आलेत एकाच दिवशी पूर चांदण्यावरच्या कवितांचे चंद्र,भरती नि शब्द - भलतेच गेलेत वरती म्हणायचे! कोजागिरीला हवा कशाला बिलियन्स् चा बेल्-आउट्? ****************** मिळतील तितके चंद्र घालून बांधल्या असत्या कित्येक भेळी भरतीपण मग आली असती सांगेन तश्शी - नेमक्या वेळी भेळवाला बघा मराठी, 'भैयाची भेळ' आउट्! ***************** दाट सायीच्या पडद्याआडून गोड चेहरा दिसला असता (हाती ग्यालन् 'फॅट्-फ्री'चे, अन् विचारसुद्धा पातळ नसता) कुण्याकाळची याद कुणाची छळे अशी थ्रूआउट् *****************

१. चंद्रकिरणात समुद्राच्या वाळूवर सळसळणार्या माडांच्या विक्राळ सावल्या, अन् चमचमणारी एक मासोळी, तडफडून क्लांत थिजलेल्या, असाह्य डोळ्यांनी दिपस्तंभाचे ते मार्ग दाखवणारे लांबच लांब हात पहात शेवटच्या लाटेच्या प्रतीक्षेत . . . . २. मी विक्रमादित्य, एक मतदार सत्तांध, मतलबी वेताळाला दर पाच वर्षांनी खांद्यावर घेऊन येतो विकासाच्या लालसेपोटी . . . खोटया आश्वासक गोष्टी सांगून, मलाच कोड्यात पाडून वेताळ हवेत विरुन जातो मलाच बेरोजगारी, दारिद्र्याच्या अकाली स्मशानात टाकून . .

टच् टच वाजती जोडवी किण् -किणती काकण माडीवर कशी येऊ आई दारात राखण. ****** कशी उठू कशी बसू दाराआड उभी सासू चाळ -पाखड करून कसं सैलावलं नेसू. ******* वही नको बुकं नको नको आता उजळणी तीळ मोजून संपले पुरे झाली शिकवणी. ******