सामान्य लोकांच्या मुक्या संवेदनांचा चित्रकार ! साहित्याचा वारसा लाभलेला एक संवेदनशील चित्रकार ! तुम्ही म्हणाल मी ही काय लिहि

*#आषाढी #भक्ती #वारी #आपलीच* *#माती #आपलीच #माणसं* *#विठ्ठल #मायबाप #माऊली #पावसाळा #देव* पावसाळा म्हणले की खूप काही असतं ...नुसता प्रेम आणि सौंदर्याचा मोसम नाही तर ह्याच पावसाळ्यात भक्ती रसाच अत्युच्च उदाहरण दाखवणारी पंढरपूर ला जाणारी वारी होय!... यंदा महामारी मुळे वारी निर्बंध असल्याने हा योग हवा तितका पाहायला तसेच अनुभवायला मिळणार नाही...पण त्यात काहीच मन उदास करून घेण्यासारखे नाही .... वारी म्हणजे फक्त पंढरपूरला चालत जाणे एवढेच असते का?? त्याचा जीवनातला अर्थ काय ??? याच साऱ्या प्रश्नांमधून एक लघु कथा... *वारी- दिवेघाटा मधले एक आगळे वळण...* "व्हाय डींट यू चेक अवर कार व्हेन वी वेअर

“समोशात साखर टाकली का रे?” पहिला घास घेताच निखिल ओरडला. “नाही साहेब बटाटे गोड आहेत. नवीन बटाटे पूर्ण तयार व्हायच्या आधीच मार्केटात येते. ते गोड राहते.” “पण समोशाची चव बिघडते ना.” अपरिपक्व बटाट्यामुळे त्याचा मूड गेला तशीही त्याला Too much Too early ची खूप चीड होती. समोशाची प्लेट तशीच ठेऊन तो अक्कलकोटकडे निघाला. तो अधूनमधून देवस्थानाला भेट देत असतो. देवाच्या पाया पडणे तर होतेच पण त्याचा विश्वास होता अशा ठिकाणी नवीन आवाज सापडतो, असा आवाज ज्यावर शहरातल्या सुगम संगीत विद्यालयाचे संस्कार नाही. गाताना उगाच ताना नाही की गरज नसताना उंचावलेला सूर नाही.