नमस्कार मंडळी , मी मिपावर आतापर्यंत प्रेक्षक म्हणूनच वावरलो आहे . हापिसात उघडणाऱ्या खूप कमी वेब साईट पैकी मिपा एक. त्यामुळे कधीपण काम नसले कि मिपा उघडून सानिका ताई, अपर्णा ताई , पेठकर काका , गणपा आणि अगदी अलीकडे दीपक कुवैत यांच्या पाककृती बघणे आणि इतके छान छान पदार्थ आपल्याला कधी खायला मिळणार म्हणून हुरहुरणे हाच तो काय माझा छंद . लेखन या प्रकारात माझे ज्ञान अगदीच नगण्य आहे त्यात मी केलेले प्रवास हे वर्णन करण्याजोगे कधीच नव्हते म्हणून कधीच लिहायची वेळ आली नाही. पण काही दिवसांपूर्वी अचानक जॉर्डन ला जायचा योग आला आणि त्याच्या आठवणी सांगाव्याश्या वाटल्या म्हणून काय तो हा लेखनप्रपंच असो.

मध्ययुगीन यादवकालीन मंदिरांमध्ये आपणास सुरसुंदरी आणि नायिकापट्ट आढळतात. सुरसुंदरी म्हणजे नृत्यमुद्रेतील अथवा वाद्यमुद्रेतील स्त्री प्रतिमा. ह्या एकतर विविध वाद्ये तरी वाजवत असतात किंवा नर्तन तरी करत असतात. तर नायिका म्हणजे वाद्यविरहित स्त्री प्रतिमा. ह्या बहुतांशी नृत्यमुद्रेत दिसत नाहीत. नायिका ह्या विविध शृंगारमुद्रेत किंवा काही विशिष्ट क्रिया करताना आपणास आढळतात. उदा. वेणी घालणे, भांग पाडणे, पुत्र सांभाळणे इ. तत्कालीन जनजीवनातील एकूण चालीरितीच ह्या शिल्पांद्वारे प्रकट होतात असे मला वाटते. खजुराहोची मंदिरे ह्या नायिकापट्टांबाबत परिपूर्ण आहेत असे मी मानतो.