Skip to main content

जे प्रेम करून लग्न करतात ...!!

लेखक प्रकाश१११ यांनी बुधवार, 15/12/2010 13:13 या दिवशी प्रकाशित केले.
जेव्हा तो प्रेम करतो तेव्हा त्याच्या खिशात चंद्र असतो जेव्हा ती प्रेम करते तेव्हा तिच्या मनात एक स्वप्न असते दहा पेंशाचे फुटाणे खाता खाता दोघांचे एक गाणे असते चला इथपर्यंत पाऊलवाट सापडली स्वर्ग आता हाकेवर आहे आमचे प्रेमतर सात जन्माची ठेव आहे !! तो तिच्या डोळ्यात बघतो एक छान गाणे गातो ती डोळे मिटते त्याच्या गाण्यात हरवून जाते इथपर्यंत गाडी येता येता ती अवघड वाट संपून जाते प्रेमाचा शेवट लग्नात होतो हु.sss...शः....!! आई बाबांचा अवघड प्रश्न आपण चुटकीसरशी सोडवला ह्याच आनदात दोघे असतात संसाराचे गाणे ठेका धरून गात असतात ....!!
काव्यरस

काय करू मी बाई सांगा तरी काही

लेखक पाषाणभेद यांनी बुधवार, 15/12/2010 12:30 या दिवशी प्रकाशित केले.
काय करू मी बाई सांगा तरी काही
काय करू मी बाई सांगा तरी काही रातीला मजला झोपच येत नाही ||धृ|| डोळं र्‍हाती माझं सताड उघडं कानं कानोसा घेती कवाडाकडं आता तुमी येनार, लगेच तुमी येनार मनाला वाटं पर तुमी काय येतच न्हायी काय करू मी बाई सांगा तरी काही ||१|| परवा म्हनं तुमी मी येतो उद्याच्याला कालचा दिस खाडा झाला, आजतरी कुठं आला एकलीच बसते विचार करते असं छळू नका डोळं लावून तुमची वाट मी पाही काय करू मी बाई सांगा तरी काही ||१|| - पाषाणभेद (दगडफोड्या) ०४/११/२०१०
काव्यरस

एका असंबद्ध लिखाणाचा पंचनामा

लेखक अवलिया यांनी बुधवार, 15/12/2010 12:06 या दिवशी प्रकाशित केले.
एका असंबद्ध लिखाणाचा पंचनामा या नावाचा एक लेख नुकताच (लेख जुनाच म्हणजे सप्टेंबर १० अखेरचा आहे मात्र माझ्या नुकताच वाचण्यात आला) तब्बल तीस (की सदतीस?) वर्षानंतर, वाजत-गाजत प्रकाशित झालेली भालचंद्र नेमाडे लिखित "हिंदू एक समृद्ध अडगळ' ही कादंबरी मराठी साहित्य जगतात व सामाजिक विचारात क्रांती घडवणार असे वातावरण तयार झाले होते.परंतु ही कादंबरी प्रकाशित झाल्यानंतर मात्र मराठी साहित्यविश्र्व व विचारविश्र्व हतबुद्ध झाल्यासारखे भासते आहे. या पार्श्र्वभूमीवर, या कादंबरीचे नायक खंडूराव यांच्याशी कादंबरीतील असंबद्धतेबाबत पत्ररूपाने साधलेला संवाद....

गोरं आनि सुन्दर दिसन्यासाठि ?

लेखक नरेशकुमार यांनी बुधवार, 15/12/2010 11:37 या दिवशी प्रकाशित केले.
मी मिपावर तसा नविन नाय. पन जास्त जुना पन नाय. मी दिसायला साधारन, अन कलर सावळा हाय. डोक्यावरचि केसं थोडी पान्ढरी पडलीये. त्यामुळे अनेकदा कॉन्फिड्न्स चा कचरा होतो. तब्येत चान्गलि आहे. वजन सुध्हा प्रमानात आहे. तर मित्रान्नो मला गोरं आनि सुन्दर दिसन्यासाठि काय करावं लागेल ? (त्यासाठि ४-५ हजार खर्च करन्याचि तयारि आहे.) टिप : माझे लग्न झालेले आहे. त्यामूळे मुलगी शोध्न्यासाठी याचि गरज नाहि.

बायोमेट्रिक कितपत वापराल?

लेखक गवि यांनी बुधवार, 15/12/2010 11:32 या दिवशी प्रकाशित केले.
नुकत्याच कार्यविषयाशी संबंधित घडलेल्या एका कॉर्पोरेट ताणाताणीचा विषय इथे मांडतोय. जनरलीच जसंजसं तंत्रज्ञान फैलावतंय तसंतसं एटीम , महत्वाच्या ठिकाणचे दरवाजे किंवा तत्सम उपकरणं आता पिन (पासवर्ड किंवा अन्य कोड) ऐवजी अंगठ्याचा स्कॅन, डोळ्यांच्या बाहुलीचा स्कॅन अशा मार्गाने वापरणार्‍याला "ऑथराईझ" करण्यासाठी (तिळा उघड..!!) बनवली जात आहेत. त्याचा वापर सर्वत्र व्हावा (खेडेगावे, अशिक्षित वर्गासाठी विशेषतः आणि हाय सिक्युरिटी एरियामधे..) असा विचार चांगलाच जोर धरायला लागलाय. मी थोडक्यात काही मुद्दे खाली लिहितो: १) अंगठ्याचा ठसा एकमेवाद्वितीय असतो हे एक गृहीतक आहे.

झट्पट झन्झनित फिश करि...............

लेखक पियुशा यांनी बुधवार, 15/12/2010 10:32 या दिवशी प्रकाशित केले.
(बर्याच दिवसापासून विचार करत होते कोणती डिश देऊ ? आमच्या आजीला सर्दी झालिये, मग माशाचा रस्सा वरपायाचा गरम गरम म्हणून मासे बनविन्याचा योग आला आणि मला लिहिन्याचाही.......... ) झटपट तर्रिवाली फिश करी ....... मी चोपड़ा मासा वापरला आहे तुम्हाला जो आवडतो तो स्वच्छ धुवून काटे काढून त्याचे पिस करून घ्या. साहित्य :- मासे पावून किलो , ९-१० लसून पाकळ्या, १/२ -१ इंच आल , कोथिम्बिर , खोबर किसलेल ३-४ मोठे चमचे , 2 मध्यम टमाटर , १ चमचा मीठ, लाल तिखट (आवडीनुसार)तेल ,जीर हिंग ,कडीपत्ता, चुटकीभर हिंग आणि थोड़ी हळद...

कासाराचा गोईंदा

लेखक यकु यांनी बुधवार, 15/12/2010 09:06 या दिवशी प्रकाशित केले.
काल पुण्याहून अचानक गज्याचा फोन आला आणि मी दहा बारा वर्षे मागे गेलो. गज्या म्हणजे आमच्या गोविंदकाकाचा मुलगा. हा गोविंदाकाका आमचा पोरासोरांचा गोविंदकाका असला तरी अख्ख्या पंचक्रोशीत त्याला कासाराचा गोईंदा हे एकच नाव होतं. तो आमच्या लहानशा गावात राहून चप्पलबूट, कटलरी सामान, बांगड्या, कंदील, कुलूपं, खेळण्या, आरसे-फण्या-पॉण्ड्स पावडर, इस्नू (स्नो!) असल्या वस्तू विकायचा धंदा करायचा. हा धंदा करण्याची त्याची रीतही त्याच्यासारखीच जगावेगळी. तो हे सामान वाहून नेण्यासाठी घोडा वापरायचा! सतत फूर्रर्र ऽऽ फूर्रर्रऽऽ करणारा आणि बांधला असेल तिथे लीद टाकून त्या आवारात विचित्र वास पसरवणारा घोडा.

न पटणारे शब्द.....

लेखक ५० फक्त यांनी बुधवार, 15/12/2010 07:51 या दिवशी प्रकाशित केले.
न पटणारे शब्द..... मला हे शब्द बाजीप्रभुंचे असतील असं वाटत नाही, अगदी कितीही काव्य अभिव्यक्ती स्वातंत्र्याचा विचार केला तरी सुद्धा. सरणार कधी रण प्रभो तरी हे कुठ्वर साहु घाव शिरी बाजीप्रभुंचा इतिहास पुन्हा लिहावा ह्याची गरज नाही,त्या महात्म्याला माझे कोटि कोटि दंडवत. महाराजांना विशाळगडाकडे पाठ्वुन दिल्यानंतर मागुन येणा-या विजापुरी सेनेचा नायनाट करण्यासाठी घोडखिंडीसारख्या अतिशय अवघड ठिकाणाची निवड करणा-या त्या सेनानीच्या मनात असे विचार येणंच शक्य नाही.

मुलांची कोडी

लेखक शरद यांनी बुधवार, 15/12/2010 07:12 या दिवशी प्रकाशित केले.
शब्द कोडी मुलांकरता माझी धाकटी नात इंग्रजी माध्यमाच्या शाळेत जाऊ लागली तेंव्हा सर्व आजी-आजोबांच्या मनात असते तशी [निरर्थक] भीती माझ्या मनातही निर्माण झाली " आता हीच्या मराठीचे काय ?" शेजारची मुले-मुली मराठीच होती पण तीही इंग्रजी माध्यमाच्या शाळेमधलीच! तेंव्हा आता ही जबाबदारी आजी-आजोबांचीच असे ठरवून एक ठरवले की तीच्याशी बोलतांना आपण इंग्रजी शब्द टाळावयाचे. तीलाही तसेच सांगावयाचे. पण एवढे पुरेसे वाटले नाही. . वर्ष दोन वर्षे गेली. मग आम्ही एक निराळा खेळ सुरु केला. तीला तीन-चार अक्षरांचा मराठी शब्द द्यावयाचा व त्यापासून, त्यातील अक्षरे घेऊन निरनिराळे शब्द बनवावयाचे.

कामाच्या ठिकाणचे स्नेहसंबंध

लेखक शुचि यांनी बुधवार, 15/12/2010 02:34 या दिवशी प्रकाशित केले.
केवढी गरज असते व्यक्तीला समाजाभिमुख रहाण्याची, अन्य लोकांशी निकट स्नेहसंबंध वृद्धींगत करण्याची. आपण जेव्हा गप्पा मारतो, मन उघडं करतो तेव्हा, कोणीतरी आपलं बोलणं सहानुभूतीपूर्वक ऐकावं असं आपल्याला वाटतं. कोणाबरोबर तरी विचारांची देवाण्-घेवाण व्हावी, वादविवाद व्हावेत आणि विरंगुळ्याचे ४ क्षण आपल्या वाट्याला यावेत , आपल्या बरोबर समोरच्या व्यक्तीचादेखील विकास व्हावा हीच प्रत्येकाची इच्छा असते. तीच गोष्ट भेटवस्तूंची.