एकक !

भूमिका : ही कविता जमेल तेथे फक्त एक शब्द वापरून करण्याचा प्रयत्न आहे. एका स्त्री च्या आयुष्यातील महत्वाचे क्षण /घटना एका शब्दानं प्रस्तुत करण्याचा प्रयत्न केले आहे. म्हणून शीर्षक एकक असे नाही . तर, एक स्त्री चे विश्व कसे एकक असून, साखरे प्रमाणे इतरांच्या आयुष्यात विरघळून जाते - इतरांच्या आयुष्यास अर्थ भरण्यास तिची स्वतःची ओळख.. अगदी तिच्या बाबांनी उत्कट प्रेमानं तिला दिलेले नाव सुद्धा - ती विसरून जाते (लग्न नंतर नाव बदलण्याच्या रीती वरून) - एका परिवारास अनेक प्रकारे जोडून -मात्र कुठे तरी ती 'एकक' म्हणून हरवून जाते... ह्या छोट्या अश्या निरीक्षणा वर लिहिण्याचा अल्प सा प्रयत्न आहे. आपल्या समाजात स्त्रियांना अजूनही हवे तितुके आदर-स्थान, सुरक्षा आणिक स्वातंत्र्य मिळत नाही ही संवेदना अजूनही आहे. अश्या असाधारण उपकाराची जाणीव आपल्या मध्ये राहावी म्हणून....विनम्रतेने सादर करतो आहे - एकक ! - निनाव (१६.०९.२०१६) जन्म नाव ओळख अभिनंदन पित्य.प्रेम जन्मपत्रिका आठवणीं मैत्री खेळणी शाळा परीक्षा प्रगती पुस्तिका अल्हड-वय मैत्रिणी कॉलेज सिनेमे शॉपिंग टाईम-पास लग्न-वय काळजी लग्न-पत्रिका लग्न त्याग- अखंड प्रचंड बाबांचे आईचे भावंडांचे आवडत्या खोलीचे मैत्रीचे गोष्टींचे स्वप्नांचे ! अपॆक्षा - आपले सोडूनि घर ते कुणाचेच बांधायचे रोपे घरची विसरून अंगण 'त्यांचे' फुलवायचे ! नाव- सोडायचे गाव-सोडायचे 'चवी' बदलायच्या 'सवयी' बदलायच्या 'नमते' घ्यायचे 'त्यांच्या' कडचं 'स्वीकारायचे'! झाले 'अन्नू' 'अनुपमाचे' तरीही 'ए मंदार' नाही संबोधायचे अन्नपूर्णा लक्ष्मी अर्धांगिनी वगैरे .... प्रमुख म्हणुन मात्र त्यानंच मिरवायचे असो!