सकाळी सकाळी समुद्र किनार्या वर उघड्या पायांनी चालतांना उडणाऱ्या पक्ष्यांचे आवाज ऐकतांना आणि डुलणार्या होडी पाहतांना तुझीच आठवण येते दूर नभात उजाड्तांना थंड लाटा भिजवतांना पायात शिंपले टोचतांना तुझीच आठवण येते किनाऱ्याची मिठी मारतांना लाटांचे फेस जवळ येतांना सुसाट वारा केस उडवतांना तुझीच आठवण येते एका हातात चपला धरूनी चालतो आहे मी काही शोधत खाली बघत पण खंर तर काहीच दिसत नाही मला आणिक काहीच ऐकू येत नाही सगळे जसे थांबले आहे ...आणि ... भासते अचानक मला... त्या लाटा आत्ता पाण्या च्या नाहीत त्या तुझ्या बरोबर जगलेल्या प्रत्येक क्षणाच्या आ

कधी कधी आयुष्य असच रेटत असताना अगदी थकायला होतं.

तुझ्या माझ्यातील अंतर........ तसे बर्हीगोल भिंगाच्या आरशातील प्रतिबिंबासारखे..... कितीही दुरावले....... तरी...... जवळ भासणारे.......... ................. अंतरे वाईट नसतातच............... अंतरांची कारणे मात्र वाईट असू शकतात.......... .............. भरभरून कोसळ्णारा पाऊस........ एक न टाळता आलेली रणरणती दुपार.................... जीवाला घोर लावणारी कातरवेळ..................... ह्रदयाच्या अंतापर्यंत पोहचणारी उत्तररात्र..................... अन्..........