प्रश्न असा की ज्या प्रश्नाचे कधीच नसते सुचले उत्तर प्रश्न असा की ज्या प्रश्नाचे प्रश्नातच दडलेले उत्तर.. प्रश्न असा की मनात येता डोळे अलगद भरून यावे दुखरे आणिक हळवे उत्तर अश्रूंमध्ये वाहून जावे.. प्रश्न असा की सात्विक, दाहक, तेजस्वी कृष्णेसम कणखर प्रभेत त्या प्रश्नाच्या व्हावे द्रोण, भीष्म अन कृपही निरुत्तर.. प्रश्न असा की रुढींचा मृत सागर त्याने ढवळून जावा सत्य शुद्ध अन मांगल्याचा अभंग त्यातून तरून यावा.. प्रश्न असा की विश्वाच्या गर्भाला त्याने स्पर्शून जावे उत्तर त्याचे शोधू जाता सिद्धार्थांचे गौतम व्हावे..

आज सकाळी कळव्यावरुन फोन आला. "मला गुरुजींसाठी आरती लिहायची आहे." मी म्हटलं चांगलं आहे; लिहा की. फोनवरचा आवाज अडखळला. मी काय झाले असे विचारताच "मी आता तांब्या पंथाची दीक्षा घेतली आहे. मला आरती लिहिणे जमणार नाही. तुम्ही लिहून दया ना." मी प्रयत्न केला. -------–------------------ अत्रुप्त आत्मा माझे आई स्थाण दयावे तुझे पायी तुझा तांब्या मी वाहीन तुझाच दास मी होईन गायछापाचा नैवैद्य तुजला जिलबीचा प्रसाद दे मजला जरी थांबेन मी दाबून नीट आतल्या आत पडेल पीठ येऊ दे माझी तुला करुणा लल्लल्लल्लल्ललू दयाघना अत्रुप्त आत्मा माझे आई स्थाण दयावे तुझे पायी