आज मिपा वारंवार बंद पडत होते. जेव्हा सुरू होत होते, तेव्हादेखिल त्याचा वेग समाधानकारक नव्हता. सांगितले जाते, त्याप्रमाणे खरोखरच जर "जुन्या चौपाटी"वरील मंडळी येथिल मिसळीत वाळू मिसळीत असतील, तर त्याचा बंदोबस्त मिपाच्या तांत्रिक सल्लागारांनी त्वरीत करावा, ही विनंती. नेहेमीच "परकीय हाताचा" दाखला देणे योग्य नाही.

रिक्षाचालकांचा इलाज

प्रवाशांचे हक्क आणि रिक्षाचालकांचे कर्तव्य आपल्या देशात काही व्यवसाय करण्यासाठी सर्वांना मुक्त परवानगी आहे. परंतू इतर काही व्यवसाय करण्यास परवाना पद्धती लागू करण्यात आली आहे. हे व्यवसाय सर्वांनाच करता येत नाहीत. त्यांची संख्या मर्यादित ठेवण्यात येते जेणेकरून त्यांच्या व्यवसायात स्पर्धा निर्माण न होता त्यांना नियमित उत्पन्न मिळावे. रिक्षावाहतूकीचा व्यवसाय हा देखील त्यापैकीच एक आहे. त्याचप्रमाणे टॆक्सीवाहतूकीचाही. या व्यवसायातील लोक काळ्या-पिवळ्या रंगातील वाहनांचा उपयोग करतात.

पेठकरकाकांनी यज्ञकर्म नावाचे रेस्तरॉं सुरू केल्याचे मि.पा. वर वाचले आणि कधी एकदा इथे भेट देऊन येतो असे झाले. शेवटी काल, सोमवारी सायंकाळी एकदाचा योग आला. संध्याकाळी साडेसातच्या सुमारास सहकुटुंब "यज्ञकर्म' ला गेलो. प्रथमभेटीतच नजरेत भरावी अशी यज्ञकर्मची रचना आहे. छानसे टेबलक्‍लॉथ अंथरलेली टेबलं, त्याला जुळणारी रंगसंगती असलेल्या खुर्च्या. टेबलवर काचेचे ग्लास, उंची क्रॉकरीच्या डिशेश, हातरुमाल व्यवस्थित मांडून ठेवलेले होते. बाजूला सुरेख मंद दिवे तेवत होते. विशेष म्हणजे नजरेत भरण्याजोगी अशी इथली स्वच्छता आहे. टेबलवर बसल्याबसल्या वेटरने सुबक मेन्यू कार्ड आणून दिले.

त्याच अस झाल की परवा मी माझ्या पुतण्याला प्ले स्कूल मधे सोडायला गेलो होतो. खरे म्हण्जे त्याला एक छानसे पत्र लिहावे अशीच माझी इछ्छा होती. पण तो घरात राहुनच रोज २ तास शाळेत जाणार होता. त्यामुळे उगाच पोष्टाचा खर्च कशाला वाढवा असा सुज्ञ विचार मी केला. शिवाय 'शाळेत जाणार नाही ' असे त्याने जोर्दार भोकाड पसरले होते. त्यात त्याला पत्र वाचायला देणे मला तरी योग्य वाटले नाही. एक तर माझे अक्षर कुणाला लागत नाही. (माझे पेपर तपासणार्‍यांना ते कसे लागले आणि त्यानी मला कसे पास केले हा एक संशोधनाचा विषय आहे.