काय पण नवकविता आहे. झिट यायचीच बाकी राहीली आहे.
प्र. के. अत्रे आठवले.
मुल आणि कविता होईपर्यंत खाजगी असते आणि एकदा "झाल्यानंतर" ते सार्वजनीक होते.
- मराठी आणि बेळगाव, कारवार, अहवा, डांग, बर्हाणपूर, गोव्यासह संयुक्त महाराष्ट्र प्रेमी - पाषाणभेद उर्फ दगडफोड्या ( -राजेंनी बहाल केलेले नाव)
हा हा हा !!!
रंगाशेट आय विश :)
(तुम्हाला कळले असेलच मला काय म्हणायचे ते ;) )
--अवलिया
तुझे भास फ़ेनफ़ुले, ओंजळ ही माझी रिक्त
खारवले स्वप्न माझे , नि आसवेही अव्यक्त
सौजन्य - प्राजु
त्याने उंचावर दिसणार्या गोमट्या कविता बघितल्या..चढला वरती
एक कल्पना घेऊन म्हणाला, "आय विश, आय विश मर्ढेकर, आरती प्रभू , ग्रेस, धामणस्कर' .. हे फार आवडलं, आणि
आय विश आय विश असे फुटफुटला - हि ओळ तशीच ठेवली हे ही फार आवडलं.
खरच
(विषय दिलेला नाही)
+१
+२
+३
अगदी झकास...
हाणतिच्या
हा हा
हा हा हा
वाट बघतच होतो
+१
मस्त विडंबन.
लैच भारी
जबरा..!