छान लिहिलंस रे ! घरातल्या काही वस्तूंची एक अशी स्वतःची जागा असते, त्या काही वस्तूंशी आपले भावनिक नाते जोडल्या जाते.
घरात प्रवेश केल्याबरोबर आपलीच नजर नेहमीच्या वस्तूंना शोधत भिरभिरत असते. त्यात थोडा जरी बदल असला, तरी अस्वस्थता येते, घरातल्या प्रत्येक वस्तूची एक कथा असते, तुमच्या गादीची गोष्ट अशीच...
अजून येऊ दे !
-दिलीप बिरुटे
उलट्या प्रतिक्रियाना घाबरु नकोस
हे च म्हणतो.
माणसाने बिंदास लिहित जावे.
( गादी या विषयावर मास्तरांचा पुढचा लेख येतो आहे. "गादी : एक शब्दच्छल चित्र)
आज तेरी नजरों से नजरे मिलाने की इजाजत चाहता हुं
जीनेसे पहले मरने की इजाजत चाहत हुं.
ये मुमकीन नही के खामोंश चला जाऊं
तुम्हे अल्फाजों मे बसाने की इजाजत चाहता हुं........विजुभाऊ सातारवी
बिरुटे सर म्हणतात तस प्रत्येक वस्तुची एक कथा असते. त्या वस्तुसाठी त्याने स्वतःचा असा एक अवकाश दिला असतो. आमच्या बिट्टु भुभुने पुर्वीच्या घरात पलंगाखाली एक जागा केली होती. पलंगाची चादर बाहेरुन फरशीपर्यंत आली असल्याने एक अवकाश तयार झाला होता. जेव्हा त्याला स्वतःच्या जगात जायच असत त्यावेळी तो इथे आत निवांत पहुडलेला असायचा.
प्रकाश घाटपांडे
आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.
प्रतिक्रिया
+++१
छान
+१
लिही
+३
उलट्या
छान!!!
हेच म्हणते.
अशा काही
सहमत! एकदम
णिखिल राव ..
आवडलं.
आठवणी छान
zee cafe वर
निखिलराव
मस्त
मस्त
मस्त
अवकाश
मस्त
ज ब रा