Skip to main content

मासे १७) रावस

लेखक जागु यांनी शुक्रवार, 26/11/2010 13:02 या दिवशी प्रकाशित केले.
हा आहे रावस. आम्ही पहिलांदाच एवढा मोठा मासा आख्खा घरात आणला. आणला म्हणजे आणणे शक्य नाही तो आम्हाला पाठवला होता एका कोळ्याने ते पण विकतच हो. मग हा आला तेंव्हा आमच्या घरात बरच फोटो सेशन झाले अगदी काहीनी त्याला हातात धरुनही आपले फोटो काढले. त्यातला हा एक फोटो. हा फोटोत जरा छोटाच दिसतोय पण प्रत्यक्ष बराच मोठा होता. आता आम्ही ह्याचा असा निकाल लावला. घरात कापणे तर शक्य नव्हते मग पहिला बाजारातुन त्याला कापुन आणले.

प्रतिभावंत !!

लेखक प्रकाश१११ यांनी शुक्रवार, 26/11/2010 11:48 या दिवशी प्रकाशित केले.
तो एक प्रतिभावंत कवी होता त्याच्या मनाच्या तळाशी झुळझुळनार्या प्रतिभेचा एक झरा होता कुणास ठाऊक कोणी काय केले ? कसे केले ? कशासाठी केले?? त्याच्या प्रतिभेचा झरा कसा गेला आटून ? अचानक !.नकळत!!
काव्यरस

निकिता

लेखक निनाद यांनी शुक्रवार, 26/11/2010 11:06 या दिवशी प्रकाशित केले.
निकिता एका दरोड्यात ओढली गेलेली तरुण मुलगी - निकिता (ऍन परियाउद) थंडपणे तीन पोलिसांचा खून पाडते. पोलिस पकडतात पण खुनशी आणि भयानक हिंसक निकिता तेथे त्वेषाने झगडा देते. कोणत्याही प्रकारे तिला काही सांगणं अवघड असते. अर्थातच तिला देहदंडाची शिक्षा होते आणि लिथल इंजेक्शन तिला दिले जाते. एका पांढर्‍या खोलीत तिला जाग येते. त्या खोलीत येणार्‍या काळ्या सुट मधल्या माणसाला ती विचारते हा स्वर्ग आहे का? अर्थातच तो नसतो. तिचे मरण कव्हर अप करून शवपेटी पुरली जाते त्यात ती नसतेच. हा व्हिडियो बॉब (थेकी कारियो) तिला दाखवतो.

दगड्फोड्याची गोष्ट...

लेखक बोलघेवडा यांनी शुक्रवार, 26/11/2010 10:19 या दिवशी प्रकाशित केले.
एका गावात एक पाथरवट ( दगड फोड्या) राहत होता. तो रोज भल्या पहाटे डोंगरावर जाई आणि मोठ्या शिळा फोडून, त्यांचे तुकडे गावातील शिल्पकारांना विकत असे. एकदा असाच तो शिळा फोडत होता. दुपारची वेळ... वरुन सुर्य आग ओकत होता. दगड फोड्याने थोडी विश्रांती घ्यायचे ठरवले. त्याने वरुन बघितल तर राजाचा एक मोठा अधिकारी रस्त्यावरून पालखितून मोठ्या मजेत चालला होता. आजूबाजूला सेवक वर्ग त्याची सेवा करत होते. त्याला ना उन्हाची पर्वा होती ना पाण्याची! दगड फोड्या स्तिमित झाला. म्हणाला "अहाहा!! काय सुंदर जीवन आहे ह्याच! काही त्रास नाही, काही कष्ट नाहीत !! हा माझ्यापेक्षा कितीतरी श्रेष्ठ आहे.

तेथे कर माझे जुळती

लेखक सुधीर काळे यांनी गुरुवार, 25/11/2010 22:38 या दिवशी प्रकाशित केले.
तेथे कर माझे जुळती आज २६/११/२०१०! मुंबईच्या ’शिरकाणा’ला दोन वर्षें झाली. छत्रपती शिवाजी टर्मिनस, रंगमंदिर गल्ली, मरीन ड्राइव्ह, ट्रायडेंट व ताजमहाल हॉटेल अशा अनेक जागी 'प्रेमळ' शेजारी देशातून आलेल्या अतिरेक्यांनी थैमान घातले! रंगमंदिर गल्लीत करकरे, कामटे व सालसकर हे तीन मोहरे पडले.

तरीही तिने मुस्कुरावे कशाला ?...

लेखक मयुरेश साने यांनी गुरुवार, 25/11/2010 21:34 या दिवशी प्रकाशित केले.
पसारे तुझे आवरावे कशाला ? स्वत:ला असे सावरावे कशाला ? झोकून देतो मझ्यातला मी तुझ्यातच असे सापडावे कशाला ? जरा सांज होता तुझी याद येते पारव्याने असे गीत गावे कशाला ? तुझा स्पर्श व्हावा विसावा सुखाचा तुझ्यातून मी वावरावे कशाला ? तुझ्या आठवांनी बिलगता कुशीला दीपकाने असे मंद व्हावे कशाला ? जरा कान देण्या कळी फूल होते भ्रमर गीत ऐकून बावरावे कशाला ? जीव उरला कुठे ? लावण्याला पणाला तरीही तिने मुस्कुरावे कशाला ? मयुरेश साने..दि..२४-नोव्हेंबर-१०
काव्यरस

आई... मिटलेला श्वास.. १०

लेखक गणेशा यांनी गुरुवार, 25/11/2010 19:30 या दिवशी प्रकाशित केले.
भाग ९ :- http://www.misalpav.com/node/15559 नयनांच्या ओंजळीत ओला सागर गहिरा स्पंदनांच्या ठोक्यावर आसवांच्या अधिर धारा आठवांच्या वाटेवर दु:ख पारावर घट्ट सुनसान विराण शांततेत सुन्न भयरात काळीकुट्ट आशेने नभाकडे पाहता चेहरा दिसतो आई सुर ही येता एकू वारा गातो अंगाई ---- शब्दमेघ
काव्यरस