त्यांच्या माझ्या दुराव्याची खबर अजून आमची आपसकी बात है . माझा सगळा क्षोभ पुरवायला बाकी बरंच काही आहे. चार पाच मिनीटाचं हाफ लाईफ असलेले गुंते आता परवडतात. अंग काढून घेतलं असं म्हटलं तरी यांची कुजबुज सुरु होते . इतके सनातनी फंडे यांचे .... घर आवरलं तेव्हा चार शब्द बोलायला हवेत म्हणून ज़रा चाळून बघीतली चार पानं तर, धुवायला टाकलेल्या कमीजाचे खिसे उलटे करून तपासावेत बायकोने तसेच अगदी , मेंदूचे कप्पे उलट सुलट करून गेले, अगदी तंतोतंत ... जाऊ दे फट म्हणतात तशी साली आपलीच व्हायची ब्रह्महत्या म्हणून सरळ आंघोळीलाच गेलो .. आणि झालो मोकळा. तशी त्यांच्या माझ्या दुराव्याची गोष्ट अजून आपसकीच आहे

माझं मन कायम ह्या साडेपाच इंची चौकटीत वावरणारं . . . . आजूबाजूला काय चाललंय हे पाहूनही न पाहिल्यासारखं करणारं . . . काही वेगळं दिसलंच तर डोळे असूनही ह्या स्मार्ट खेळण्यातूनच बघतो. . . मग समोर खाद्यजत्रा असो की प्रेतयात्रा . . तोच निर्विकारपणा असतो ! कधीकधी मरणही टिपतो मी दुसऱ्याचं कारण असं चित्र वारंवार कुठे दिसतं ? कासावीस होतो फक्त तेंव्हाच जेव्हा बॅटरी उतरते किंवा इंटरनेट नसतं ! जगात असूनही जगाशी परत जोडण्यासाठी जपतो मी पासवर्ड. . . . . आपण आणि आपला अंडा "सेल", कोणी माणुसकी करता का फॉरवर्ड ?