नमस्कार मिपाकर्स !! चीन मध्ये येउन साधारण ६ महीने झालेत .. आणी हाय हॅलो पूरत चायनीज बोलायला शिकलोत ..(भाषेत आधी पासुनच कच्चा!!) विशेष म्हणजे चीन मध्ये राहुन काम करायच तर तुम्हाला चायनीज (थोडीफार का होइना)यायलाच हवी . नाय तर फारच त्रास होतो ... चायना मेड मालाची निर्यात करणा-या एका फर्म मध्ये क्वालीटी चेक करण्याचे (थोडक्यात पाट्या टाकायचे) महत्त्व पूर्ण काम मी करतो.. आणी कामानिमित्त सारख भटकंती चालू असते ... साधारण पणे प्रत्येक फॅक्टरीत कोण ना कोण ईंग्लीश येणारा (मोस्टली येणारी) असतोच/असतेच ... पण ब-याचदा असा कोणी प्राणी नसेल तर मग आमचा द्वीभाषीक संवाद ऐकून /पाहुन कुणाचीही करमणुक होइन .. २ म

आज प्रो.देसाई विशेष खूष दिसले.त्यांना जुन्या आठवणी आल्याने मला काहीतरी सांगावंसं वाटत होतं.मला म्हणाले, " सामंत ईकडे बसा.मी तुम्हाला एक गमतीदार आठवण सांगतो." मी म्हणालो, "भाऊसाहेब,मीच आज तुम्हाला एक गमतीदार गोष्ट सांगतो" तरूण वयांत सैन्यात जाण्याचे खूप मनांत येत असतं.कदाचीत देशप्रेमाच्या आसक्ती पेक्षा युनीफॉर्मचा भप्केपणा, शिस्त आणि मान मिळतो त्याचच आकर्षण जास्त असावसं असं मला वाटतं.त्याचं असं झालं आमचा मोठा भाई,प्रभाकर त्यावेळी पंचवीस एक वर्षाचा होता.