अंधार काठ

च — चांदणशेला,
अंधारा काठी उगवल्या राती आकाशी पेटते चंद्रदिव्यांची ज्योती गडद रंगांनी नभ गुरफटते सावल्यांच्या रानात रेशमी चांदणं उतरते पानांच्या गर्दीत ओला कवडसा पाझरतो झाडांच्या कंठात वारा शीळ घालतो पावला पावलांत मुकी रानवाट मिटते काळोखाच्या कुशीत चिमण्यांचे गाव हरवते
2179 वाचन
💬 प्रतिसाद (7)

श्रीगुरुजी
Fri, 01/05/2018 - 23:10 नवीन
सुंदर काव्य! खालील पंक्ती विशेष आवडल्या.
अंधारा काठी उगवल्या राती आकाशी पेटते चंद्रदिव्यांची ज्योती

चाणक्य
Sun, 01/07/2018 - 11:16 नवीन
तुमचं नाव ही एक कविता आहे राव. 'चांदणशेला'...काय मस्त शब्द आहे.

चाणक्य
Sun, 01/07/2018 - 11:17 नवीन
नाव 'हीच' एक कविता...असे वाचावे.
↩ प्रतिसाद: चाणक्य

नाखु
Mon, 01/08/2018 - 19:05 नवीन
लहान मुलांच्या शाळेबाबत खरं असं वाटतं "पावला पावलांत मुकी रानवाट मिटते काळोखाच्या कुशीत चिमण्यांचे गाव हरवते" अप्रतिम कविता कविता चुकार नाखु