मिसळपाव | मराठी माणसांचे ऑनलाईन व्यासपीठ

ग्रिष्माची ती अतिदाहकता जाळून टाकी प्राणीमात्रा पावसाची एक सर बरसता क्षणात येई आल्हादकता पा़ऊस आला पाऊस आला सर्वांना भिजवून गेला झाडे, वेली, पाने, फुले, गाऊ लागती आनंदी गाणे पाऊस ओला, पाऊस हिरवा स्रुष्टी गाते एक मारवा पाऊस थंडी, पाऊस धुकं स्रुष्टीला त्याचं किती कवतीकं हिरवी शेतं, हिरवी रानं डोळ्याचं फेडती पारणं डोंगरावरती हिरवी दुलई आकाशाला इंद्रधनू झिलई हिरवे डोंगर, वाहती निर्झर तारुण्याला येई पुन्हा भर नदी, नालेही भरून वाहती सागरा मिळण्या अधीर असती आला श्रावण, गेला श्रावण भादव्यातले संपले सारे सण वेद लागले जाण्याचे वेळी अवेळी बरसण्याचे पावसातले नक्षत्र हस्त पाऊस येई गाठून सूर्यास्त

मित्र्-मैत्रिणी॑नो आज मी माझा एक अनुभव तुम्हाला सा॑गते..माणसाच्या आयुष्यात नोकरी मिळणे हा अत्यत महत्वाचा क्षण असतो. अन ती मिळविण्यासाठी आपण जीवाचं रान करुन प्रयत्न करतो.तसाच प्रयत्न मी देखील करीत होते. नोकरी मिळ्ण्यासाठी प्रत्यक्ष मुलाखत नावाची अग्निपरिक्षा द्यावीच लागते.अथांत ती आपल्या बुध्दीमत्तेची चाचणी असते.ज्या पदासाठी आपण अज' केला आहे त्या पदाकरीता तुम्ही कितपत योग्य आहात ही पड्ताळणी त्यातुन केली जाते. एकदा मी एका ठिकाणी मुलाखत द्यायला गेले.

बरोब्बर १ वर्षा पूर्वी मला आफ्रिकेला जायचा योग आला. तशी ती माझी आफ्रिकेची पहिलीच ट्रिप असल्याने मी एकदम खुशीत होतो. नैरोबीला राहणार होतो ३ च दिवस पण एक पक्कं ठरवलं होतं काहिही झालं तरी तिथलं झू बघाच्चं म्हणजे बघाच्चंच. काम खरं म्हणजे २ च दिवसाचं होतं आणि तिसरा दिवस विमानची वेळ सोयीची नव्हती म्हणून पदरात पडला होता. म्हणजे सगळं व्यवस्थित जुळून येत होतं. गेल्या गेल्या पहिलं काम काय केलं असेल तर कंपनीच्या ड्रायव्हरला मस्का मारायला सुरुवात केली. नाहीतर आम्हाला टॅक्सी भाड्याने (टारू वाला भाड्या नाही :) ) घेऊन झू वगैरे बघायला जावे लागले असते. ते काही परवडले नसते.

सर्वप्रथम माझ्या अनुभवाला आपण सर्व मिपाकरांनी दिलेल्या प्रतिसादबद्दल मनापासून आभार... हा माझा साप मारण्याचा उपद्व्यापसुद्धा सुट्टीतलाच आहे पण यात आम्ही सगळी भावंडे सहभागी होतो. झालं काय.. आमच्या गावात त्या दिवशी एका घरी लग्न होते. आमचे त्यांच्याशी खूप जुने संबंध होते त्यामुळे आमच्या घरातले सगळे तिकडे गेले होते. आम्ही सगळी भावंडे सुद्धा गेलो होतो पण लग्न जरा लवकर होते आणि जेवायला थोडा वेळ होता म्हणून लग्न लागल्यावर आम्ही घरी धूम ठोकली आणि घरी दडवून ठेवलेला चिवड्याचा डबा शोधायला सुरुवात केली. थोड्यावेळाने मी कशालातरी स्वयंपाकघरात गेलो तेव्हा मांजराचा ओरडण्याचा आवाज ऐकला.

नमस्कार,

मराठी भाषेवरील इंग्रजीचा प्रभाव, इंग्रजी शब्दांना मराठी प्रतिशब्द, ते शोधताना संस्कृतातील जड शब्दांचा होणारा वापर या आणि अशा बर्‍याच मुद्द्यांवर बर्‍याच ठिकाणी बर्‍याच वेळा काथ्याकूट झालेला आहे. तरीही या नवीन काथ्याकूटास सुरवात करण्याचे मागील काही दिवस विचार घोळत होते. याचा उद्देश वर सांगितल्यापैकी पहिला म्हणजे मराठी भाषेवरील इंग्रजीचा प्रभाव आणि प्रामुख्याने लेखनावरील प्रभाव हा आहे.

A Happy Child-> A Happy Adult-> A Happy Couple-> A Happy child is the essence of all my naarrations todate.४०० पानाचे अप्रकाशित पुस्तक काही लेखात कसे पोचवु? आणि माझ्याकडे चतुरंग्,रामदास्,भडकमकर मास्तर्,विसोबा , मुक्तसुनित आणि बरेच इतराप्रमाणे लेखन प्रतिभा पण नाही आहे. त्यामुळे थोडेसे जड जाते हे मला मान्य आहे.

साहित्यः- बाकरवडी मसाला साठी:- १ कप सुके खोबरे १/२ कप शेन्गदाणे ३ चम्चे तीळ १/२ चम्चा हळ्द १ चम्चा लाल तिखट १ चम्चा जिरे २ चम्चे गरम मसाला १ चम्चा धणे + जिरे पावडर १ चम्चा आले लसुण पेस्ट १/२ कप चिन्चचे दाट पाणी १ चम्चा साखर १/२ कप बारिक शेव बारीक चिरलेली कोथीम्बीर चवीपुर्ते मीठ बाकरवडी कवर साठी:- २ कप मैदा १/२ चम्चा जिरे बेकिन्ग सोडा १ चम्चा तेल चिमुटभर हळ्द + लाल तिखट चवीपुर्ते मीठ कृती:- १.एका बाऊल मध्ये मैदा+जिरे+बेकिन्ग सोडा+चिमुटभर हळ्द + लाल तिखट आणि तेल कडक्डीत गरम करुन चान्गले मिक्स करावे आणि कोमटपाण्यात पीठ छान मळुन घेणे २.

काल असाच अडलटप्पू ( रॅन्डम) विचार मनात आला की मिपाच्या आपल्या सदस्य मित्रांच्या पानावर जाऊन त्यांची माहिती मिळवायची. मृदुला : तिच्या वैयक्तिक पानावर गेलो. तिची माहिती देण्याची पध्दत आवडली. अनुदिनीवरचा लेख आवडला. त्यावरील राजचे विचार आणि अनुची अनुदिनीही आवडली. सखाराम_गटणे™ : माहिती आवडली. घाटावरचे भट, जैनाचं कार्ट, ग्रीष्म, आगाऊ कार्टा, बिपिन कार्यकर्ते : त्रोटक माहिती आहे. अजून देता येईल श्रीकृष्ण सामंत : फक्त व्यावसासिक माहिती आहे. येडा खवीस : माहिती आहे. संकेतस्थळावर गेलो पण समजले नाही. ऋषिकेश : त्रोटक माहिती. १_६ विक्षिप्त अदिती : माहिती वेगळ्या आणि विनोदी पद्धतीने दिलेली आहे.

लोकसभेत `नोट फॊर व्होट' प्रकरण झालं, तेव्हापासून `बाकडं' माझं डोकं पोखरतंय... म्हणजे, प्रत्येक माणसाचा एकएक स्वभाव असतो. पण, तो त्याचा मूळचा स्वभाव नसतो. तो कुठे बसतो, त्यावर त्याचा स्वभाव अवलंबून असतो, असं त्या दिवशीपासून माझं ठाम मत झालंय. कारण, त्या प्रकरणानंतरचा लालकृष्ण अडवाणींचा चेहेरा मला आजही जसाच्या तसा आठवतोय. बाकड्याचा परिणाम.

"जीवन असं जगावं की नंतर पश्चाताप होऊ नये."

लेखक श्रीकृष्ण सामंत यांनी शुक्रवार, 03/10/2008 23:03 या दिवशी प्रकाशित केले.

असाच मी एकदा सूट्टी घेऊन गोव्याला गेलो होतो.गोव्याच्या समुद्राच्या किनारपट्टीवर अनेक छोटी छोटी घरं आहेत.एक घर भाड्याने घेऊन मी थोडे दिवस राहत होतो.आमच्या बाजूच्या घरात एक जोडपं असंच काही दिवस मजेत घालवण्यासाठी येऊन राहिलं होतं.सुरवातीला आम्ही सकाळीच ऊठून समुद्र किना‌र्‍यावर फिरायला म्हणून जात होतो.सकाळीच कोळ्यांच्या मासे जाळ्यात पकडून टोपल्या भरभरून आणणार्‍या मोठ्या होड्या किनार्‍यावर आल्यावर कुतुहल म्हणून निरनीराळ्या प्रकारचे मासे निवडून आणलेल्या टोपल्यामधून आम्हाला हवे ते मासे त्यांच्याकडून विकत घेऊन दुपारच्या जेवणाला त्याचा उपयोग करायचो.ताज्या मास्यांची चव निराळीच असते.त्यामुळे रोज मासे ख

Subscribe to

पाऊस

अस का?

माझाही अनुभव...

साप मारण्याचा पराक्रम

मराठी लेखनावर इंग्रजीचा प्रभाव

घडी मिलनकी आयी

बाकरवडी

मिपाच्या सदस्यांच्या पानावरची माहिती.

बाकडं...

"जीवन असं जगावं की नंतर पश्चाताप होऊ नये."