डुबुक डुबुक डुबुक डुबुक, डराव डराव डराव डराव, काव काव काव काव, म्याव म्याव म्याव म्याव, तडतड ताशा, धडधड गाज, ढोल वाजतो मठ्ठ स्वरात, वृषभ त्वचा ही पॉवरबाज, वॄषोदर उतरे माडी आज, पंकज भार्या जगास तारी, मोहनमर्कट वन्दा भारी वृषणे ठेचा घाला दोरी, मंडुकरावही चाबुक मारी, पिवळा शेंबुड वाहे भळभळ, अश्वथामा करतो जळजळ, तरुणाईची बिभित्स सळसळ, गाभार्‍यातील पिसाट वळवळ, गुरुवर्यांना सुटते खाज, गुरुकुलातला नंगा नाच, ज्ञानरज्जुला पतंग माज, शरपंजरीवर मदीरा पाज, जगणे थोटे, सारे खोटे, नर्मदेतले दगड गोटे, लोचट कुत्रा पायही चाटे, जनमृत्युचे घालत खेटे, रामाला शरयूने गिळले, शामराव बाणाने निमले या स

थरथरणारे ओठ लपविती व्यथा मनीची दुखरी आवाजातून शब्द सांगती कथा तुझी ग दुसरी निरोप देण्या आलीस तू जरी स्मितकळ्या लेवूनी कशा खुलाव्या तव वदनी त्या कळा खोल दाबूनी बळे रोखीले अश्रु पुसती राहू तुजविण कशी मी कांता ओठातील आवाज बोलती मुळी करू नको माझी चिंता लटिके ऐसे का बोलावे गुलाब पंखी ओष्टकळ्यानी वाटे हळूच उकलावे का गुपित त्यांचे मम अधरांनी पर्ंतू आहे ठावूक मजला आत साचले प्रच्ंड वादळ स्पर्श जरासा होता माझा, लाटांचे उफळतील सागर मुठीत ओला रुमाल लपवुनी वळलो तुजला सोडुनी जाता, पाठीचे मग मिटले डोळे, चिंब नेत्रवती तुजशी बघता