मिसळपाव | मराठी माणसांचे ऑनलाईन व्यासपीठ

आज सकाळी सकाळी डोळे खाजवले, आणि काजवे दिसले! काजवे शेवटी कधी बघितलेले आठवतय का!? एका मागोमाग एक, डाटा फोल्डरच्या बाहेर... ओव्हरफ्लो... अंगावर पडलेला सुरवंट! रस्त्यावरचं सुखलेलं शेण, धो धो पावसानंतर च्या लक्ख सूर्य प्रकाशात... सूरुच्या बनातला कुज्लेला पानांचा सुगंध... वाडीतल्या चिखलात पडलेले जाम, फुटलेल्या कौलातुन आलेले सूर्यकिरण, चालता चालता डोळ्याच्या कोपर्यातुन दिसणारा... कवळ्यानी अर्धवट टोचून खाल्लेला आंबा... गंजलेल्या खिडकीतल्या बार मधली जळमटं, सारवलेलं अंगण त्यात दीवाळीतल्या नागिणिचा काळा ठिपका...

तलम साडीतुनी डोकावे, तुझा खांदा गोरापान पडता नजर त्यावरी होइ ,मन खट्याळ व बेभान कापलेले रेशमी केस रुळति, तुझ्या गो~या पाठिवर अवखळ रेशमी बटा येती, तव डोळ्यावर वारंवार हिरेजडित कर्ण भूषणे डुलती.वा~यासंगे आनंदून ओशाळला गुलाव.. तव गौर गुलाबी तनू पाहून मोहक गुलाब लाली, गालावरची लाजविते लज्जेला रती रूप असे देखणे ,का तू लाजवितेस अप्सरेला लवता नेत्र पापणी,तेजस्वी नेत्र प्रभा अशी फाके विलगता अधरपाकळ्या. शुभ्र दंतपंक्तीची रांग झळके नाजुक सोनसाखळी रुळते ,तव वक्षस्थळांच्या घळी भाग्यवान धनी,नावाने ज्याच्या कुंकू लावशील भाळी

..मला मात्र पत्नी गोरी हवी.. ------------------------------------- तशी शक्यतोही कोरी हवी. मला मात्र पत्नी गोरी हवी जरा घेऊ वीम्याचा फायदा. घरी एक साधी चोरी हवी. ( मला चोर अट्टल मानेन मी. तिच्या स्पंदनांची चोरी हवी..) असे एक संधी निसटायची. जवळ फक्त बळकट दोरी हवी. तुला भोगतो मी की तू मला? कशाला हि मग शिरजोरी हवी? हुश्श..आत घुसलो मी शेवटी नको आणखी घुसखोरी हवी किती प्रेम त्याचे काट्यांवरी सरण म्हणुन बाभळिबोरी हवी. --------------------------- + कानडाऊ योगेशु

गेल्या दोन दिवसात असे वीर भेटले कि ज्याचे नाव ते. परवा एक गरोदर रुग्ण स्त्री रक्तस्त्राव होत होता म्हणून सोनोग्राफी साठी आली होती. ती अतिशय भयभीत होती आणि तिची सासू आणि नवरा तिला धीर देत होते. तिच्या लग्नाला सात वर्षे झाली होती आणि बर्याच उपचारानंतर ती पहिल्यांदाच गरोदर होती. माझी स्वागत सहायिका तिला आत घेत असताना तिचा नवरा मला "टेचात" म्हणाला डॉक्टर काहीतरी "रिझनेबल" रेट लावा. हे ऐकून माझं डोकं सणकलं. मी त्याला रठ्ठ शब्दात विचारलं म्हणजे माझे रेट "अन रिझनेबल आहेत" असे तुम्हाला वाटत असेल तर तुम्हाला पाहिजे तेथे तुम्ही जाऊ शकता.

त्या पक्ष्याची वाट पहात आहे..... बसेन ते झाड माझे, शिटेन ती फांदी माझी, असले त्याचे आक्रमण नाही! घरटोघरटी माझी पिले माझ्याच पिढ्या, माझेच वंश असली माणुसकी त्याची नाही! मैत्री कधी कुणाशी केली नाही, पण बुडत्या मुंगीसाठी पान टाकायचे विसरला नाही! चमचमणारी छाती फुगवणे नाही,कि तोऱ्याने मान फिरवणे नाही! पंखांचे मिटणे केवळ सुंदर जणू मौनाचे शिल्प पुरातन! पाय कधी दिसू नयेत इतके त्याचे असणे प्रगाढ, युगायुगांची पौर्णिमा उजळावी इतके त्याचे पंख सतेज! स्थलांतरावर जगत रहावे इतकी त्याची तकतक नाही, घिरट्या घ्याव्यात एकाच किनाऱ्यावर इतके उड्डाण तोकडे नाही! किनाऱ्या किनाऱ्या

काव्यरस

(या लेखाचा उद्देश्य कुणाची भावना दुखविण्याचा नाही. आधीच क्षमा मागतो). अत्यंत तोडके कपडे घातलेल्या, ३६-२४-३६ कमनीय देहयष्टीच्या या चिअर्स सुंदरी त्यांच्या टीमच्या फलंदाजाच्या प्रत्येक चौकार आणि षटकारा सोबत मंचकावर येऊन आपल्या देहाचे प्रदर्शन करत नृत्याचे हावभाव करतात. दर्शक त्यांचे नर्तन पाहून शिट्या वाजवितात, टाळ्या पिटतात. जो पर्यंत टीम जिंकत राहते, चिअर्स सुंदरी हि टीम सोबत विमानात प्रवास करतात, उंची हॉटेलात राहतात, बोनस, उपहार आणि अन्य अनेक पुरस्कारांचा वर्षाव या सुंदरींवर होत असतो. पण एकदा टीम हरली कि चिअर्स सुंदरीं हि बेरोजगार होतात.

नित्या अन हर्षलाची मन्न बाकीच्या नजरेत नाही , पण एकत्र झाली होती . अक्षा अन शिवेका एकमेकांकडे बघत असत पण काहीही बोलत नसत ! त्यात अक्षाला समजले की शिवेका विद्यापीठ सोडून जात आहे , चौथी सेमिस्टर आता संपत आली होती ! चौथी सेमिस्टर चोरून एकमेकांच्या वाढदिवसाच्या पार्ट्या करण्यात गेली . हर्षला 'फ़ाइव्ह स्टार्स' मध्ये आली आहे हे फक्त हर्षला अन फ़ाइव्ह स्टार्सलाच माहित होत . परीक्षा संपली होती . शिवेकाने तिसऱ्या वर्षापासून दुसऱ्या विद्यापीठात जायचा निर्णय घेतला होता , कदाचित 'प्रेम अन मजबुरी' अशी दोरीवरची कसरत तिला झेपत नव्हती !

हर्षलाच्या वेडेपणात नित्याची तिसरी सेमिस्टर कशीबशी सरली . त्यातच ज्याने नित्यासाठी हर्षला चा बायो डाटा आणला होता तो निलेश अन हर्षला चांगले मित्र झाले होते . देखणा निलेश सगळ्यातच पुढे होता , अभ्यास , खेळ अन त्याच व्यक्तिमत्व अन त्याची 'हेअर स्टाईल ' कोणत्याही मुलीला आकर्षित करायला पुरेशी होती . त्याची उंची जरा नितेश पेक्षा कमी होती पण हर्षला पेक्षा थोडी जास्त होती . नित्या निलेशला काही बोलत नव्हता अन बोलणार तरी कसं ? एखाद्या पोरीला माझ्यावरच प्रेम कर अस कोण सांगू शकेल ?

(बऱ्याच दिवसाने वेळ मिळाल्याने सलग तीन भाग टाकतोय …! कदाचित तारा उडण्याची शक्यता आहे ! ) नित्याचे दिवस हर्षलाची स्वप्न बघत सरत होते , नित्या अजूनच हर्षलासाठी वेडा झाला होता ! कधीकधी एकटाच बाल्कनीत बसून शून्यात बघत असे ! भांडखोर , मस्तीखोर नित्या शांत शांत वागायला लागला होता , कधीकधी तो तिला बघण्यासाठी 'लायब्ररीत' ही जाऊ लागला . काय असत हे प्रेम ? अजून एकदाही तो हर्षलाला बोलला नव्हता पण तरीही त्याला ती आपली वाटू लागली होती . 'विषय' हर्षलाचा अवघड असल्याने कुणी तिच्यावरून त्याला साधं 'चिडवायाची' पण हिम्मत करत नसत !

कॉलेजला असताना सतत माझे तिरपे बोलणे ऐकून आणि आत्ताचे माझे उपहासात्मक (त्याच्या भाषेत 'बकवास') लिखाण वाचून वैतागलेला एक मित्र परवा तुळशीबागेत भेटला.(त्याला मित्र म्हणावे लागते कारण तो माझ्या फेसबुक फ्रेंडलिस्टमध्ये आहे आणि आम्ही तुळशीबागेत भेटलो कारण दोघांचेही लग्न झालेले आहे !) खूप दिवस फरार असलेला गुन्हेगार एके दिवशी अचानक नाक्यावर चहा पिताना दिसल्यावर एखाद्या पोलिसाला जसा आनंद होईल तसाच काहीसा आनंद मला त्याच्या चेहऱ्यावर दिसला.

Subscribe to

काजवे दिसले...

अप्सरा

.मला मात्र पत्नी गोरी हवी..

हतबुद्ध

वाट पहात आहे.....

चिअर्स सुंदरीची व्यथा कथा

बेधुंद (भाग १३)

बेधुंद (भाग १२)

बेधुंद (भाग ११)

स्वत:ला काय समजतो रे ?