एकदा संग करूनी गर्भास दिलास जीव उघड्या माझ्या भाळाची सगळेच करतात कीव | अत्तरबुधली तनु एकदाच हुंगलीस अन् मलाच म्हणालास कशी झिंगलीस ? एकलकोंड्या रात्रीही असती नजरपहारे अलिप्त राहुनीही झोंबती मज शरीरे | ढळल्या पदराचे भान कशी विसरली बाई भाकड जाहल्या गाई कसाई ओढत नेई | अवचित स्वप्ने चळती रात्री ओशाळलेल्या आरश्यात नजरेच्या उलट्याच बाहुल्या | भंगुनी लक्ष्मणरेषेस शरीर विटाळले भर आमावस्येला कुंतली केवडे माळले | केवड्याच्या सुगंधाने भुजंग दारी येई बंद कवाड माझे जिव्हा चाटत पाही | विटाळल्या शरीरावरी मुक्त कुंतल भार नदिपलीकडे वाट पाही विधवेचा यार | विजयकुमार...................... 21 / 11 / 2008

आयुष्याच्या क्षितीजावर दूर गेलेल्या आठवणीचं आभाळ मनात दाटतयं, "आतातरी परत ये खरं सांगतो" तुझ्याशिवाय फार एकट एकट वाटतयं आठवतयं तुला................ दररोज सांजवेळी खिडकीत उभी राहुन माझी वाट बघायचीच तु, परतण्यास अमळंसा उशीर झाला तरी खोटं खोटं रुसायचीच तु, मात्र आता माझ्यासोबत हे खुळावलेलं घरटंही तुझीच वाट बघतयं, "आतातरी परत ये खरं सांगतो" तुझ्याशिवाय फार एकट एकट वाटतयं माहितीय मला.............. तुझ्या एका आठवणीवर सवडीने मुक्त बरसायचा तो, घेउनी कवेत तुला अंगाअंगावर धुंद निथळायचा तो, आज आता तुझ्यासोबत पुन्हा अगदी तसचं भिजावस वाटतयं, "आतातरी परत ये खरं सांगतो" तुझ्याशिवाय फार एकट एकट वाटतयं......

देह माझा राहिला ना मी ही कोठे राहिलो शोधता माझ्या मला मी मुळी न कोठे राहिलो होत होतो या जगी मी मानवी देहात ना!? पाश ते सुटले आता अन अस्थि रूपी राहिलो वाहिलि ती राख माझी पंचप्राणा सोडली पंचभूतांच्या प्रमाणे त्यातला मी जाहलो काय मागे ठेविलें मी ते सखे नी सोबती आज त्यांच्या आठवणितुन रिक्त मी ही जाहलो यायचे आहे फिरोनि या इथे पुन्हा पुन्हा जायचे का मग इथोनी???चित्र पाहत राहिलो रे मना तो मोक्ष कोणा का कधी मिळतो कुठे? मोक्ष असता जन्म का मग? हेच शोधित राहिलो संपला हा जन्म इथवर भेटलो पुन्हा कुठे!!! याद माझी राहिली..तर सत्य-मुक्ति पावलो!

काळोखाच्या साम्राज्यातून जन्म घेत असते पहाट क्षणो क्षणी प्रकाशाला गिळून पुन्हा एकदा पुढे सरकतो अंधार क्षणो क्षणी अविश्वासाच्या भिंती फोडून अवतरतो विश्वास क्षणो क्षणी विश्वासाचा बळी घेऊन पुन्हा 'मी' म्हणतो अविश्वास क्षणो क्षणी दुखा:च्या खोल खायीतून वर येत असते सुख: क्षणो क्षणी सुख:च्या या संथ जालावर दुखा:चे हि तरंग उठती क्षणो क्षणी मृत्यूच्या विराट मुखातून जन्म घेत असते जीवन क्षणो क्षणी जीवन हे पुन्हा एकदा देई मृत्यूस आमंत्रण क्षणो क्षणी अजय सरदेसाई (मेघ) 19/09/1994 9:00 AM