मिसळपाव
मामाडे लेनेस वलुरकेस
भूतकाळ - (सुमारे २१०० वर्षांपूर्वी. शकसंवताच्याही आधी सुमारे दिडशे ते दोनशे वर्षे )
एक संघ मैदानातला - भाग १३
आम्ही सगळ्याजणी दादा कधी परत येतायत आणि काय सांगतायत ह्याची वाट बघत होतो. आमचं आवरून झालं होत.मेस मध्ये जाऊन जेवण आणि मग रूमवर धतिंग हा अघोषित कार्यक्रम होता. ह्यावेळी 'चद्दर प्रोग्राम'चा बकरा कोण ह्याचा मी आणि योग्या विचार करत होतो. आमच्या डोळ्यांनी चाललेल्या खाणाखुणा दीदीने पहिल्या आणि डोळे वटारले. आम्हीही निर्लज्जासारखं स्माईल दिलं आणि बकरा शोध मोहिमेवर लक्ष केंद्रित केलं. तेवढ्यात डुलत-डुलत दादा आले. "दादा... कशाला आले होते ते ? काय म्हणाले ?" आम्ही दादांवर आँलमोस्ट झडप घातली.
" अरे.. काय आहे हे.. थांबा जरा..
आयड्याबाज
गांव जन्मल्यापासून म्हणा किंवा मग देशात आमदार-खासदार निवाडायची प्रथा चालु झाल्यापासून म्हणा, पहिल्यांदाच या गावाला कुणी आमदार भेट द्यायला येणार होता. मागचे इलेक्शन झाल्यापासुन जवळपास पाच वर्षात या गावाची लोकसंख्या दोनावरून चारावर गेली. बहुदा त्याचेच गणित बांधुन ही भेट योजिलेली असावी.
ग्रामपंचायतीच्या कार्यालयात सरपंच विनायकराव एकटेच डोक्याला हात लाउन बसलेले. पाच दिवसांनी आमदार साहेब येणार ही गोष्ट त्यांना आजच समजलेली. ती समजल्या पासून विचार करुन करुन त्यांच्या डोक्याचा पार खुळखुळा झालेला. आता पुढल्या दोन चार महिन्यात आमदारकीचे मतदान. म्हणजे साहेब आले की जाऊन थेट लोकायलाच भेटनार.
गाढवा समोर वाचली गीता - गोंधळ घालणारा गाढव ?
गाढवा समोर वाचली गीता,
कालचा गोंधळ बरा होता.
हि मऱ्हाटी म्हण कित्येक वेळा वाचली किंवा ऐकली असेल. नेहमीच मनात एक प्रश्न उभा राहतो, गाढवाला मिठाच्या आणि कापूसाच्या गोणीतला फरक कळला नाही. कापूस घेऊन पाण्यात उतरल्या मुळे त्याची कंबर मोडली. गाढवाला अतोनात कष्ट सहन करावे लागले. जर गाढवाला मीठ आणि कापूस यातला फरक माहित असता तर तो कापूसाची गोणी घेऊन नदीत उतरला नसता. गाढव अडाणी होता, पण अडाणी माणसाला गीता किंवा उपदेशातले काही समजले नाही तरीही तो गोंधळ निश्चित घालणार नाही.
भुजणं/भुजणे
ही रेसिपी एका मिपा मैत्रिणीला हवी होती. मग इथेच दिली म्हणजे इतरांना पण उपयोग होईल.
भुजणं अनेक प्रकारे बनवतात. ते जाडसर असतं. मुख्य घटक कांदा, आलं, लसूण, ओले खोबरे, कोथिंबीर आणि ओल्या हिरव्या मिरच्या हे हवेतच. मी ज्या प्रकारे बनवते ती कृती इथे देते आहे. मी फक्त बोंबलाचे भुजणे बनवते. परंतु बटाटा, वांगे, पापलेट, कोलंबी ह्याचे पण बनवता येते.
मार्कर
(कविता करण्याची सुरसुरी प्रत्येकालाच कधी ना कधी कधी येते.मग आम्हीही त्याला अपवाद कसे? अशीच एक तुरळक कविता)
मार्कर
एकूण एक केस उपटलाय बघ छातीवरचा घे, हे नाव कोर आता पण जरा थांब वापरू नकोस तो परमनंट मार्कर नाहीतर, याच नावाची दुसरी शोधावी लागेल मला हिनेही नाही म्हटलं तर (पूर्वप्रकाशन:http://aawaghmare.blogspot.com)घर क्रमांक – १३/८ भाग - ३
घर क्रमांक – १३/८ भाग - १
घर क्रमांक – १३/८ भाग - २
घर क्रमांक – १३/८ भाग - ३
.......काही क्षण मी तसाच विचार करत उभा राहिलो. ‘जावे का त्याच्या मागे ?’ पण शेवटी बुद्धीनिष्ठतेची घमेंड आणि त्या घरात जे काही चालले होते त्याची भेद करण्याच्या इच्छेने मला थांबवले. मी परत माझ्या खोलीत शिरलो व दरवाजा बंद केला. प्रणवने त्याच्या खोलीत काय पाहिले असावे बरे? ते पाहण्यासाठी मी त्याच्या खोलीत गेलो. मला तरी त्याला घाबरविण्यासारखे त्या खोलीत काही दिसले नाही.
गारवा
झोंबू लागे सुखद गारवा, मंदसा पाऊस झाला
जाऊ या लोणावळ्याला, सखीस इशारा केला
.
मारली दांडी ऑफिसला, अन तिने हि कॉलेजला
ठरे भेटायचे ,सकाळीच, जिमखान्याच्या स्टॉपला
.
लो वेस्ट जीन वर, स्लीव्हलेस टॉप शोभत होता
तिच्या मधाळ स्मिताने ,मूड रोम्यान्टीक होता
.
नेली फटफटी पंपावर, म्हटले कर टाकी फुल्ल
सुटे गाडी भन्नाट,बुंगाट .असे वातावरण कूल
.
चाले रस्ता ,धावे रस्ता, गावे मागे पडू लागली
टेकले उरोज पाठीला, मिठी तारुण्याची घातली.
.
लय भारी, क्षण भारी, रक्त तारुण्याचे सळसळे.
पुणेमुंबई रस्ता आहे , थांबव हे यौवनाचे चाळे
.
घालून हातात हात ,मस्त हिंडलो लोणावळ्याला
केले, न सांगण्याजोगे, माहीत आमच्याच मनाला
.
परतिचा
..तुझे टाळतो मी अताशा शहर..
++तुझे टाळतो मी अताशा शहर++
---------------------------------------------------
सुशोभीत केली जुनीशी कबर.!
स्वतः मीच केली स्वतःची कदर.
जसा बोललो आरश्याशी जुन्या
तशी घेतली मी स्वतःची खबर!
किती जीव घेतील शस्त्रे तुझी
कधी ओढणी वा कधी तो पदर
म्हणे फार होती पवित्र अधी
तिची मग बनवलीच नंतर गटर
ठरवताच पार्टी मनाने कधी
तिथे सर्व दु:खे सुखेही हजर
तसा तोच रस्ता जवळचा तरिहि
तुझे टाळतो मी अताशा शहर
दवा बनुनी येताच मृत्यु असा
उतरते तिथे जीवनाचे जहर
कळाली तुझी मज खुशाली जशी
किती छान आला मनाला बहर
तुझे रुप आहे तसे देखणे.
तुझे हास्य त्याहुनि तौबा कहर
+ कानडाऊ योगेशु