Skip to main content

शिक्षणाची किंमत

लेखक अरुंधती यांनी मंगळवार, 23/11/2010 17:51 या दिवशी प्रकाशित केले.
''ए, कँटिनमधून चहा आणा रे कोणी तरी! '' दिप्या बेंबीच्या देठापासून कोकलत आपला विशाल देह चिमुकल्या कट्ट्यावर कसाबसा तोलत बसला होता. गेल्या पाच मिनिटातील त्याची ही आठवी आरोळी होती. आणि इतक्या वर्षांनीही दिप्या दि ग्रेट शिपिंग कॉर्पोरेशन डिरेक्टरकडे कोणीही ढुंकून लक्ष देत नव्हते! एवढ्या वर्षांनी कॉलेजचे जुने मित्र-मैत्रिणी भेटले की हे चालायचेच.... आणि आज तर आम्ही सगळेजण मुद्दामहून आपले कॉलेज चौदा वर्षांनीही तसेच दिसते का, ते खास पाहायला आलो होतो! समोर कॉलेजची नवी इमारत मोठ्या दिमाखात उभी होती. तिच्या जागी असणाऱ्या आधीच्या जुन्या खुणा पार बुजून गेलेल्या.

आई ... मिटलेला श्वास.. ९

लेखक गणेशा यांनी मंगळवार, 23/11/2010 17:32 या दिवशी प्रकाशित केले.
भाग ८ :- http://www.misalpav.com/node/15526 सांजवेळ का ती अशीच सरुन गेली माझ्या मनात तू पुन्हा विरघळून गेली आकाशी उधळूनी रंग केली प्रतारणा किरणांनी ढळत्या सूर्याची साक्ष आज मावळून आस गेली माझ्या मनात तू पुन्हा विरघळून गेली ||२|| चांदण्यांच्या प्रकाशात चंद्रकोर हरवून गेली नयनांच्या कोरीव बांधावर आज आसवे न्हावून गेली वार्‍याच्या मंद झोतात गवताची पाती हलली आशेच्या पोकळ मेघातून आज स्वप्ने बरसून गेली माझ्या मनात तू पुन्हा विरघळून गेली ||२|| - शब्दमेघ
काव्यरस

परदेशी गेलेल्या मुलास ......./

लेखक प्रकाश१११ यांनी मंगळवार, 23/11/2010 16:16 या दिवशी प्रकाशित केले.
किती वर्षे झाली तू गेला आहेस आता तुझे वय देखील वाढले नाही का ..? तू गेलास तेव्हा मी तसा तरुण होतो आणि तू तर अगदी मस्त होतास आता बरीच वर्ष होऊन गेली बघ अन मी तर आता खूप थकून गेलोय रे कसे वय वाढते माणसाचे ? कळत नाही बघ..!! आता नाहीरे राहिला उत्साह पूर्वीसारखा तू बोलावतोयस खरा पण पायच निघत नाही बघ .. ह्या मातीतून ही माती मला खूप आपली वाटू लागलीयरे आताआताशी ..... आपण बघतोयना एकमेकांना काम्प्युटरवर तेव्हा किती वाटतो आपण जवळ आपण बोलतो किती मनमोकळे .... खूप छान वाटते बघ कितीवेळा तू स्वप्नात येतोस अगदी शाळेतल्या वयाचा असतो तुझ्या हातात कसला कप आणि फुललेला चेहरा मला अजूनही आनंद
काव्यरस

परदेशी गेलेल्या मुलास ......./

लेखक प्रकाश१११ यांनी मंगळवार, 23/11/2010 16:15 या दिवशी प्रकाशित केले.
किती वर्षे झाली तू गेला आहेस आता तुझे वय देखील वाढले नाही का ..? तू गेलास तेव्हा मी तसा तरुण होतो आणि तू तर अगदी मस्त होतास आता बरीच वर्ष होऊन गेली बघ अन मी तर आता खूप थकून गेलोय रे कसे वय वाढते माणसाचे ? कळत नाही बघ..!! आता नाहीरे राहिला उत्साह पूर्वीसारखा तू बोलावतोयस खरा पण पायच निघत नाही बघ .. ह्या मातीतून ही माती मला खूप आपली वाटू लागलीयरे आताआताशी ..... आपण बघतोयना एकमेकांना काम्प्युटरवर तेव्हा किती वाटतो आपण जवळ आपण बोलतो किती मनमोकळे .... खूप छान वाटते बघ कितीवेळा तू स्वप्नात येतोस अगदी शाळेतल्या वयाचा असतो तुझ्या हातात कसला कप आणि फुललेला चेहरा मला अजूनही आनंद
काव्यरस

पोपटी पार्टी

लेखक जागु यांनी मंगळवार, 23/11/2010 15:28 या दिवशी प्रकाशित केले.
पोपटी च्या नावावरुनच पोपटी ह्या पदार्थाच आकलन होत. गावांमध्ये हिवाळ्यात जेंव्हा परीसर हिरवागर - पोपटी झालेला असतो त्या दिवसांतच पोपटी केली जाते. ही पोपटी पुर्णपणे नैसर्गिक साधनांचा उपयोग करुन केली जाते. पोपटीचे आयोजन पार्टी, एखादा सण, जागरणाचे दिवस ह्या दिवशी हमखास केले जाते. काळोख्या थंडी पडलेल्या रात्रीत पोपटीचा शेकत शेकत गरमा गरम आस्वाद घेतला जातो. पोपटी करण्यासाठी लागणार्‍या साहित्या मधले लागणारे साहित्य म्हणजे मातीच मडक. हे मडक गरजेप्रमाणे छोटे मोठे घेतात.

४. पतंग आणि वावडी

लेखक डॉ.श्रीराम दिवटे यांनी मंगळवार, 23/11/2010 15:13 या दिवशी प्रकाशित केले.
एकदा जानेवारी महिन्यात कोणा नातेवाईकांकडील कार्यक्रमानिमित्त पुण्याला जाण्याचा योग आला. 'ह्या म्हैनात काय बी मज्जा असनार न्हाय बग. मी नस्तो आल्लो तरीबी चाल्लं अस्तं.' एस् टी ने अर्धा रस्ता संपवल्यावर मला हा साक्षात्कार झालेला. 'अरे जानेवारीमधे पुण्याची मुलं पतंग उडवतात, काटाकाटी खेळतात.' आईने माहिती पुरवल्यावर मी चेकाळलो. 'हैच शबास. म्हंजी पतंगी उडवाया घावणार? काटाकाटी खेळायाबी? मंग तं मज्जाच मज्जा भो.' 'पण जास्त दंगा करायचा नाही पतंग खेळतांना. काय?' उत्तर द्यायच्या मनस्थितीत मी नव्हतोच.

या हृदयीचे त्या हृदयी!

लेखक नीधप यांनी मंगळवार, 23/11/2010 12:24 या दिवशी प्रकाशित केले.
ही माझी तशी पहिलीच कथा. २००५ मधे लिहिलेली. मायबोलीच्या अर्काइव्हज मधे असेल अजूनही कदाचित. पण त्यानंतर थोडे बदल केलेत. -------------------------------------------------------------------------------------------------------- "केवढा फुललाय चेहरा! काय विशेष आज?" "आज खूप आनंद झालाय.. मस्त वाटतंय.." "काय झालं काय एवढं? नवर्यानं काही गिफ्ट आणलं वाटतं नवीन!!" "केलात पचका!! लावलीत वाट!!‘ "का? नाही आणलं काही त्यानं? मग काय झालंय? का काही विशेष? काही खावंसं वाटतंय का? मला सांग हो, इथे तुझी आई नाही आणि सासूही नाही पण मी करीन हो सगळं!!" "आक्का! स्लो डाउन! मला दिवस गेलेले नाहीत. थॅन्क गॉड!

मदत

लेखक समीरसूर यांनी मंगळवार, 23/11/2010 12:17 या दिवशी प्रकाशित केले.
नमस्कार मंडळी, आज आपल्या मदतीची, मार्गदर्शनाची, आणि प्रोत्साहनाची मदत प्रकर्षाने जाणवतेय. त्याचसाठी हा पत्रप्रपंच! आधी थोडी पार्श्वभूमी सांगतो. मी गेली ६.५ वर्षे तंत्रलेखन (टेक्निकल रायटिंग) या क्षेत्रात काम करत आहे. पुण्यातील एका नामवंत सॉफ्टवेअर कंपनीमध्ये मी गेली ६.५ वर्षे या क्षेत्रात काम करत असून सध्या मी सीनियर काँटेंट लीड या पदावर कार्यरत आहे. त्या आधी मी जालन्यातील एका कंपनीमध्ये आणि पुण्यातील एका मॅन्युफक्चरिंग कंपनी मध्ये मेंटेनन्स इंजिनीयर म्हणून, नंतर एका छोट्या वितरण कंपनीमध्ये सेल्स इंजिनीयर म्हणून काम केलेले आहे. आतापर्यंत माझा एकूण अनुभव साधारण ९ वर्षे आहे.

पुरस्काराचा भुलभुलैया

लेखक गंगाधर मुटे यांनी मंगळवार, 23/11/2010 11:57 या दिवशी प्रकाशित केले.
पुरस्काराचा भुलभुलैया “स्टार माझा” तर्फे, घेण्यात आलेल्या ब्लॉग माझा-३ स्पर्धेत मला मिळालेल्या पुरस्काराबद्दल आपण माझेवर प्रेम व्यक्त करून अभिनंदन केलेत त्या बद्दल मी आपणा सर्वांचा अत्यंत ॠणी आहे, त्याबद्दल आपले सर्वांचे खूपखूप आभार. भविष्यातही आपणाकडून असेच उदंड प्रेम मिळत राहील ही अपेक्षा. (संदर्भ :- http://www.starmajha.com/MajhaBlog.aspx?BlogID=1669) शक्यतो कुठल्याही स्पर्धेत भाग घ्यायचा नाही.