मालाडचा म्हातारा...
म्हातार्याचे भिरभिर डोळे-
आठवणींचा भुगा भुगा
छटाक उरले खोड, पोखरी
कभिन्न काळाचा भुंगा
म्हातार्याचे वखवख डोळे-
लवथव गोलाई बघती
दारु संपला जसा फटाका
दावू न शकतो स्फोटभिती
म्हातार्याचे टपटप डोळे-
पापणीत पाऊसमेघ
जसा वळीव कोसळतो कधिही
तसा कढांचा आवेग
म्हातार्याचे विझुविझू डोळे-
पैलतिरी काऊ बघती
कोकुनी हाकारितो अहर्निश
उडून जा त्याला म्हणती
रोचक !
+१ पैलवान भाऊ वाचताना असेच काहीसे वाटले
म्हातारा झाला म्हणून काय झालं.....
पूर्वी
पटले
कविता उत्कृष्ट आहे. लयही आहे
हं
उत्तम प्रगती !
म्हाग्रू
प्रगतीपुस्तक भरून दिलंत
व्याकरणदृष्ट्या
"खूप", "शत्रु", "पाहुन"
नमस्कार घ्या व्याकरणकार म्हाग्रू
लोकां सांगे ब्रह्मज्ञान
तुमच्या भुर्जीच्या धंद्यासाठी
मागणी पुरवठा
धंदा जोरदार चालवायचाय
यात्री चिल व्हा...
Yes संदीप
उथळ पाण्याचा खळखळाट
नाहीच की !
ह्म्म.. तुम्ही मालाडला असता?