज्यूकेटेड मराठी हिंदी धेडगुजरी भाषा म्हणजे कटकट मराठी शाळेची मुले म्हणजे आहेत नुसतीच माठ ||२|| आय.आय.टी., आय.आय.एम.

काव्यरस

हास्य

माझं ऑफिस घरापासून २० किमी वर आहे आणि तिथपर्यंत पोहोचायला स्कूटर वरून ४५ मिनिटं लागतात. तर आज सोमवार असल्यानं अगदी जीवावर येऊन उठून, आवरून सकाळी ऑफिसला माझ्या स्कूटर वरून येत होते.ऑफसच्या रस्त्यावर एक सिग्नल लागतो आणि तो पार केला तर जवळपास ५ किमी पर्यंत जंगलासारखा एअर फोर्स चा भाग आहे जिथं आजूबाजूला काहीच नाही. तर त्या सिग्नल वरून १ कमी पुढं पर्यंत पोचले असताना दोन माणसं त्यांच्या दुचाकीवरून आली आणि माझ्या स्कूटर च्या मागच्या चाकाकडं खुणा करून काहीतरी सांगू लागली.

खूप दिवस झाले अंडा भुर्जी खावीशी वाटत होती किंवा अस म्हणा अंड खूप दिवसा पासून खाल्ल नव्हत अर्थात घरी आपण करतोच पण बाहेरची चव ही काहीतरी वेगळीच असते.... मग विचार केला की आता जावं कुठ.. आणि त्यात आपल्या पुण्यात खास फॅमिली ला घेऊन जावं असं फक्त एग च कुठल हॉटेल किंवा कॅफे नाहीये रादर कमी आहेत म्हटलं इट आऊट वर जाऊन विचारावं की चांगली भुर्जी कुठे मिळेल.. बघतो तर काय इट आऊट वरच खिला-रे एग कॅफे ची पोस्ट दिसली.. जहा चाह वहा राह झाल तर मग खाली पत्ता दिला होताच जवळच कर्नाटक हायस्कूल पाशीचा पत्ता होता आणि पोस्ट वाचून वाटलं की हा गडी पण खवैया असेल.. पत्ता शोधत शोधत गेलो...

आपल्या पैकी बरेच बंधू, भगिनी उत्कृष्ट खाद्यपदार्थ घरात तयार करतात, एकमेकान सोबत शेअर करतात जसे आपण मिपा वर शेअर करतो. परंतु हेच घरात तयार केलेले खाद्यपदार्थ जर विकून काही पैसे कमावता आले तर उत्तमच. हाच विचार घेऊन आम्ही एक मोबाइल आप्लिकेशन तयार केले आहे ज्याचे नाव आहे "MAKE AT HOME" ह्या अँप्लिकेशन द्वारे तुम्ही आपले घरात तयार केलेल्या उत्कृष्ट खाद्यपदार्थांची खरेदी तसेच विक्री करू शकता. हे अँप्लिकेशन फक्त खाद्यपदार्थां पुरतेच मर्यादीत नसून तुम्ही घरात तयार केलेल्या कोणत्याही गोष्टीनची खरेदी तसेच विक्री करू शकता.

काल मला माझ्या मित्राचा हा मेसेज आला. कोणत्याही आजाराने त्रस्त असलेल्या मुलांची मनोवस्था काय असेल याची कल्पना करणे शक्य नाही, पण तिच्या काळजीने पालकांची अवस्था काय होते, याची मात्र या मेसेजवरून कल्पना येऊ शकते. एका विचित्र आजाराने या मित्राची मुलगी गेल्या काही महिन्यांपासून आजारी आहे. तिच्यावर उपचार करून तिला लवकरात लवकर या आजारातून बाहेर करण्यासाठी कितीही कष्ट घेण्याची या मित्राची तयारी आहे. जगाच्या पाठीवर कुठेही या आजारावरील उपचार करण्यासाठी तिला घेऊन जाण्याचीही त्याची तयारी आहे, असे त्याने मला सांगितले, आणि मला या धाग्याची आठवण झाली.

भुत प्रेत ही कल्पना, फक्त भारतातच नव्हे तर अगदी (आपण ज्यांना पुढारलेले म्हणतो अशा) पाश्चात्य देशांमध्ये देखील होती किंबहुना आज देखील आहे. म्हणुनच वेगवेगळ्या टीव्ही चॅनेल्स वर घोस्ट हंटर्स सारखे रीयॅलिटी कार्यक्रम दाखवले जातात आणि करोडोंच्या संख्येने लोक हे कार्यक्रम आवडीने पाहतात देखील. आणि आपल्याकडील काही तथाकथित पुढारलेले लोक अंधश्रध्दा निर्मुलनाच्या नावावर भारताला आणि भारतातील चालीरीतींना ढिगभर शिव्या शाप देऊन मोकळे होतात. माझ्या लेखांमध्ये मी कधीही अंधश्रध्दांचे समर्थन करीत नाही, करणार देखील नाही.

माझ्या पहिल्या ई पुस्तकासाठी केलेल्या अभिनंदन आणि शुभेच्छां साठी आभार. 'गतीशील' यांच्याप्रमाणे आणि माझ्या काही परिचितांनी केलेल्या मागणीमुळे मर्यादित संख्येत छापील प्रती काढण्याचे ठरवले आहे. छापील प्रत हवी असल्यास मला व्य नि ने कळविल्यास प्रतींची संख्या ठरवता येईल. तसेच प्रत आपल्यापर्यंत कशी पोहचेल हेही बघता येईल. मिपावरील आधीचा दुवा खाली देत आहे. https://www.misalpav.com/node/43651

कालच दिवसभराची धावपळ झाल्याने सर्व मंडळी दमली होती. त्यामानाने आजचा दिवस लीजर डे होता. त्यामुळे आज उशिरा निघायचे आणि वाटेत एक दोन गोष्टी बघून अहंगामा मुक्कामी पोचायचे एव्हढाच प्रोग्रॅम होता. सकाळ उजाडली तेव्हाच "आज स्विमिंग पूलमध्ये उतरायचे आहे" असे मुलांनी आधीच जाहीर करून टाकले होते. त्यामुळे फार वेळ ना घालवता नाश्ता केला आणि सर्व तयारी घेऊन पूलमध्ये उतरलो.सुदैवाने फार पर्यटक नव्हते आणि असलेले चेक औत करायच्या मार्गावर होते त्यामुळे जणू सगळं पूल आम्हालाच आंदण दिल्यासारखा वाटत होता.येत असलेले नसलेले पोहण्याचे सगळे प्रकार करून झाल्यावर मग पाण्यात कबडडी डॉज बॉल वगैरे खेळायला लागलो.

मराठी माणूस उद्योग/व्यापारात मागे का? ह्या विषयावर आजपर्यंत शेकडो-हजारो लेख, व्याख्याने आणि भाषणे झाली आहेत. असे लेख लिहिणारे आणि व्याख्याने-भाषणे देणाऱ्यांमध्ये काही सन्माननीय अपवाद वगळता प्रामुख्याने ज्यांनी आयुष्यात कधीच उद्योग/व्यापार केला नाही असे लोकं तसेच व्याख्याने किंवा भाषणे देणे हाच ज्यांचा उद्योग आहे असे “लोकां सांगे तत्वज्ञान, आपण कोरडे पाषाण” ह्या सदरातील लोकं आणि पु.ल. देशपांडेंनी 'पुणेकर,मुंबईकर कि नागपूरकर?' मध्ये म्हंटल्या प्रमाणे " दुकानात सगळ्यात दुर्लक्ष करण्यासारखी वस्तू, म्हणजे गिर्‍हाईक - हे सूत्र आहे इथलं! त्यामुळे खास त्या ढंगाचे दुकान हे सात-आठ वर्ष चालते.

Subscribe to

लाड

मी घेतली यॉट

मी आज अनुभवलेला 'ठग ऑफ हिंदुस्थान'

खिला-रे एग्ज कॅफे, पुणे ... एक रिव्यू

उत्कृष्ट खाद्यपदार्थ विका आणि कमवा

अवघे धरू सुपंथ...

आकाशातील भुते

अरण्यबंध -छापील प्रत

आयुबोवेन रत्नद्वीप -- भाग ६

उद्योग/व्यापार : प्रस्तावना