मिसळपाव | मराठी माणसांचे ऑनलाईन व्यासपीठ

एकाच इमारतीत राहत असूनही गेला जवळजवळ महिनाभर केसु आणि आमची भेट फेसबुकावर होत होती. त्यांच्या ह्यापी बड्डेच्या निमित्ताने मग शेवटी हाइड अँड सिक चॉकलेट केक करायचे ठरवले. आता गेला महिनाभरच्या आमच्या आणि केसुंच्या लपाछपीमुळे ह्या केकचे 'हाइड अँड सिक चॉकलेट केक' असे बारसे मीच केले आहे.

राजस्थानी मिक्स दाल

हि डाळ बनवायला अगदी सोप्पी अन टेस्टला एकदम झक्कास असते .

"Courage, in the final analysis, is nothing but an affirmative answer to the shocks of existence." -Kurt Goldstein इतिहासातील काही घटना त्या इतिहासाचा भाग असलेल्या शहरावर, प्रांतावर किंवा समाजावर एक ठळक, दूरगामी असा परिणाम करत असतांना दिसतात. अशा काही ऐतिहासिक घटनांनी एखाद्या प्रांताचा इतिहास आणि भूगोलही कायमसाठी बदलून गेला असण्याची उदाहरणे जगभर आहेत. अशीच एक अकल्पित आपत्ती आजच्या पुणे शहरावर बरोब्बर ५० वर्षापुर्वी ओढवली होती. १२ जुलै २०११ हा पानशेतच्या प्रलयाचा पन्नासावा स्मृतीदिन आहे.

जगातला सगळा ताप विसरुन तुझ्या कुशित विसावताना जमा/खर्च,फायदा/तोटा सगळं सगळं विसरताना केसामधुन फिरताना तुझा प्रेमळ हात वातावरण मंद सुगंधी...जणु लागली अत्तरवात 1BHKच्या ''छोट्याश्या'' फ्लेटमधे सुद्धा मन माझं असतं गात........ प्रेमाची प्राथमिक भुक तू होतिस नंतर आलं एक 'आपलं घर' आता तर मनाला उधाण आलय तूच त्याला आवरुन धर फ्लेट पाठोपाठ गाडी आलीये तरी ती पुरत नाही हौस कित्तीही केली तरी मागे काहीही उरत नाही सगळं सगळं पटत असुन धावण्याचा हा अट्टाहास खिशात भरपुर पैसे आणी शनिवारी रात्री ब्रेंडीचा ग्लास सुखांना किती भिजवायचं? याचा ठाव लागत नाही कित्ती कित्ती खर्च झाला मन हिशोब मागत नाही थांबवायला हव

नुकतीच ही बातमी वाचनात आली. http://maharashtratimes.indiatimes.com/articleshow/9084482.cms ह्यात म.टा. ने कुठल्याश्या गणिततज्ञाचा संदर्भ देऊन असा दावा केला आहे कि जुलै महिन्यात ५ रविवार येण्याचा योग (संदर्भ जुलै २०११) हा अतिशय दुर्मिळ असून साधारणतः ८२३ वर्षानी हा योग येतो. वास्तविक पाहता ज्या महिन्याचे ३१ दिवस असतात व महिन्याच्या पहिल्या दिवशी शुक्रवार असेल अशा सर्व महिन्यात ५ शुक्रवार,५ शनिवार व ५ रविवार येतात.

कोंबडा आरवतो कुकूऽऽच कूऽक ऊठ बाळा आता झोप झाली खूऽप |१| कावळा करतो काव काव काव हास बाळा आता आईला बोलाव |२| चिमणीची चाले चिव चिव चिव सरकत बाळा आता बाबांना शिव |३| मोत्या भुंकतो भो भो भो बाळ आलं रांगत बाजूला हो |४| पोपट बोलतो मिट्टूऽऽमिया दुडुदुडु बाळ चाले बघायला या |५| मनीमाऊ म्हणते म्याऊ म्याऊ बाळाच्या गंमती बघायला जाऊ |६|

रावेरी - सीतामंदीर रावेरी, त.राळेगाव जि. यवतमाळ येथे भुमीकन्या सीतामाईचे मंदीर असून हे सीतामाईचे देशातले एकमेव मंदीर आहे. प्रभूरामचंद्राने सीतामाईचा त्याग केल्यानंतर याच दंडकारण्यात सीतामाईचे वास्तव्य होते. लवकुशाचा जन्म होऊन अश्वमेघ यज्ञाचा घोडा अडवेपर्यंत याच रावेरी गावात सीतेचे वास्तव्य होते. अयोध्यास्थित राममंदीरासाठी संपूर्ण देशात रामायण-महाभारत घडत असताना रावेरीचे सीतामाईचे एकमेव मंदीर जमीनदोस्त होण्याच्या मार्गावर आहे, याकडे कुणाचे लक्षही नव्हते.

सारं लुगड्यात गमावलं... हे एक भन्नाट गाणं पूर्वी येऊन गेलं. ‘काय राव तुम्ही?’ या प्रश्नानंतर येणारी गंमत या गाण्यात आहे. संबंधित इसमाने धोतर विकण्याचा व्यवसाय (नमनालाच ‘धंदा’ हा शब्द मी वापरणार नाही!) सुरु केलेला असतो. त्यात त्याला खूप यश लाभलेले असते. मात्र एक देखण्या स्त्रीच्या म्हणण्यावरून तो लुगडी विकू लागतो आणि सर्व काही गमावून बसतो असा साधा, सरळ, सोपा आशय या शब्दांत आहे.

गेल्या काही वर्षापासून मराठीमधे अनेक ग्रामीण चित्रपट येऊ लागले आहेत मराठीतले काही ठराविक कलाकार तर दिवसेंदिवस ग्रामीण चा रतिब घालू लागले आहेत. हे सर्व चित्रपट पाहताना नेहमी प्रश्न पडतो ग्रामीण म्हणजे नेमके काय ? खटकणारी गोष्ट म्हणजे यातील कलाकारांचे ग्रामीण बोलणे जे त्यांना जमत नाही धोतर टोपी घातली किंवा नऊवारी लुगडं नेसलं की जमलं ग्रामीण असा एक भ्रम दिसतो या कलाकारांचा. आणि मग ग्रामीण म्हणून जी भाषा बोलली जाते त्यामधे आत्ता, आत्ता ग बया, कंच, वाइच, व्हय व्हय या शब्दांची नुसती भरमार होत राहते शिवाय ग्रामीण म्हणून एक विचित्र हेल काढून आणि अंमळ ओरडून हे कलाकार बोलतात तो सगळाच प्रकार ता

Subscribe to

हाइड अँड सिक चॉकलेट केक

राजस्थानी मिक्स दाल

पानशेतच्या प्रलयाची ५० वर्षे

'तो' शनिवार

८२३ वर्षे?

काही क्षण टिपलेले... ३ (Pykara Lake २ )

कोंबडा आरवतो -

रावेरी - सीतामंदीर

सारं लुगड्यात गमावलं...!

आजकालचे ग्रामीण चित्रपट