✍ मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

ज्येष्ठ कवी मंगेश पाडगावकर यांचं मुंबईतल्या राहत्या घरी निधन...!

psajid यांनी
 ·  लेख
लेख
लेखनविषय (Tags)
साहित्यिक
लेखनप्रकार (Writing Type)
प्रकटन
ज्येष्ठ कवी मंगेश पाडगावकर यांचं मुंबईतल्या राहत्या घरी निधन झालं आहे. मनाचा ठाव घेणारे शब्द, प्रेमभावना ओतप्रोत भरलेलं काव्य अशी वैशिष्ट्य असणाऱ्या महाकवीने वयाच्या 86 व्या वर्षी जगाचा निरोप घेतला. सायनमधील राहत्या घरी सकाळी 9 वाजता मंगेश पाडगावकरांनी अखेरचा श्वास घेतला. प्रेम म्हणजे प्रेम असतं, तुमचं आमचं सेम असतं, सांगा कसं जगायचं, जेव्हा तुझ्या बटांना यासारख्या पाडगावकरांच्या अनेक कवितांना रसिक वाचकांचं प्रेम लाभलं होतं. धारानृत्य, जिप्सी, भोलानाथ यासारख्या अनेक कवितासंग्रहांमुळे ते आबालवृद्धांचे लाडके झाले. पाडगावकरांची काव्यवाचनाची विशिष्ट शैली अनेकांना भावत असे. गाजलेल्या कविता : प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं, तुमचं नि आमचं सेम असतं सांगा कसं जगायचं? कण्हत कण्हत कि गाणं म्हणत? जेव्हा तुझ्या बटांना उधळी मुजोर वारा....! शुक्रतारा, मंद वारा...! श्रावणात घन निळा बरसला....! सांग सांग भोलानाथ.....! सावर रे, सावर रे, उंच उंच झुला.....!
9573 वाचन
💬 प्रतिसाद (52)

प्रतिक्रिया

विकास
गुरुवार, 12/31/2015 - 05:52 नवीन
पाडगावकर हे जसे नितांत सुंदर कवितांसाठी प्रसिद्ध होते तसेच वात्रटिका (का चावटीका?) आणि विडंबनासाठी देखील प्रसिद्ध होते. त्यांची अशीच एक अतिवात्रट चारो़ळी: एक होती गाय, तिला कमी काय? दिवसा ढवळ्या, रात्री पवळ्या! --- (ऐकीव गोष्ट. गंभीर नाही, खेळीमेळीतलाच संवाद) एकदा बा.भ.बोरकर पाडगावकरांकडे आले होते. ते त्यांना म्हणाले, इतकी प्रगल्भ प्रतिमा असताना, असल्या कसल्या कविता करण्यामधे वेळ घालवतोस? त्यावर वाद घालण्याच्या मूड मधे असलेले पाडगावकर बोरकरांना म्हणाले, अशा वात्रटिका लिहायला पण स्पेशल प्रतिभा लागते! बोरकर म्हणाले, मी असल्या ढिगभर कविता करून दाखवेन... त्यावर, पाडगावकर आव्हान देत म्हणाले, मग मी अंघोळीहून येई पर्यंत करूनच दाखवा. त्यावर बोरकर म्हणाले तितका वेळ कशाला, ही घे एकः (कमरेला टॉवेल गुंडाळून अंघोळीला जाण्याच्या प्लॅन मधे असलेल्या "लंबोदर" पाडगावकरांना उद्देशून) "एव्हढासा टॉवेल, त्यात कसा हा मावेल? "
↩ प्रतिसाद: दीपा माने

पाषाणभेद
गुरुवार, 12/31/2015 - 06:04 नवीन
भावपूर्ण श्रद्धांजली! इंदूरात मंगेश पाडगावकरांना प्रत्यक्ष ऐकण्याचे भाग्य मला लाभले होते. कान अन मन तृप्त झाले माझे.