मिसळपाव
दिसतील त्या गोष्टी पाहायच्या,
नजरेआड होताच विसरायच्या,
आठवणी ताज्या करायच्या…
धुक्यात चालताना…
अशीच भेट झाली
नजरेसमोर आली
हवेत विरून गेली
धुक्यात चालताना…
तरीही जिवंत आहे ,
धुक्यात हरवलेला…
भले परतलो मी
धुक्यात चालताना…
धुके विरून गेले
जरी चिरून गेले
लोचनात खास जागा
तिच्याच पावलांना....
वाट हि धूकेरी
एकटाच चालतो मी
आस का त्या पावलांची ?
हृदयात स्पंदनांना .....
पुन्हा नव्याने तेथे
धुक्यात मी हरवलो
विरळ होत गेली
धुक्यात चालताना…
सिद्धेश्वर विलास पाटणकर
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
16
प्रतिक्रिया
0
प्रतिक्रिया