जास्वंद

पानापानांवरती आला शहारा कोमल भासला बोचरा वारा ! शाखेवरच अडल्या जलधारा फुलला पिसारा !! जीवनाचा प्रवास झाला सुरू लाडके असे ते माझे लेंकरू ! छेडितसे तयां दुष्ट पांखरू कसे सहन करु? पाचुंसाठी त्या देठ वधारला सुर्याने प्रकाश दिधला त्याला ! प्रार्थना करितो हीच देवाला उमलूदे त्याला !! कळी म्हणते जग हे मोठाले चहूदिशांनी मनासि वेधिले ! म्हणूनच पाचूला मी छेदिले दुनियेला भेटले !! तुझ्यासाठी सोसेन सारे कष्ट जल शोषून जरी भेदले हे ओष्ठ ! मजवरि कधी न होता रूष्ठ होशिल तू धष्टपुष्ठ !! रक्तरत्न फुलले बाहेर पाचुच्या शेराला सव्वाशेर ! लाल पाकळ्या डोई मोहोर जणु नाचतो मोर !! डोळे दिपले दिसता ते दृश्य सदा छळतसे वारा अदृश्य ! कोमल पाकळ्या व्हाव्या अस्पृश्य जग हे सदृश !! नीतिने केला हाय अपघात मायबापच बसले पहात ! त्राणच उरले नाही अंगात उगवली रात !!